Zijn vader beheerst zijn leven

Mijn vriendje en ik zijn nu bijna een jaar bij elkaar. Hij is echt een schatje, super lief en heel goed voor mij. Maar zijn vader en ik, kunnen we door een deur maar verschillen op zijn zachtst gezegd nogal van mening.
Mijn vriend is half indiaas. Nu heb ik horen zeggen dat ze in India echt enorm prestatiegericht zijn en daarnaast ook nog eens heel erg gehecht aan familie. En als ik zijn gezin bekijk klopt dat precies. Zijn vader vindt dat hij elke dag keihard moet studeren en wanneer hij iets meer tijd dan normaal met mij doorbrengt dan vind diezelfde vader direct dat hij zijn studie verwaarloost en dat hij beter maar kan stoppen want hij slaagt toch niet op deze manier. Ik zie dat het mijn vriend verdriet doet maar hij durft/kan er niet tegen in gaan.

De wil van zijn vader beïnvloed heel erg de manier waarop mijn vriendje en ik met elkaar omgaan. Soms wil/kan/durft hij niet af te spreken omdat hij moet studeren (huiswerk maken dat hij niet heeft) en hij zegt dat het uit zichzelf komt maar op de achtergrond(aan de telefoon) hoor ik zijn vader dan alweer mopperen. Kort gezegd komt het er op neer dat we elkaar steeds minder zien omdat zijn vader vindt dat hij teveel tijd aan mij besteed ( ook al zien we elkaar alleen zaterdagavond na het werk)

Ik vind dit heel jammer maar wil mijn vriend ook niet kwetsen. Ik zoek dus een goede manier om het er met hem over te hebben en misschien ook zijn vader aan te spreken omdat ik zie dat de manier waarop die soms reageert veel pijn doet.

Daarnaast wilde ik eigenlijk gewoon mijn hart luchten ^^

Ik zal aan hem vragen of hij het niet jammer vind. Bedenk samen iets wat jullie eraan kunnen doen. Want hij vind dit natuurlijk ook niet leuk. Verder wens ik je veel succes! Kusjes.

Hij is half Indiaas? Wat is zijn moeder dan, gewoon Nederlands? Misschien kan je het er met haar over hebben.

Ik denk niet dat je daar veel verandering in kan brengen zonder een heus familiedrama te ontketenen… In jouw plaats zou ik het zo laten… Sommige mensen wonen mijlenver van elkaar af en moeten het ook wat minder met elkaar doen.

Edit: ik zie dat je 21 bent, zijn studies zouden dus na een paar jaar afgelopen moeten zijn? Eventjes geduld dus.

Zoals Brod zegt: waarschijnlijk zouden studies binnenkort aflopen.
Wacht tot die tijd.
Zodra hij alles gehaald heeft en jullie samen een leven opbouwen heeft zijn vader geen invloed meer op zijn prestaties.
Is nu vervelend, maar jij hebt ook tijd om je op andere dingen te richten.

denk het ook. Je wilt hem en zn vader natuurlijk ook niet uit elkaar drijven of voor ruzie zorgen. Hij zou dan tussen jullie moeten gaan kiezen en daar word hij ook niet vrolijker van. Ik zou zeggen (als je merkt dat het je vriend stoort) zeggen dat hij er wat aan moet doen als hij wil dat het veranderd, maar niet zelf met zijn vader gaat praten. Verder, als je hier respect . begrip voor hebt vind zijn vader je misschien ook wel wat aardiger. Het is cultuur en hij is waarschijnlijk ook zo opgevoed, denk niet dat jij dat zomaar kan veranderen :stuck_out_tongue:.

; Als je vriend wilt dat er iets veranderd, moet hij dat zelf doen. Hoogstens advies geven? Verder, ‘in de naam van’ spreken geen vaak sen slecht(er) beeld dat hij waarschijnlijk niet serieus neemt.

@Brod Ik denk niet dat ze ong. 3 jaar geduld kan hebben?!

Bedankt voor de reacties! Daar zit wel wat in… ik hoop dat zijn vader wat bekoelt wanneer hij zijn studie heeft afgerond. Gekke is dat hij over mijn prestaties op school altijd zo positief is ( zij is heel slim, zij heeft hoge cijfers) en over zijn prestaties weer niet (terwijl zijn cijferlijsten niet slechter zijn dan die van mij)
Maar wat jij zegt Brod, kan er waarschijnlijk weinig aan veranderen… maar de frustratie…ARGH!

hij verwacht van zijn eigen zoon waarschijnlijk meer, gewoon dat hij zo veel mogelijk zijn best doet. Maar wel heel vervelend ja. Misschien als je je zo voelt proberen die vader een beetje te begrijpen.

Val zijn vader vooral niet af… Het is en blijft zn vader en hij houd vast ongetwijfeld veel van hem. Praat vooral over wat hij van alles vind, en zeg vooral dat je het jammer vind dat je hem zo weinig ziet. Misschien kunnen jullie samen een activiteit bedenken wat ‘studie gerelateerd’ ofzo?

Alleen op zaterdagavond?! Jezus…De enige die tegen zijn vader kan opkomen is jouw vriendje. Jij kan hier niks aan veranderen!

Sja dat is het rotte als je nog jong bent en al relatie hebt en school en gezag van ouders nog in het spel is… Ik denk dat je er niet veel aan kunt doen eigenlijk, zijn school gaat op dit moment nauurlijk voor, dat is logisch, het bepaalt zijn toekomst, en als de liefde sterk genoeg is tussen jullie houd het wel stand. Ik vind het nu gewoon dom van mij zelf dat ik een relatie had toen ik nog thuis woonde en op de middelbare school zat, ben door de relatie ( die 4 jaar duurde bijna) zelfs een jaar blijven zitten, omdat mijn ex vond dat afspreken met hem voor school ging. Echt spijt heb ik er nu van…
Naja nu ben ik oud genoeg, heb ik al een jaar op mijzelf gewoond en kan ik alles doen en zonder commentaar van mijn ouders. Veel fijner.

Dan zal het wel niet zo’n grote liefde zijn.