Zenuwappigheid.

Ok, 't word denk ik een heel verhaal, maar het zit zo:

Ik krijg altijd zulke trillende handen als ik iets moet vertellen of doen voor een groep. Maar niet altijd. Ik zit op circus (gewoon als hobby) en daar moeten we ook wel eens bij optreden en dan ben ik gewoon echt niet zenuwachtig, ook nooit geweest. Ik zit ook op toneel (improvisatie toneel) en als we daarmee oefenen (dan moet je dus soms ook wel 't voor doen voor die mensen die ook improvisatie toneel doen) ben ik ook totaal niet zenuwachtig.
Maar ik speel bijvoorbeeld ook piano en laatst moest ik daarmee optreden en ik had zulke trillende handen. Piano spelen en trillende handen gaat niet echt samen, maar gelukkig kon ik me min of meer bedwingen. Maar het stomme was, dat toen ik voor de klas een klein stukje moest voorspelen, echt niet een voorstelling, maar gewoon 30 seconden een klein stukje spelen, had ik ook super trillende handen.
Maar wat ik nog het allerergste vind, is dat toen we voor Nederlands een keer iets moesten presenteren. We kregen een voorwerp (ik met nog iemand kreeg plakband) en dat moest je presenteren alsof jij het had uitgevonden en het echt helemaal da bomb was. Ik vond het echt vet grappig en dacht echt helemaal niet aan dat ik zenuwachtig was. Maar toen ik moest presenteren had ik weer die trillende handen.

Ik ben er nu achter dat ik eigenlijk helemaal niet altijd ook echt zenuwachtig ben (zoals die presentatie voor Nederlands, wie is daar nou zenuwachtig voor?), maar ik heb wel altijd die trillende handen. Ik wil hier echt supergraag vanaf want ik wil later actrice worden, en ja, dat gaat niet echt als je zenuwachtig bent. Het slaat dan namelijk ook over op m’n stem. Ik kom dan niet goed uit m’n woorden enzo.

Weet iemand wat je hieraan kan doen? Of moet ik er gewoon echt mee leren leven ofzo? :S

ik weet wat je bedoeld, ik heb dit soms ook.
misschien heb je niet door dat je niet wél zenuwachtig bent…

maar ik weet het ook niet, dus up voor jou!

Ik heb precies hetzelfde gehad. Soms was ik supernerveus ging ik trillen en kreeg een rode kop.
Ik denk toch dat ik echt faalangst had. Ik wilde zo graag laten zien dat ik het kon en dan was ik heel bang dat het mis zou gaan.
Ik ben vorig jaar op zangles gegaan en moest toen ook optreden voor anderen. Je staat daar en wat jij ook al zegt is dat het ook op je stem slaat. Dat moet je dus ook onder controle houden. Ik ben er nu wel vanaf!
En anders kun je misschien ook een faalangst cursus doen? Maar ik vind het geen probleem om op een tafel te gaan staan en keihard te schreeuwen. Daar kun je ook niet echt mee falen lijkt me? Maar dat idee heb ik wel bij een faalangst cursus :’)

Ik denk ook dat het een soort vorm van faalangst is. Want ik heb bijvoorbeeld helemaal niet dat ik dichtklap bij toetsen en ben ook echt niet bang om in het middelpunt van belangstelling te staan.

Herinner me nu ineens dat ik laatst met improvisatie toneel ook eens moest optreden (gewoon in de kunstschool zeg maar) en dat ik toen ook niet zenuwachtig was.

Haha ik ken het wel ja. Ik krijg altijd een rood hoofd. Maar dan ook altijd als ik moet presenteren. Maar ik ben dan helemaal niet zenuwachtig. Ik heb me er maar bij neergelegd. Ik bedoel ze vinden het echt niet raar hoor. Lijkt me.

@JaJanneke Ik weet ook wel dat ze het niet raar vinden, maar ik wil echt wel actrice worden en dan is dat nogal lastig :wink:
Voor auditie enzo dan. Maar ik denk dat het voor mij gewoon is, leren omgaan ermee.

Deed vroeger altijd kinderen voor kinderen auditie en had het dan ook altijd, maar ging wel gewoon zingen. Was dan wel nooit door, maar deed het wel.

Zal ook even kijken of faalangst cursus iets is. Heb er eigenlijk 0 tijd voor, maar ik wil er wel graag vanaf.

Je klinkt niet echt faalangstig, want je bent niet zenuwachtig zeg je. Maar je kan je lichaam niet altijd onder controleren. Lastig is dat wel ja. Ik weet niet zo goed wat je daar tegen kan doen eigenlijk. Maar als actrice wordt dat idd lastig…

Ik heb het ook gehad.
Elke keer als k iets moest presenteren, zo ook in den haag, maar dan voor mijn eigen klas en dan iets vertellen over muziekvideo’s. (zelf improviseren)
EN IK LIEP HELEMAAL VAST!
Vreselijk. =.=

Vorige week had ik sectorwerkstuk presentatie.(voor meer en vreemde mensen)
Ik was heel erg zenuwachtig, en na de presentatie trilde ik nog na, maar ik heb nu wel iets van; zo eng is presenteren niet. :’]
Misschien moet je gewoon denken van; iedereen moet het doen, iedereen is zenuwachtig maar zij doen het ook gewoon dus ik kan het ook.

Verder geen idee. UP.

Ik had het inderdaad alleen als ik heel goed geoefend had. Dan weet je zelf hoe goed je het kan. Dan wil je dat ook laten zien.
Als ik niet had geoefend, kon er ook niet veel mis gaan. Soms helpt het ook wel om voordat je begint te zeggen. Zoohee, ik ben wel zenuwachtig zeg!
Dan is het ijs een beetje gebroken.

Jaa… Als je zegt van; ‘Nou ik ben een van de gelukkigen met trillende handjes, klotsende oksels -klinktwelvies-, en een rood hoofd maar ik ga wel m’n best doen’ en nou dan gaat iedereen een beetje lachen en zeker 80% van de mensen aan wie je moet presenteren herkent het. Eigenlijk moet je gewoon heeel vaak presenteren, je angst overwinnen dus.

Volgende keer als ik iets moet doen zal ik proberen om gewoon eerst beetje dat te zeggen. Zo van: Nou, lekker trillende handjes blabla. Misschien helpt dat :wink:

Had ook al bedacht dat waarschijnlijk het is als ik echt in m’n sas ben enzo en gewoon mezelf doe enzo dat het dan minder is. Dus niet laten merken dat ik zenuwachtig ben.

Hm best wel lastig, blijkbaar ben je dus toch wel (onbewust) zenuwachtig en uit dat zich in trillende handen e.d. Wat ik met pianospelen altijd doe is bedenken dat dit is wat ik kan zeg maar, dat ik gewoon moet spelen en me op het stuk moet concentreren in plaats van op m’n handen (ik heb altijd last van zweethanden, trillende handen ook wel een beetje maar minder): dan probeer ik mezelf zegmaar een beetje in een ‘hokje’ te plaatsen (zo van dit is mijn domein, piano en ik, blablabla). Naja klinkt misschien een beetje raar maar het werkt bij mij meestal wel :’). Misschien helpt het om je op je bezigheid te concentreren en niet op je handen?

Ik heb dus met piano dat het wel lukt, omdat ik dan een soort van die nervositeit ofzo, die trillende handen ergens anders naartoe probeer te drukken. Dus dat het niet meer in m’n handen ofzo…

Misschien wel wat je zegt, bezig zijn met je bezigheid en niet bezig zijn met je handen.