zelfvertrouwe gebrek

als ik bijvoorbeeld stage heb durf ik niet veel te zege.
dus word die hele stage saai.
ik ken ook veel mensen die daar op school en buitens huis last van heben.
iemand oplossing? of tips

Dwing jezelf om wel wat te zeggen. Ik had er zelf ook last van, ik was heel erg verlegen, ik heb mezelf ook gedwongen en nu is het echt veel minder.
In het begin zal het moeilijk zijn, maar het wordt steeds makkelijker, geloof me.

Daar had k ook last van bij m’n eerste baantje.
Je moet echt praten praten praten ja! Maakt niet uit waarover, al gaat 't over het weer ofzo.
Je hebt niks te verliezen! (;

:ok_woman:

Het klinkt best wel vreemd maar ik had dit een x van iemand geleerd:
Als je onzeker word ofzo, moet je je billen bij elkaar knijpen en je voeten heel hard op de grond zetten en dan aan iets leuks denken. Het klinkt echt dom maar na een tijdje gaat het echt werken, probeer maar!
xx

Het klinkt echt heel grappig idd :stuck_out_tongue:
Zal het volgende keer uittesten wahaha.

Maar ik heb er ook last van hoor!
En ben er nog steeds niet af.
Ook al dwing ik mezelf om iets te zeggen, ik kan gewoon niks normaal bedenken, en heb ik eindelijk iets bedacht komt het er echt heel dom uit.

Ik kan nu wel allerlei psychologische oplossingen opnoemen, maar 't is gewoon een kwestie van gaan ervaren en doen.

Op stage wordt wel enigzins verwacht dat je komt om te leren en jezelf te ontwikkelen. En bij de één gaat dan snel en bij de ander weer wat langzamer.
Maar je moet wel inzet tonen en toch initiatieven gaan nemen en daarbij niet naar anderen kijken maar alleen naar jezelf.

Kijk eerst eens naar de dingen die je wél kunt en durft.
Ga daarmee aan de slag en neem jezelf elke dag iets voor om aan te werken.
In stageterm heeft dat > Leerdoelen.
Door daar intensief mee aan de slag te gaan, leer je er aan te werken en naar jezelf te kijken of 't lukt of dat je het na enige tijd nog eens moet proberen.
Je kan daarmee heel simpel beginnen, door elke morgen iedereen persoonlijk goedemorgen te wensen en voor 't naar huis gaan iedereen tot ziens te wensen.
En elke dag een beetje meer.

Komt wel, kwestie van opbouwen.
Anders hulp vragen aan mentor of stagebegeleider.

Jep dat kan ik helemaal beamen :3 Je moet ook een beetje schijt hebben aan alles.

Heb ik op 't werk ook best wel, maar dat komt omdat iedereen elkaar daar al kent en ik ken daar eigenlijk niemand goed.

Niet nadenken erover gewoon lulpraatjes houden , ik was vroeger ook bestwel verlegen . En net na me werk vroeg ik een vloetje aan een gozer en voor dat ik het wist stond ik al 20 minuten met die gozer over de led zeppelin vloek te praten ,toen liep ik weg dacht ik ook van ‘wtf dat ik dat nu gewoon doe’
Dus gewoon niet nadenken mar doen!

ik ben ook echt slecht in gesprekken voeren met mensen die ik niet ken.
zelfs al is het alleen maar door de telefoon.
i haaate it!