Zo onzeker bij schoonouders

Hoi meiden

Ik heb nu een jaar met mijn vriend. Het gaat oké, maar we hebben wat ups en downs. En die liggen heel vaak aan mij. Hij had het ooit met me uitgemaakt, maar na een paar dagen wilde hij alweer met me praten omdat hij er heel veel spijt van had.

Het zit dus zo: ik ben onzeker. Erg onzeker. Ik ben altijd al bang om mijn vriend kwijt te raken, maar de laatste tijd is dit nog erger geworden. Ik maak mezelf wijs dat iedereen me haat en ik voel ook zo veel woede als ik merk dat iemand anders in hun familie meer geliefd lijkt te zijn. Vooral de broer van mijn vriend en zijn vriendin. Zij zijn mensen die makkelijk alle aandacht naar zich toe krijgen en daar kan ik niet zo goed tegen, want ik wil ook gezien worden door mijn schoonouders! Ik wil ook zo leuk gevonden worden! Ik wil ook perfect zijn! Ik merk dat ik steeds meer de neiging heb om stomme dingen over hen te zeggen tegen mijn vriend. Nadat ik zo’n stomme reactie heb gemaakt ga ik juist weer heel erg nadenken over wat mijn vriend wel niet van me moet denken.

Kortom, ik ben onzeker, reageer daar met de verkeerde manier op, en maak het erger. En dat het al een keertje uit is gegaan maakt me nog onzekerder.

Ik heb geen idee of dit topic hier hoort en wat jullie er mee moeten, maar ik vind het wel fijn om dit even van me af te schrijven.

Ik denk dat het belangrijk is om met jezelf aan de slag te gaan.

Ik heb heel lang gehad wat jij omschrijft (iets anders wel, maar ongeveer), en eigenlijk werd het pas beter toen ik een tijdje alleen was en besefte dat dit ook prima was. Je kan in het leven niet afhankelijk zijn van een ander. Er kan altijd iets gebeuren, dus het werkt gewoon niet.

Het klinkt ook alsof je jouw eigenwaarde een beetje laat afhangen van jouw vriend. Dat komt waarschijnlijk ook door die onzekerheid, maar dat zou natuurlijk niet zo moeten zijn. En als jij je beter voelt over jezelf, zal je vast ook minder stomme opmerkingen maken.

Mijn beste advies zou echt zijn om een tijdje alleen te zijn, maar ik snap ook dat je je relatie niet wil opgeven als je wel een fijne relatie hebt. Probeer af en toe echt tijd voor jezelf te nemen, los van je vriend. Of zoek hulp bij een therapeut.

ik vind dat je meer aan je zelf moet denken want de meeste jongens van nu zijn players ( niet allemaal ) ik zeg nu ni dat jou vriendje een player is want k weet da niet ik, ik ken hem niet en vroeger had ik ook altijd zo een problemen met jongens en stress en al die gedoe maar nu heb ik er echt van afstand genomen en voel ik me veel gezonder en gelukkiger en heb ik ook veel meer vrijheid ik zal alleen echt terug date wnr ik de gene vind waar ik mee voor de rest van mn leven goed zal leven. ik zeg nu niet drop hem ofs maar kweet ni praat met hem en dan zal zeker alles goed komen
ik hoop dat alles goed zal komen :))))

Zoals hierboven gezegd denk ik dat werken aan jezelf vooral belangrijk is in deze situatie. Als je zelf minder onzeker bent zal je ook een stuk minder snel het gevoel hebben dat mensen jou minder leuk vinden. Gelukkig zijn met jezelf heeft een positieve invloed op heel veel in het leven en ook de kijk op bepaalde dingen.

Is er misschien iemand waar je mee zou kunnen praten? In plaats van dat je opmerkingen over je vriend zijn familie tegen je vriend maakt, dat je bij iemand anders je hart kan luchten?

Ik zou in ieder geval de tijd nemen om aan jezelf te denken om te ondervinden dat jij er mag zijn en ook jij gezien wordt.