Zijn werk.

Mijn vriend en ik zijn bijna 22 maanden samen, maar het probleem is, hij begrijpt me heel vaak niet… of doet niet zijn best om hem te begrijpen. Ik heb het hier al zo vaak met hem over gehad, maar het dringt niet tot hem door. Ik zelf heb geestelijk best veel dingen aan me hoofd… Ik vertelde hem gister dat ik soms moeite heb om bepaalde dingen tegen hem te vertellen, omdat hij me nooit begrijpt, of wil begrijpen of omdat hij me dan altijd aankijkt alsof ik een één of andere alien ben… En nu denkt hij dat ik altijd tegen hem lieg… en nu vraagt hij zich af of ik wel echt van hem houdt… Wat ik heel erg doe…

Ik wilde vanmiddag heel graag bij hem zijn, maar dat wilde hij niet, want hij wilde zich voorbereiden op zijn intakegesprek voor morgen, wat ik zelf ook moest doen, wat ik vanochtend al had gedaan… Dus ik had zo iets van oke, dan niet… Alleen hij smste me net dat hij was gebeld door zijn baas en dan is hij wel weer gaan werken, terwijl hij mij niet wilde zien. Dit is al veel vaker gebeurd…

Ook een keer toen hij 's middags bij mij kwam, omdat hij om 5 uur moest beginnen met werken, maar toen hij bij mij zat belde ze hem op en ging die gewoon om 2 uur al werken. Ik heb vaak het gevoel dat hij zijn werk op de 1e plaats zet… hij zegt zelf dat het niet zo is… maar elke keer dat soort kleine dingetjes bewijst bij mij weer het tegendeel…

Stel ik me gewoon aan?

Wat lastig… ik weet niet goed wat je eraan kan doen. Misschien nog een keer zeggen dat hij soms een beetje vreemd doet? Of misschien bedoelt hij het wel helemaal niet zo maar weet hij niet goed houding te houden?

Jongens denken nou eenmaal anders over sommige dingen dan meisjes. Waarschijnlijk heeft hij het zelf niet eens door. Heb je het al met hem gehad over dat jij het gevoel hebt dat zijn werk veel belangrijker lijkt te zijn voor hem dan jij?

ooh ja! Zo machtig vaak… hij zegt dan altijd dat hij zijn werk gewoon leuk vindt… Maar hij wil gewoon niet inzien dat hij lullig voor mij overkomt, dat hij niet met mij wilt afspreken maar wel gaat werken…

ik snap dat het lullig overkomt, maar ik weet niet hoe zijn situatie bij zijn werk is, maar als ik wordt gevraagd om te werken ga ik meestal gewoon omdat ze me echt nodig hebben, ik voel me dan een beetje opgelaten om ‘nee’ te zeggen tegen mijn baas zegmaar… misschien heeft hij dat ook? En dat ie daarom vaak gaat werken, het is maar een idee hoor…

misschien kan hij moeilijk nee zeggen, me zus had een vriend en als zijn baas belde of die uurtje vroeger wou komen werken zei die altijd ja omdat hij niet echt tegen de baas in ging zeg maar. ja weet niet of je het begrijpt :stuck_out_tongue: misschien kan hij ook wel moeilijk nee zeggen?

Hmm, zou ook kunnen… maar toen hij op vakantie was, liep er steeds ook maar 1 persoon in de supermarkt rond, en werd er niemand extra’s ingepland (mijn broer werkt ook waar me vriend werkt) … en zodra die thuis was, werd hij weer continu gebeld… en moet hij van 's ochtends tot 'savonds werken…

Degene die hem steeds belt, is niet echt zijn baas, maar een leidinggevende… die net in de 20 is… en hij is zelf 18…

vraag waarom hij voor zijn werk kiest?

Oh, het is zijn bijbaantje?
Mijn vriend vind zijn werk ook heel belangrijk, maar hij werkt gewoon 40 uur in de week en op zaterdag zwart.

Maar misschien toch vragen waarom zijn werk zo belangrijk voor hem is… Alhoewel een supermarkt me niet echt spannend lijkt maar dat is mijn mening
Ik zou er alleen ook wel strontziek van worden als je samen bent en hij gaat eerder werken oid

Heb je zelf een baan? Het is misschien de lulligere tactiek maar als die jongen echt niet wil luisteren is het misschien slim om hetzelfde eens bij hem te doen…
Hij moet proberen te luisteren maar je kan moeilijk iemand dwingen te luisteren. Jongens moeten altijd letterlijk horen: Je bent meer op je werk dan bij mij (harde en directe aanpak) voordat ze iets een béétje kunnen begrijpen

Herkenbaar. Hoewel hij nu eindelijk door heeft dat hij dat niet moet doen.

Ik werk zelf ook in een supermarkt en ik vind het gewoon normaal, ik werk omdat ik graag geld wil verdienen… En ja het is zijn bijbaan. (de mijne ook) Hij vindt het heel erg leuk… En ik heb al gevraagd waarom het voor hem zo belangrijk is, maar hij vindt het gewoon echt leuk! En het is voor hem hetzelfde als hij eventjes thuis zit en achter de pc zit. Hij ziet zelf het probleem er niet van in, hij vindt dat ik me gewoon aan loop te stellen…

Ik denk dat jongens het gewoon niet doorhebben dat ze zo bezig zijn met werk. Mijn vriend is voor mijn gevoel ook altijd aan het werk. Dan spreken we bijvoorbeeld af om elkaar morgenavond te zien, en dan is het niet vreemd als hij me morgen om 6 uur belt met de mededeling dat hij pas laat klaar is met werken.
Hij zag niet in hoe ontzettend vervelend ik het vond als elke keer iets afgezegd werd. Totdat ik hem heel goed duidelijk heb gemaakt dat ik het er moeilijk mee had, en dat ik er op deze manier aan onderdoor ging. Nu spreken we doordeweek niet meer dingen dagen van tevoren af, maar zien we zeg maar per dag of hij op tijd thuis is en of ik tijd heb… om teleurstellingen te voorkomen. Het tot nu toe werkt het prima!

Slotje op verzoek van TS.