Zelfmoord

dat is nog een vraag maaar ja daar kom ik ook wel uit

nee ik vergelijk het ook niet maar mijn problemen zijn nisk met die van andere mensen dus ik moet hier niet over mijn problemen praten maar andere mensen helpen

daar heb je ook wel gelijk in, maar ik wil niemand er eigenlijk mee lastig vallen

dank je wel meiss (L) slaap lekker

nee?

Hay!

Ik kom nooit op het forum maar op een of andere manier zag ik dit onderwerp in het schermpje en wou ik toch even kijken.

Ik ben nu 22 jaar en ben sinds mijn 17/18e arbeidsongeschikt."
Toen ik 12 jaar was werd ik erg depressief en werd ik in zon molentje van hulpverleners gestopt. Dat ging door tot mijn 19e, toen ging ik op mezelf en was ik het zat. Wat had ik een hekel aan hulpverleners, serieus!!! Niemand weet daar echt wat je doormaakt. Maar toen ik 20 jaar werd kreeg ik wat meer inzicht en zag ik ook andere kanten. Vriendinnen die voor psycholoog leerden, en het hart echt wel op de juiste plaats hadden. En ik! Daar ging het om! Om mij en ik wou veranderen, gelukkig worden. Ik was zo moe van het tegestribbelen. Stond nergens voor open en het enige wat ik wou was mezelf beschadigen.
Maar toen ik er voor open ging staan werkte het! Ik weet nu veel beter hoe ik met mezelf moe omgaan, ook al begrijpen anderen me nog steeds niet. Het gaat erom dat anderen je helpen jezelf te begrijpen. Het meeste doe jezelf, alleen een duwtje in de goede richting kan fijn zijn.
Wat heb je te verliezen?!

Ik ga verder niet reageren, ik hoop dat je er iets mee doet.

alsjebliefd je moet reageren wat een moi verhaal

ik zie dus het hele leven niet meer zitten her kaarsje is uit ik zie de lol en hoop er niet meer van in

en dan had ik vanmiddag nog ruzie en dan hoor je val tog lekker dood

bedankt voor je steun

ik wil nu al even alle mensen bedanken die e willen steunen en mij willen helpen, daar ben ik jullie echt dankbaar voor

Je hebt sowieso hulp nodig, of je het wil of niet! Zoiets gaat niet zomaar weg. En als het dan toch wel weer beter gaat (zonder hulp) en de neigingen/gedachten wat minder worden of helemaal weg gaan, dan de eerst volgende tegenslag en je hebt het meteen weer. Iemand die mij dierbaar was heeft ook zelfmoord gepleegd en ik moest zelfs met mensen gaan praten! En nee ik wilde ook niet gaan praten, elke keer als ik met iemand moest praten, omdat mijn vader dat wilde of omdat mijn school daarmee aankwam zat ik daar tegenover een één of ander mens die ervoor gestudeerd heeft en ‘denkt’ te weten hoe ik me voel en de heletijd maar zeggen ‘ja de situatie is erg naar voor je’ en blablabla. Maar uiteindelijk besef je wel dat er echt mensen zijn die proberen te snappen hoe je je voelt. Zij weten niet hoe jij je voelt, ik weet niet hoe jij je voelt, maar om alles op te kroppen helpt ook voor geen meter en dan is praten of iets toch echt de oplossing!

Natuurlijk is jouw situatie anders dan de mijne, zoals ik al zei, ik weet niet hoe jij je voelt, maar misschien kun je weer af en toe een glimlach opzetten, ook al zit je achter je computer. Jijzelf moet het beter maken en jij kent nu vast alleen het ‘klote leven’ of iets, maar het kan ook superleuk zijn :] En probeer die negatieve gedachtes in iedergeval kwijt te raken, dump die depresieve muziek in de sloot, desnoods schilder je bloemetjes op de muur, maar doe iets positiefs! Ook al is het maar een klein dingetje :slightly_smiling_face:

Ik hoop dat dit wat helpt! :slightly_smiling_face:

wat fijn dat je me zo wilt helpen, maar op dit moment zie ik even niks positief ik zie alleen maar doods hoofden

en dat is egt niet om overdreven te doen, ik zeg ook niet dat ik er een einde aan maakt. maar ik kan er gewoon niet meer tegen op dit moment, ik voel me egt kut

Ga dan slapen? Dat doe ik vaak als ik me klote voel, gewoon weg van deze wereld, leven in mijn eigen imaginary world.

dat kan i dus niet slapen nu helemaal niet

Een boek lezen, film kijken, enige vorm van afleiding waar je heel even nergens aan hoeft te denken.

ik denk altijd wel ergens over na en nu ook

ik merk wel dat iedereen licht te slapen en iedereen die me helpt en alsnog wil helpen mag altijd en alvast bedankt

Enige wat ik wil toevoegen dat het JOUW leven is en dat JIJ controle over jezelf heb. Hoe kut het ook klinkt, jijzelf bent de enige van wie je altijd op aan kan. Je moet zelf gelukkig kunnen zijn. Genieten van kleine dingen, iets lekkers eten bijvoorbeeld. Zelfmoord is. Tja. Onnodig. Waarschijnlijk heb je nog wel naasten die je daarmee ook pijn doet. In een hoekje huilen is goed zo nu en dan maar wil je dat de rest van je leven doen? Je moet jezelf een schop onder je kont geven en denken, “Ik kan zelf wel gelukkig zijn”, en stoppen met slechte gewoontes. Gezond leven voelt ook fijn. En alles niet te serieus nemen, want dan besef je dat je leven er eigenlijk niet toe doet. Realiseer je dat je maar combinatie bent van wat atomen, en alles wat je “voelt” bepaalde impulsen in je hersenen zijn. Ik weet je verhaal niet maar JIJ zelf moet voor verandering zorgen, iets doen. Tja. Sterkte.