Zonder jou

Hallo iedereen :grinning: Ik ben weer een verhaal aan het schrijven maar ik zou wat reacties moeten krijgen :slightly_smiling_face: Dan weet ik wat beter kan en zo…
Het verhaal schrijf ik in het Engels en Nederlands… Daarom Engelse namen maar hier zal ik de Nederlandse versie maar zetten :grinning:

Het leek wel of ik haar al jaren kende. De waarheid was dat ze
vorige maand aangenomen was als openingsact voor de wereldtour van Bromance. Wie had ooit gedacht dat ik wereldberoemd zou worden in een band ? En wie had ooit gedacht dat de openingsact mijn hart zou stelen ? Matt vond haar een seut.
Maar dat was alleen maar omdat ze niet met hem wou afspreken.
Jake vond haar wel leuk maar hij was samen met Lilly hij kon haar dus ookal niet uitvragen. En aangezien Tom getrouwd is met Mary denk ik niet dat hij een groot gevaar is.
Lizzy kan je best beschrijven als het gekke creatieve meisje die iedereen helpt , iedereen vind haar dan ook vriendelijk maar ze is niet populair.
” Komaan Miles! “ dacht ik “Jij kan haar wel uitvragen , duizenden meisjes zeggen dagelijks dat ze met je willen trouwen maar je durft 1 meisje niet uitvragen?!”. Ik hoorde iemand binnenkomen.
‘Miles?’. Het was Lizzy.Ik deed mijn ogen open en ging naar haar toe.
“Kan je me misschien helpen met dit nummer?” vroeg ze
“ Ik krijg het maar niet onder de knie!”
Ze keek me met haar lichtgrijze ogen aan, ze leken wel wit met haar donkerbruine haar.
“Natuurlijk wil ik je helpen “ zei ik veel te enthousiast “Welk nummer bedoel je ?”. Ze leek zo serieus, ze is altijd vrolijk en grappig alleen niet als ze iets nog moet leren.
“Smiles” zei ze vermoeid “ wil je eens luisteren en dan me vertellen wat beter kan ?” Ik ging terug zitten
“Laat maar horen!”.Ze begon te zingen en het voelde alsof ze een engel was. Ik sloot mijn ogen en liet de woorden me raken.
When I look into your eyes it feels like it’s snowing,
When you wink at me my face starts glowing.
When you hug me you make me feel great,
But your smiles make the word forget about hate.

“Wat kon er beter?” vroeg ze met haar zachte stem.
“Eerlijk?” vroeg ik serieus. Ze keek twijfelachtig en zei toen ja. “Het was het mooiste wat ik ooit gehoord had”zei ik en ik had er meteen spijt van, nu wist ze het zeker.
“Jij bent veel te lief en schattig !” zei ze weer vrolijk.
Perfect! Ze vind me schattig en lief! Dat is geweldig… Als ik haar kleine broertje zou zijn. Wat dacht ik eigenlijk ?
Dat een perfect meisje een jongen zoals mij zou leuk vinden ?
Ik wou haar nog succes wensen voor het optreden maar ze was al weg.Ik liet me wegzakken in mijn zitzak en viel in slaap.

Verder ? :grinning:

up :slightly_smiling_face:

Ik accepteer ook negatieve reacties Btw…
Het is mijn eerste verhaal waar ik echt aan werk

Ik zou op je interpunctie en het afbreken van je zinnen letten, maar voor de rest is het een leuk verhaal!

Iemand schudde mij wakker.Ik deed 1 oog open en zag Jake voor me. “Goedemorgen schone slaper “ zei hij enthousiast “Als je zin hebt om op te treden met Bromance zou ik nu maar opstaan”
Ik draaide me weer om. “Weet je als je meekomt kan je Lizzy zien optreden”zei Jake. Ik gooide mijn flesje water naar hem en ging naar de kleedkamer. Toen ik weer naar buiten kwam waren de andere bandleden al klaar. “Miles, scheelt er iets ?” vroeg Tom. Tom was pas 22jaar maar al getrouwd en speelt sinds toen het vaderfiguur. “Gewoon wat moe” mompelde ik.
Ik hoorde Lizzy haar laatste noot zingen. Kippenvel.Ze kwam van het podium en gaf me een knuffel. Ik schrok en zij ook. Ze liet me los en begon te blozen.Ze ging veel te snel naar haar kleedkamer. Ik wou me zorgen maken maar ik werd naar mijn plaats gebracht. De lichten gingen weer aan. Duizenden fans schreeuwden onze namen. Cameraflitsen. De muziek begon te spelen. Bij elk lied moest ik aan haar denken. Ik zag haar de hele tijd voor me. Elk lied deed me aan haar denken.
Ik kon niet wachten tot ik haar weer zag. Wat zou ze nu doen ?
Voor ik het wist was het bisnummer gespeeld. Er werden rozen naar ons gegooid , tekeningen , kaarten , teddyberen, gedichten , gsmnummers. Iedere tienerjongen zijn droom. Alleen stond zijn tienerdroom niet tussen de schreeuwende fans.
De lichten gingen uit en ik vloog bijna van het podium.
“Miles, subtiel jongen , subtiel !” riep Matt me na.
Ik en Matt waren altijd goede vrienden maar Lizzy was een gevoelige snaar bij hem. Ik ging mijn kleedkamer binnen , als ik met haar wou praten kon ik daar niet heel bezweet gaan staan. Een kwartier later stond ik aan haar deur. Ik ademde diep in en klopte aan. Ze deed verrassend snel open. Haar haar was in een losse dot , ze droeg een oude jeans met gaten en een los t-shirt met grote letters ‘BROMANCE’ op gedrukt.
Ieder normaal meisje zou er nu als een slons uitzien. Maar Lizzy leek nog steeds op een supermodel. “ Ben je klaar om naar de tourbus te gaan?”

Hoe is dit ?

verder?