zie jij je vriend/crush als DE ware?

ik ben eigenlijk wel benieuwd op wat voor 'n manier jullie in een relatie stappen. Zien jullie jezelf je hele leven samen met je vriend/crush?
Of denken jullie het is leuk zo lang het duurt?
Ik vroeg het me gewoon ff af omdat mijn nicht lang geleden zei dat ze haar vriendje toch niet echt serieus nam omdat ze toch wel wist dat het ooit uit zou gaan, en dat vond ik een beetje vreemd… of ben ik de enige?

jup de ware :couple_with_heart_woman_man:
teminste, in het begin weet ik het nog niet maar na een bepaalde tijd kom je daarachter
in het begin zie je ook alleen de goede kanten van een persoon en later hoe minder verliefd je wordt, dan zie je ook de slechte dingen.
je accepteert die dingen omdat die persoon niet perfect is en dan wordt het uiteindelijk houden van. teminste toen begon ik eraan te denken.

Ja… Ik zie mijn vriend als de ware :slightly_smiling_face:. Ik geloof dat wij een heel sterke relatie hebben en dat we elkaar perfect aanvullen… We waren ook een tijd (4/5jaar) goede vrienden en daarna bloeide het tot meer. We wisten elkaars imperfectheden en zwakke punten, maar accepteerden die en nu kunnen we het ook wel waarderen in elkaar :grinning:.

Ik had ook een vriend die zei dat hij niet samen ging blijven met zijn vriendin etc. Dat het maar tijdelijk is. Aan de ene kant snap ik het als hij bedoelt dat het nu nog vroeg is om iets met zekerheid te zeggen. Aan de andere kant snap i niet waarom je wat met iemand neemt als je al “weet” dat het niet langdurig is…

[i]Ik weet het niet. Van mn ex wist ik zeker dat het de ware niet was, hoeveel ik ook van hem hield. Mn huidige vriendje is al mn beste maatje voor twee jaar; dat betekend dat we elkaar al heel goed kennen en dat heeft zoveel voordelen…
Ik zie me eerlijk gezegd wel oud worden met hem.

Ik vind trouwens wel dat je best een relatie kan hebben terwijl je weet dat je wss niet voor eeuwig bij diegene blijft. [/i]

Wow, weet je, bijna iedereen van m’n klas en leeftijdsgenoten en zo, zeggen ook dat hun “relatie” maar tijdelijk is. Dat snap ik dus echt niet!
Er was zo’n discussie in de les Nederlands, over dat verliefdheid na een tijdje “houden van” wordt. De meesten zeiden dat dat niet waar was, en dat, als de verliefdheid over is, je het maar moet uitmaken. Belachelijk…

In het begin dat ik met mijn vriend samen was, wist ik nog niet of hij “de ware” was, je kent elkaar dan nog niet genoeg & dat besefte ik wel.
Nu, na bijna een jaar en een half, kan ik wel zeggen dat mijn vriend de ware is. We vullen elkaar perfect aan en kennen elkaar door en door. We vertrouwen elkaar en na zo lang kan ik nog altijd superhard met hem lachen. Over twee jaar gaan we samen op kamers. :slightly_smiling_face:

Nee, hij is niet DE ware. dat weet ik nu al.
komop ik ben 15. ik wil echt niet vanaf nu aan iemand vast zitten.

Ik geloof uberhaupt niet in DE ware. Mensen veranderen en je blik op de wereld verandert; zo gaat het ook met je relaties tegenover mensen. Je kan voor ‘altijd’ van iemand blijven houden, maar dat kan ook wegslijten/verdwijnen. Ik zeg altijd: zeg nooit nooit.

ik geloof niet in ‘de ware’… waarschijnlijk komt dat omdat ik al best veel lange relaties heb gehad, en daar veel vertrouwen in had (heb zelfs samengewoond) en dat liep eigenlijk allemaal uit op een ‘ramp’
ik denk dat je vriend je maatje moet zijn… je beste vriend… samen moet je kunnen lachen, maar ook in de moeilijke momenten elkaar steunen…
er is ook niet 1 ware… er zijn meer personen die bij je passen en met wie je je leven zou kunnen delen…

Ik voel gewoon dat het de ware is!
en bij een heleboel mensen die dat zeggen zou ik ook denken van ‘jaa dat gaat toch niet gebeuren’, maar bij mezelf wel! en echt een heleboel mensen die gaan daar ook vanuit haha.
ik heb nu een een jaar en een paar weken met mijn vriend en dit gevoel zou ik echt nooit bij iemand anders kunnen krijgen en ik blijf echt voor altijd bij hem samen en hij hoopt dat ook heel erg.

precies, en dat is bij mij en mijn vriend ook echt het geval :wink:

ja maar je zegt bijvoorbeeld dat je het gevoel dat je voor je vriend nooit voor een ander zou kunnen hebben… en dit heb ik ook meerdere keren gedacht, maar dat geloof ik niet… ik zeg ook nooit dat we altijd voor elkaar zouden blijven… want het kan allemaal zo ineens anders gaan…
soms is daar maar een klein iets voor nodig…

Ik geloof er wel in dat je iemands soulmate bent. Dat je gewoon zoooo ontzettend goed bij elkaar past!
Toen mijn vriend en ik wat kregen was hij 18 en ik 14. hij zat in 6vwo en ik in 3gym. Echt zoooveel mensen hadden er kritiek op, echt super gemeen. Want liefde kent geen leeftijd.
En mijn vriend is echt ECHT mijn soulmaatje, ik voel het gewoon aan alles.

verpest het nou niet! hahah
nee maar dat verschilt natuurlijk per persoon. Misschien is dat bij jou zo maar ik weet gewoon dat het zo is. misschien vind je het naïf (schrijf je dat zo? het ziet er ineens zo raar uit) ofzo, maar het is echt een heel sterk gevoel

Bij mijn ex had ik wel zoiets van: Het is nu helemaal geweldig en super en ik zie wel een toekomst met je, maar diep van binnen weet ik dat het toch wel uit gaat binnen een paar jaar. nou dat was dus ook zo, na twee jaar hebben we het maar uitgemaakt.

Bij mijn crush daar in tegen, ik zie ons nu al helemaal samen wonen en lief en alles (A) maar dat is omdat ik vet geobsedeerd ben en verslaaaaaafd. <3 whahahaha.

dat ben ik zeker met je eens… bij mijn meeste relaties is er zo’n 5/6 jaar verschil…

Bij mijn ex wel, nog steeds, zie me later echt met hem trouwen. Maar als je heel realistisch bent, je blijft niet van je 13e tot de rest van je leven bij dezelfde persoon. Je hebt ook een tijd nodig dat je er helemaal alleen voor staat, vind ik.

Ik heb nooit geloofd inde waren, maar hij is voor mij de enige engel hier op aarde. <333!

Ja dat is uit een liedje maar het past wel bij mij…

Oh hier had ik het toevallig vanavond met iemand op m’n werk over!
Hij vroeg of ik mijzelf met mijn vriend in de toekomst zag trouwen.
Ik zei daarop dat hoe het er nu voor staat, ik dat wel zag zitten ja. Die jongen vond dat een nogal benauwend idee. Dat kan ik begrijpen, maar ik vind juist net dat je anders geen goede relatie hebt, als je er in stapt met het idee van; het gaat toch wel over. Waarom zou je er dan uberhaupt aan beginnen? Voor een pleziertje?
Nah daar houd ik niet zo van, ben altijd al erg kieskeurig geweest en heb nu de meest geweldige vriend met wie ik dus inderdaad een toekomst zie, omdat ik juist deze principes heb. Nu kan ik mijzelf ook volledig geven aan hem, omdat ik weet dat dit niet voor eventjes is.
Als het bij mij om pleziertjes zou gaan, zou mij dat op den duur kapot maken denk ik. Omdat je toch erg om die persoon heeft/gaat geven, maar ik denk dat je je dan onbewust misschien toch wat terughoudender opstelt, omdat je verwacht dat je diegene eens los moet laten ipv je volledig geven omdat je verwacht alles met hem voor altijd te delen.
Wat voor mij echte, onvoorwaardelijke liefde is.

Maar het kan wel, mijn oom en tante zijn al vanaf hun 14e bij elkaar. Mijn tante is ziek geworden en is ondertussen in een rolstoel beland waar ze niet meer zo makkelijk zelfstandig uit kan komen. Mijn oom is haar altijd blijven steunen, ondanks dat ze op haar 18e al ziek werd. Hij had er voor kunnen kiezen om te stoppen met zijn relatie, om nog een vrij en eigen leven te leiden, want 18 is nog erg jong, maar hij koos voor haar. Onvoorwaardelijke liefde, het kan.

de jongen waar ik nu mee scharrel…
ik kan het wel ff mijn vriendje noemen…
die zie ik niet als de ware, maar toch ben ik verliefd.
ja ik weet ik ben raar:P