Ze word gedwongen om het terug aan te maken

Heei, dit gaat eigenlijk over een vriendin van me.

Ze heeft zo’n half jaar een relatie gehad met een jongen die (vind ik) maar een egoïst was, hij dacht enkel aan zijn eigen plezier en zat tegen mij en nog vriendinnen te zeggen dat hij graag seks wou met haar (wat hebben wij ermee te maken, als zij niet wil gaan wij haar niet overtuigen hoor). Uiteindelijk heeft ze het uitgemaakt, wat ik goed vind want ze leek nogal ongelukkig bij hem. Maar nu pushen haar ouders haar om het terug aan te maken! Hierdoor is ze verdrietig, wat logisch is. Ik vind het enorm erg voor haar maar weet totaal niet wat ik moet zeggen! Ik wil haar graag steunen maar weet gewoon niet hoe! Ik hoop dat jullie mij en vooral haar kunnen helpen!

ik denk dat die ouders misschien meer informatie nodig hebben?
het lijkt me niet normaal dat die ouders haar nog zouden pushen als zei dit ook zien.

praat er met je vriendin over, en zorg haar ouders ook alles weten. want dit zullen zij niet zo bedoelen & is je vriendin voor niets eigenlijk er verdrietig om.

Ze heeft hen alles verteld en er proberen over te praten maar ze geloven haar niet omdat hij smsen stuurt naar haar moeder

Ze hoeft niet naar haar ouders te luisteren. Ze kunnen haar niet dwingen. Wat een rare ouders trouwens. Dat ze hun dochter niet geloven maar een vriendje dat smsjes stuurt wel.

Wow dat is echt raar! Ouders horen je niet in een relatie te pushen, wtf. Zo te horen is die jongen echt een manipulator!
Maar goh wat doe je ertegen… Ik zou het niet weten, hoop alleen dat ze je vriendin snel geloven! Up!

Ze heeft inderdaad rare ouders! Haar ma zei zelfs: ‘Het is echt niet normaal dat je het nog niet gedaan hebt, je bent 18!’ Ik hoop echt dat ze doorzet en niet naar haar ouders luistert want ze verdiend echt beter

wat een rare ouders meer kan ik niet zeggen

misschien moet ze maar huilen voor de ouders en zeggen dat ze het zo walgelijk ventje vind ofzo

Arme meid :frowning_face:
Wat sneu voor haar zeg. Dat je ouders je niet geloven. Wat de fack.
Ik zou echt proberen om haar er van te blijven overtuigen dat het beter is zo. En dat ze maar beter niet naar haar moeder kan luisteren. Serieus. Wat is dit.
En probeer het nummer van haar ex te blokkeren op haar ouders’s telefoons? Misschien helpt dat? Of misschien een brief schrijven?

Dat vind ik wel erg ver gaan! Kunnen jullie, als vriendinnen, haar niet helpen door ook met haar ouders te gaan praten. want het lijkt me duidelijk dat deze jongen niet goed voor haar is.
Als haar ouders door blijven gaan zou ik, als ik haar was, een tijdje ergens anders gaan logeren.

aight…
wat n rare situatie.
zijn die ouders verder wel normaal geschikt?
wees er iig voor je vriendin en zeg dat ze niet naar haar ouders moet luisteren maar naar zichzelf, ze weet zelf ook wel wat het beste is. die ouders verzieken hun kind met opzet. ik kom daar echt niet bij.

Ik heb haar net gestuurd dat ze niet naar haar ouders moet luisteren ookal is dat moeilijk. Dat als ze zelf achter haar beslissing staat, dat de juiste is en gezegd dat ik hoop dat ze zich toch nog kan concentreren op de examens

Kan ze niet een poosje bij jou logeren?
Of laat haar doen alsof ze met iemand verkering heeft (spreek met een vriend of klasgenoot af dat die het spelletje meespeelt om het wat geloofwaardiger over te laten komen).

Hmm, zijn er geen volwassenen tegen wie zij opkijkt en die zij vertrouwd. Want iedereen kan wel zeggen dat ze niet naar haar ouders moet luisteren, maar als er geen (volwassen) personen zijn die iets anders zeggen denk ik dat zij toch naar haar ouders gaat luisteren. En het is natuurlijk altijd goed om met haar mee te denken en haar te vertellen waarom ze hem niet terug moet nemen. En wat vindt hij er eigenlijk van, wil hij haar nog wel terug?

Ze is 18?
Kan ze dan niet een beetje voor zichzelf opkomen en iets zeggen in de trand van; ‘ik ben 18, volwassen, en ik maak mn eigen beslissingen.’

Snap niet echt dat je jezelf laat pushen door je ouders.

En daarbij, ik zou haar niet bij jou laten logeren of een leugentje om bestwil doen, haar ouders moeten haar beslissingen accepteren en haar geloven niet hem. Ik denk dat ze misschien even goed boos op haar ouders moet worden ofzo, dat ze inzien dat hun gedrag echt niet acceptabel is.

Je steunt haar door haar te vertellen dat ze moet doen wat zij wilt.
Dat haar ouders geen inspraak of invloed hebben op haar geluk.

Woepsie, verkeerd

Wow, raar.

Als ik jou was, zou ik op die moeder afstappen en iets zeggen in de trant van: 'Een jongen, waarvan een heleboel mensen (inclusief je dochter) zeggen dat hij een achterlijke egoïst is geloof je wel, maar je bloedeigen dochter niet."

Dan moet ze inzien dat ze gewoon idioot bezig is. Je kan iemands gevoel niet veranderen, dus dat hoeft ze ook niet te proberen.

(misschien handig om haar dit te laten lezen)

-

Ik wist dat dit woord bestond!