Zomer van mijn dromen, of van mijn nachtmerries?

Doorgaan of stoppen?

“Joehoe! Ik ben weer thuis!” Ik gooi mijn tas op de grond, mijn jas aan de kapstok en loop de woonkamer in. Daar zitten m’n ouders broer en zus al. Ik vind het wat vreemd, want normaal zijn we er nooit allemaal tegelijk in de middag. Het eerste wat dus in me opkomt, is dat er wat ergs gebeurt was. Maar aan hun lachende gezichten te zien, is er eerder iets leuks aan de hand.
“Lana, kom eens even gezellig zitten” zegt mijn moeder enthousiast. Ik ga zitten en zie op tafel allemaal reisgidsen en hotel, vakantiepark en camping folders liggen. “Gaan we bedenken waar we naartoe gaan op vakantie?” vraag ik. Normaal bedenken m’n ouders altijd waar we naartoe gaan, opzich meestal wel leuke plaatsen. Maar het zou te gek zijn als wij nu eens mogen kiezen! “Natuurlijk gaan we op vakantie,” zegt m’n vader lachend “Maar we vonden dat jullie dit jaar weleens mogen zeggen waar jullie naartoe willen. Het is immers waarschijnlijk voor het laatst dat Joost meegaat met ons.” Wat super gaaf! We mogen zelf kiezen waar we heen willen! Joost, mijn broer, Lieke, mijn zus, en ik! “Sowieso dat dit dan de gaafste vakantie ooit gaat worden.” zeg ik tegen hen.
Even later zitten we alle drie in vakantie folders te kijken, we hebben twee stapels gemaakt. Op de ene stapel gaan folders waar interessante dingen in staan. En naar de andere stapel hoeven we niet meer te kijken. “Wauw! Wat een gaaf strand, en dat zwembad! Er staat dat hier heel veel jongeren zitten. Dat moet echt gaaf zijn.” Lieke laat me de zoveelste camping zien die ze te gek vindt. Het wordt echt moeilijk kiezen, er zijn zoveel leuke dingen. We weten nog niet eens naar welk land we willen. “Hoelang gaan we eigenlijk?” vraag ik aan m’n moeder. “Ruim drie weken” is het antwoord. Wauw! Ruim drie weken op vakantie. Zon, strand, zee, zwembad, jongens. Het kan haast niet anders dat het een top vakantie wordt.

Na een hele middag folders kijken hebben we eigenlijk nog geen idee waar we heen willen. We weten alleen dat het Frankrijk wordt, en een camping. In de buurt moeten leuke dorpjes zijn, een strand, en er moeten veel jongeren zijn. En op de camping moet er ook een zwembad zijn. We bedenken net dat het misschien beter is om morgen gewoon weer verder te kijken, als mijn moeder met een top idee komt. “Laten we vragen of de familie de Jong mee wilt. Dan gaan we dus met twee gezinnen naar de zelfde camping. Voor ons gezelliger, en voor jullie ook!” Wat een top idee van m’n moeder! Noortje, de jongste van de familie de Jong is 15, net als ik. Jeroen en Ilse hebben de leeftijd van mijn broer en zus, en hun ouders zijn hele goede vrienden van mijn ouders. “Mam, wat een leuk idee! Dan ga ik de hele vakantie met Noortje gezellig doen, en hoef jij niet met mij te shoppen. Want dat doe ik dan met Noortje! Kan je naar ze bellen om te vragen wat zij ervan vinden?” “Ik zal kijken of ik vanavond Suzanne kan bellen wat zij ervan vind, maar zeg nog niks tegen Noortje, Jeroen of Ilse. Want voor hetzelfde geld gaat het niet door. Het is nog maar een idee.”

Als ik die avond aan m’n huiswerk zit krijg ik de vakantie niet uit mijn hoofd. Al die folders zagen er zo perfect uit! Mooi weer, mooi strand, alles mooi! Wat zou het te gek zijn als Noortje er ook heen gaat. Samen elke dag naar het strand, jongens spotten. ’s Avonds naar een veldje op de camping, of er in de buurt, vakantie vriendinnen ontmoeten en daardoor ook leuke jongens. Elke dag met die vrienden naar het zwembad, de camping disco, en de tennisbaan… Aan leren kom ik niet, ik blijf met m’n hoofd bij de vakantie. We krijgen allebei een vakantie vriendje. Zo’n lieve jongen, waar je ’s avonds tegen aan gaat zitten in het donker bij het strand. En overdag speel je spelletjes in het zwembad. En dat ruim drie weken lang!
“Laan, ben jij wel met je huiswerk bezig?” opeens staat mijn vader in de deuropening. “Ik snap dat je waarschijnlijk met je hoofd bij de vakantie zit, maar als dat zo blijft en je gaat lage cijfers halen waardoor je blijft zitten kan je die vakantie wel vergeten, meid!” Ik slik, papa heeft gelijk. Ik moet me wel op m’n schoolwerk blijven concentreren. En de vakantie duurt nog zolang, ik kan me beter op andere leuke dingen bezighouden. Het schoolfeest van volgende week bijvoorbeeld…
“Lana! Kom je even naar beneden? Ik heb met Suzanne de Jong gebeld.” Het is al een paar dagen geleden dat we begonnen met kijken waar we naartoe willen, en nu heeft mama eindelijk Suzanne gebeld. Ik hoop zo hard dat het doorgaat.
Als ik beneden kom hoor ik van mama dat de familie de Jong het super leuk zou vinden om samen te gaan. En overmorgen komen ze hier, om mee te helpen bij het kiezen van een gave camping!

“Deze camping is echt super mooi!” “Sowieso niet, moet je zien hoe lelijk dat zwembad is, veel te rond!” “En deze dan? Groot zwembad, met waterglijbaan, sportvelden, restaurant, jeugd recreatie.” “En waar is het strand in de buurt? Daar moet je minstens een kwartier voor lopen! Next dus.” En zo gaat het al de hele middag. De stapel met folders waar niks leuks in staat word langzamer groter, omdat wij steeds kritischer worden. En alleen de beste campings mogen door. Dan houd Lieke een folder omhoog; “Moet je dit zien! De camping ligt gelijk aan het strand, en er zijn 4 zwembaden op de camping, waarvan een met 3 glijbanen! Verder ligt het in de buurt van een of ander plaatsje waar super veel jongeren schijnen te komen. Er is twee keer per week een camping disco, en verder zijn er nog karaoke shows, nacht zwemmen en nog veel meer. Er zijn sportvelden en de camping schijnt heel erg mooi te liggen. Er is dus ook een ‘uitzichtpunt’ op de camping, waar het altijd vol zit met tieners.” Zo, dat klinkt echt heel leuk! En ik ben niet de enige die dat vind. Eigenlijk zijn we het er alle zes mee eens. Bij elke camping ontbrak wel wat, maar deze camping heeft alles. Gelijk halen we onze ouders er bij, die het gelukkig ook een prima camping vinden. Terwijl wij met z’n allen nog wat gaan drinken gaan Papa en Bob, de vader van Noortje, reserveren. Wauw! Het is nu officieel dat we naar een top camping gaan!

De laatste weken van het schooljaar zijn altijd de zwaarste weken, dat wist ik altijd wel. Maar dit jaar was het toppunt, met een 5 en voor de rest 6en ben ik over gegaan! Om het te vieren besluit ik met Noortje vakantie inkopen te doen. Zomerjurkjes, voor op het strand bijvoorbeeld. Maar ook slippertjes, mooi sandaaltjes, pumps, rokjes, shirtjes, topjes, vestjes… Van m’n moeder heb ik gelukkig lekker veel geld meegekregen, dus dat is het probleem niet.
Als ik met Noortje in de stad aan kom is het al gezellig druk. We hebben wat dorst door de fietstocht er naartoe, en besluiten wat te drinken. Als we eenmaal op het terras zitten komen er allemaal vakantie fantasieën in ons op. Over het perfecte vakantievriendje, elke dag de warme zon op je huid en dus mooi bruin worden, vakantievriendinnen die we hopen te maken, de gezelligheid… we zouden zo een paar uur kunnen fantaseren over de geweldige tijd die ons te wachten staat. Maar daarom zijn we niet in de stad, en in no time staan we dus al in de h&m.

Na uren kleren gepast en vooral ook gekocht te hebben, ploffen Noortje en ik neer in een restaurantje. We bestellen allebei iets te eten, en besluiten dan om onze aankopen nog eens te bekijken. We hebben beide zeker 7 tassen! Heel veel schoenen, jurkjes en andere zomer items die we hebben gekocht komen nog eens langs. En daarna kunnen we tevreden besluiten dat we zeker geslaagd zijn!

Eindelijk is het zover! We zijn onderweg naar Frankrijk! De hele weg al sms ik met Noortje, over de stomste dingen. Dat het ons opvalt dat er veel blauwe auto’s rijden bijvoorbeeld. Maar ach, uiteindelijk heb je toch iets nodig om te tijd mee te doden.
En dan, een paar uur later, is mijn vader eindelijk de snelweg afgereden. We rijden door een super gezellig dorpje, echt zo’’n strand plaats. En niet veel later rijdt mijn vader een camping uit. Wat ziet het er leuk uit! Overal zie je bloemetjes, hoor je muziek, gelach en gepraat. Terwijl mijn vader zich gaat melden besluiten mijn broer, zus en ik over de camping te gaan lopen. Familie de Jong is er nog niet, maar daar gaan we zeker niet op wachten.
Als we over de camping lopen word ik nog positiever over de camping. Overal jongeren, alleen maar Nederlandse auto’s, gezellige geluiden, de zon, en een pracht zwembad! Het ziet er echt geweldig uit! Als we denken dat we een goede indruk hebben van de camping besluiten we door te lopen naar het strand, wat erg dichtbij de camping ligt. Het strand is nog mooier dan de camping. Het lijkt alsof we op een of ander tropisch eiland zijn! Er staan palmbomen, de lucht is strak blauw, er staan ligbedden, en prachtig blauw water. Joost, Lieke en ik hebben de neiging om gelijk het water in te duiken. Maar dat vinden we flauw tegen over papa en mama, dus besluiten we om eerst te helpen met het opzetten van de boel. Joost, Lieke en ik hebben alle drie ons eigen tentje. M’n ouders slapen in de caravan, super relaxt dus!

verder :grinning:

Wow jij bent echt ver! Maar verder!

Verder. :’)

V
e
r
d
e
r!

Hier weer een nieuw stukje. Misschien vinden jullie het nog niet heel spannend ofzo. Maar dat gaat zeker komen! Het is mijn bedoeling dat je bij het begin echt zo’n gevoel//idee krijgt van de perfecte zomer. Maar tips of kritiek zijn altijd welkom (:

Die avond, Noortje is er inmiddels ook, besluiten we te kijken waar iedereen rond hangt. Aangezien de camping best groot is kan het overal zijn. Het strand, de bar, het zwembad, de sportvelden, het uitzichtspunt…
We besluiten om naar het uitzichtpunt te lopen, vooral omdat we benieuwd zijn naar het uitzicht. Als we aankomen is er bijna niemand, geen place to be dus. Maar wel super mooi. Vanaf deze plek kan je uitkijken over heel de camping en daarachter zie je het strand en de zee liggen. Wat een geweldige plek! Ook zien we op het strand veel schimmen, van hoogst waarschijnlijk mensen. Aangezien hier bijna niemand is besluiten we er naartoe te lopen.
En ja hoor, als we aan komen lopen zien we een hele groep jongeren. Gelukkig is het nog redelijk ligt en zie je de gezichten. We lopen wat rond, omdat we het eigenlijk best spannend vinden om zomaar naar de groep toe te lopen. Maar dan komt er een meisje op ons afgelopen. Gelijk voel ik dat ik begin te blozen. Ze is veel ouder dan wij, minstens 17, en best knap. Waarschijnlijk de populairste van de groep. “Hi! Zijn jullie nieuw hier?” Noortje en ik knikken verlegen. “Ha, dacht ik al. Ik zal mezelf even voorstellen, ik ben Nina. En ik ben 15 jaar en sta hier ook pas net. Sinds gisteren ofzo. En jullie? Hoe heten jullie enzo?” Noortje en ik kijken elkaar aan. 15 nog maar? Dat hadden we echt niet verwacht. Ze is ook heel aardig, gelukkig. We stellen ons ook voor aan Nina, en vertellen dat we vanmiddag pas zijn aangekomen dus nog helemaal niemand kennen. Maar Nina beloofd ons dat dat na vanavond echt wel anders is, en ze neemt ons mee naar de groep. Ook hier stellen Noortje en ik ons voor, en we worden door de hele groep leuk ontvangen. We besluiten naar 2 jongens te gaan zitten die er aardig uitzien en, wat erg mooi meegenomen is, ook heel knap zijn. We raken gelijk met ze in gesprek, Nina komt er ook naast zitten. De jongens heten Bob en Jeroen. Jeroen is de leukste vind ik, hij is super bruin door de zon, gespierd, bruine ogen en mooi zwart haar. Hij is echt knap! We praten met z’n vijven, Noortje, Nina, Bob, Jeroen en ik, over van alles. Over thuis, school, vriendinnen en onze eerste indruk van de camping bijvoorbeeld. Maar dan vraagt Jeroen of ik even met hem meeloop, hij heeft het koud en wil een vest halen. Het is nog best warm, vind ik. Zelf loop ik in een zacht roze zomerjurkje met mijn nieuwe sandaaltjes eronder. Maar Jeroen loop nog in alleen een zwembroek, raar dat hij het koud heeft vind ik het dus niet.
Terwijl we over de camping lopen is het heel gezellig met Jeroen, hij maakt grapjes en we praten erg veel over onszelf zodat we elkaar goed leren kennen. Als we bij het bungalowtje van Jeroen zijn en we net terug willen lopen, slaat hij opeens een arm om mee heen. En hele warme, gespierde, bruine arm. Ik voel m’n wangen helemaal gloeien, maar doordat het donker is ziet hij het gelukkig niet. Wat voel ik me fijn als we zo over de camping lopen!

Ligt= licht (in die zin dAn :wink:)

verder leuk!
Wil je ook kijken naar: als je iets echt wilt, zul je ervoor moeten strijden

oeeh verdrr :grinning: