Zelf actie ondernemen?

Hoi iedereen,

Ik wist niet echt een goede titel hiervoor maar ik zal het even uitleggen.

Ik ben al meer dan een jaar vrijgezel en de enige relatie die ik ooit heb gehad duurde slechts 2 maand en stelde niet veel voor. Nu ben ik al bijna 18 (en ja, ik weet dat er geen vaste leeftijd aan verbonden is), maar toch heb ik best wel veel en vaak behoefte aan jongens/een vriendje. Ik droom er zelfs regelmatig over om een vriend te hebben en voel me er ook vaak rot door dat er bij mij niks gebeurd op dit gebied.

Waar ik vooral mee zit is dat mensen altijd zeggen dat het wel aan komt waaien en dat als je er niet naar op zoek bent, dat het dan juist komt. Maar ik ben dus al meer dan een jaar lang niets aan het doen en het lijkt maar niet te komen. Ik houd me er ook niet constant mee bezig, maar de laatste tijd wordt de behoefte wel steeds groter.

Ik ben dan ook letterlijk niets aan het doen, bij het uitgaan niet want ik durf geen jongen aan te spreken, en in het dagelijks leven heb of maak ik ook nooit contact met specifiek 1 jongen. Nu vraag ik me af of het toch een beter idee is om zelf meer actie te gaan ondernemen, zoals een gesprekje aangaan op facebook met een jongen die me aardig lijkt maar die ik nog niet goed ken. Alleen ik ben wel bang dat het gesprek dan misschien misloopt of dat ik toch te veel op zoek ga en dit daardoor ook misloopt.

Denken jullie dat je ook op deze manier verliefd kunt worden, door gewoon eerst wat beter contact te krijgen en iemand beter te leren kennen? Of komt dat daadwerkelijk altijd aanwaaien, dat je een jongen gewoon tegen moet komen en die klik dan opeens voelt oid? Ik ben een beetje ten einde rade.

Alvast bedankt voor je reactie!

Nou ja ik denk dit: Als jij het initiatief neemt dan komt het bij ‘een jongen’ aanwaaien. En als ‘een jongen’ het initiatief neemt dan komt het bij jou aanwaaien. Het kan natuurlijk zijn dat het helemaal vanzelf komt, maar volgens mij is er niets mis met iemand een berichtje sturen. Hoeveel mensen doen er wel niet aan online daten, daar is ook niets mis mee toch?

Haha, daar heb je gelijk in ja. Maar aangezien ik (waarschijnlijk) ook last heb van bindingsangst gaat dit ook in combinatie met faalangst. Ben dus echt bang dat zodra ik aan zoiets begin, dat het uiteindelijk toch misloopt en dat ik het uiteindelijk beter helemaal niet had kunnen doen.

Niet geschoten is altijd mis toch :slightly_smiling_face:
En het helemaal eens met wat Armastus zegt.

Ik herken je wel een beetje. Ik heb momenteel niet echt nood aan een vriendje, maar een paar maanden geleden wel. Ben 17 en heb nog nooit een relatie gehad.

Die uitspraak: ‘Het komt vanzelf’, vind ik echt grote bullshit. Een relatie ontwikkeld zich niet vanzelf en je groeit niet ‘vanzelf’ een band met iemand. Daar moet ook aangewerkt worden. En als de jongen nu net geen initiatief durft te nemen, dan heb jij maar pech?
Ik vind het keicool als meisjes zelf initiatief durven nemen, zelf gesprekjes starten… Daar kun je helemaal niets mis mee doen. Als het gesprek op een sisser uitloopt, dan is dat natuurlijk erg jammer, maar helemaal geen ramp. Je kende hem toch nog niet zo goed. Ik durf zelf jammer genoeg niet zoveel initiatief nemen, maar ik ben wel van plan om het ook vaker te gaan doen.

Conclusie: gewoon doen!

Ja, ik ben het ook niet eens met die uitspraak hoor. Ik durf ook niet goed initiatief te nemen, maar dat komt ook doordat dit eerder wel mis is gelopen. Een tijdje terug zelfs nog probeerde ik een gesprekje te voeren met een jongen, maar hij antwoordde alleen maar droog of negeerde me zelfs. (en dit terwijl hij mij nog niet eens goed kent). Dan denk ik ook van, waar ligt het nou aan? Het maakt je dan toch wel onzeker. Maar het zal ook heus wel aan die jongen hebben gelegen, maar toch. Wel vervelend.

Met die uitspraak wordt ook totaal niet bedoelt “gewoon geduldig afwachten en er komt vanzelf een jongen naar je toe die je verkering vraagt”. Dat is dan een verkeerde opvatting.
Met die uitspraak wordt bedoelt dat je vanzelf iemand ontmoet. Waarom op zoek gaan naar een jongen die eventueel relatiemateriaal zou zijn? Waarom opeens random met een bekende gaan flirten, puur omdat je vriendje hebben wil? Terwijl er totaal geen klik is op dat vlak?
Er wordt mee bedoelt dat je vanzelf wel een leuke jongen tegenkomt waarmee je een goede klik hebt. En natuurlijk hoef je dan niet af te wachten, ga ervoor!
Maar om nou maar een random jongen op te zoeken omdat je perse een vriendje wilt, nee dat begrijp ik niet.

Nee, snap ik wel. Mijn reactie was een beetje overdreven. Ik bedoel dat die klik niet vanzelf komt. Als je amper tegen jongens praat, is het niet evident om een klik met iemand te krijgen.
“Je komt vanzelf wel iemand tegen” zeg je, maar dat is nu eenmaal niet altijd zo. Als toevallig niemand tegen je begint te praten, leer je helemaal niemand kennen, en is het dus ook niet mogelijk om die ‘klik’ te krijgen met iemand. En daarom vind ik het wel kunnen dat je zelf het gesprek begint, en er dus zelf voor zorgen dat je veel mensen leert kennen. En dan zie je wel met wie je een klik krijgt en met wie niet.
Het is ook niet omdat ze nu veel jongens zou gaan aanspreken, dat ze hen allemaal als relatiemateriaal moet beschouwen. Het is gewoon een manier om elkaar wat te leren kennen, en te kijken of er een ‘klik’ komt.

Gewoon doen. Kan toch geen kwaad en misschien hou je er nog leuke vriendschappen aan over.

Ik snap je wel. Ik was 17 toen ik mijn eerste vriendje kreeg en wij hebben elkaar ontmoet via een vriendin. De klik was er ineens. Ik heb daarvoor ook ‘‘gezocht’’ maar het liep nooit of het kwam van 1 kant. Het is niet erg om dingen te proberen die daarna misgaan, daar leer je van.

Ik vind het cool als meisjes (of jongens. gewoon mensen) initiatief ondernemen om anderen beter te leren kennen. Ondanks dat er niks mis mee is, zou ik het alleen niet echt doen bij mensen die ik niet bij voorbaat al leuk /interessant /aantrekkelijk vind; maar bij mensen waarmee ik al die klik voel. Het klinkt lullig, maar die klik is volgens mij niet iets wat je kan opwekken, of op z’n hoogst door veel nieuwe mensen tegen te komen dan.

Daarnaast wil ik zeggen dat er ook niks mis mee is om op zoek te zijn naar een relatie. Relaties zijn fijn, waarom mogen mensen daar niet naar op zoek? Je kan altijd dating sites of apps proberen. Het taboe daarop begint te slijten en twee goede vriendinnen van me hebben een leuke relatie eraan over gehouden, dus er zitten echt ook veel ‘gewone’ types.

Maar is het dan wel raar om contact met iemand te zoeken die je wel van gezicht kent/wel eens opervlakkig gesproken hebt via bijvoorbeeld facebook? Ik ken namelijk een paar jongens van een groep, maar ik heb hen persoonlijk nooit echt (goed) gesproken. Dan kan je toch ook niet weten of er een klik is?

Het gaat er ten eerste niet om of het raar is of niet, als jij het wil doen is dat prima! Ik zou het persoonlijk niet doen als ik ze niet al aantrekkelijk of interessant vond. Dat is persoonlijke voorkeur; ik ga niet achter mensen aan als ik ze niet leuk vind / niet denk dat er romantisch potentiëel is. Jij kan het anders doen, ik vind dat eigenlijk ook wel een mooie open houding. (:

Ik vind die uitspraken nergens op slaan, hartstikke fijn dat er mensen zijn die patsboem opeens de jongen ontmoeten waarmee ze trouwen, zonder dat ze opzoek waren naar relatiemateriaal, maar hoeveel relaties ontstaan er wel niet via online dating? Reken maar dat die mensen opzoek waren naar een relatie en dat toen ook vonden :’). Ik vind dat je gewoon met mensen kan praten via fb oid, ook als je ze nog niet goed kent. Je merkt na een paar zinnen meestal wel of ze er op zitten te wachten of niet, en dan kun je het gewoon bij 1 keer laten. Of niet! En die klik, dat zie je dan vanzelf wel, niet geschoten is altijd mis.

Maar ach, wie ben ik om hier advies te gaan geven, ik ben bijna 19 en heb ook nog nooit wat serieus gehad, niet eens die twee maanden! :wink:

Nou, ik zou heus niet zomaar een gesprek beginnen met de meest random persoon uit mijn vriendenlijst, als ik het zou doen natuurlijk wel met iemand die mij interessant lijkt (zowel qua innerlijk en uiterlijk). Maar ik ben dan natuurlijk nog niet verliefd op die persoon (of leuk vinden). Maar dat kan dan hopelijk nog komen.

Vreemde is, dat ik ook niet snel verliefd wordt. Echt een hevige verliefdheid (waaronder: niet kunnen eten/slapen en hele dag aan diegene denken) heb ik misschien nog maar 1 of 2 keer gehad, ooit. En bij mij is leuk vinden meestal gebaseerd op het uiterlijk van iemand, maar dat is verder ook niet heel intens ofzo. Vandaar dat dit mij een goede manier lijkt.

Waarom ga je niet naar een datingsite? Maak je een profiel aan en zo is het veel gemakkelijker dan via Facebook.

Ik weet niet, op datingsites zitten meestal veel oudere mensen en ik vind het ook zo raar om iemand daar te leren kennen die ik helemaal niet ken… ook een beetje eng zelfs…

Oudere mannen op datingsites? Op tinder niet! Kun je t zelf bepalen! En hoeft niet eng te zijn, gewoon beetje praten en dan zie je wel !

Goed topic, ik blijf dit volgen.