your heart is my sky (v)

YOUR HEART IS MY SKY
Daar zat ik dan. Nadenkend over wie ik allemaal pijn had gedaan met deze beslissing. Absoluut mijn vader. Wie moest er nu voor mijn roekeloze papa zorgen? Maar het was beter zo. Beter voor mij, beter voor iedereen. Ik zou voor een tijdje bij mijn tante gaan logeren, in NY. Ik had het ervoor over. Mijn perfecte leventje in Nederland omruilen voor een totaal ander leven in New York. Heb je dat gevoel weleens dat je je opgesloten voelt en dat niemand je kan komen bevrijden? Dat je een soort schild om jezelf gebouwd hebt, en zeker niet van plan bent iemand er door te laten? Nou dat gevoel had ik. Na de dood van mijn moeder. Ik sloot mezelf op voor alles en iedereen. Ik had me er na 3 jaar nog niet overheen gezet. Dus stuurde mijn vader me naar Megan. Ze was de leukste tante die ik had. Ookal had ik er maar een. Ze steunde me in alle tijden, ze was niet alleen mijn tante maar ook nog eens een van mijn beste vriendinnen. Ik wierp nog een laaste blik uit het raam voordat het vliegtuig opsteeg. Het voelde goed, alsof ik een goede beslissing gemaakt had. En daar was ik blij om. New York, here i come.

verder?

Jawel, je schrijft goed, maar ik vind het wel erg standaard dat het weer over NY gaat.

Doe maar verder ben wel benieuwd

Verderrr.
i (L) Newyork.

ja schrijf maar verder! maar probeer eens wat langere zinnen te maken, deze zinnen van telkens 7 woorden ofzo, lezen nogal irritant. (;

Ik probeerde rust te vinden, rust in mijn hoofd en in mijn hart. Ik sloot mijn ogen, en stopte de oortjes van mijn iPod in mijn oren. De muziek dreunde mijn ziel binnen, vrolijk en wel. Door de muziek vergat ik alles, alles werd een stuk rustiger en de problemen leken onder te gaan in de muziek. De muziek was een soort zee: Je problemen verdronken binnen no time. Mijn oren tintelde van de harde muziek maar ik leek er geen last van te hebben. Ik wed dat de muziek niet alleen in mijn oren te horen was, maar ook erbuiten. ‘Jongedame, mag je muziek misschien iets zachter?’ Ik verstond het niet, maar ik zag haar lippen bewegen. Gevolgd door een boze blik. Ik zette mijn muziek wat zachter, en schonk haar een onschuldig lachje. Het leek haar niets te doen, want ze ging rustig door met haar tijdschrift. Ik zuchtte diep. Hoe zou het leven in NY zijn? Zou het zijn zoals in films? Of totaal anders? Misschien was het wel helemaal geen aantrekkelijke stad, en trok het totaal geen toeristen. Vandaar die films. Zo wilde ze vast meer toeristen trekken. Ik knipperde nog een keer met mijn ogen, en viel toen in een rustige, droomloze slaap.

dankjewel voor de reacties, en ik ga zowiezo wat met kritiek doen.
dus altijd welkom!
ojaa, mijn word is hem ineens geflipt dus ik moest alles opnieuw typen. Dus sorry voor spelfoutjes.

reacties?

ik vind het wel leuk maar tis nog een beetje weinig om over te oordelen !
x

Ik sjokte het vliegtuig uit, en keek zoekend om me heen. En daar zag ik haar, mijn bijzondere lieve tante. Ik rende op haar af en gaf haar een dikke knuffel. ‘Wauw, wat ben je groot geworden!’ Ik glimlachte breed. ‘Komt door appelsientje groeifruit.’ Had ik lachend geantwoord. Druk kletsend over de komende tijd liepen we richting de lopende band waar mijn koffers zo moesten aankomen. Wat was ik blij haar te zien! De laaste keer was bij mijn moeders begrafenis. Niet zo’n leuke herinnering dus. Het voelde alsof mijn moeder een stukje van mijn hart mee de grond in had genomen, en dat het daar nu nog steeds zat. Nooit meer zou dat stukje terugkomen. Vooraltijd zou het bij mama blijven. En van mij mocht ze het houden, het deel was van haar. En van mij, zo vormde we samen nog altijd één.

verder?

idd langere zinnen gebruiken

Leeuk! Maar 1 puntje van kritiek:

Ik wed dat de muziek niet alleen in mijn oren te horen was, maar ook erbuiten. ‘Jongedame, mag je muziek misschien iets zachter?’

De mevrouw die dat zegt komt erg plotseling met haar reactie misschien had je beter zoiets kunnen doen:

Ik wed dat de muziek niet alleen in mijn oren te horen was, maar ook erbuiten. De dame naast mij probeerde mijn aandacht te trekken. ‘Jongedame, mag je muziek misschien iets zachter?’

Misschien zoiets? Als je mij snapt (A)?

jaa, snap ik. dankjewel voor de kritiek. :slightly_smiling_face:
en leuk dat jullie mijn verhaal leuk vinden!
ik zal straks nog een stukje plaatsen

Mijn tante had een groot penthouse in bezit. Gek was ik erop. Het was mooi en ook nog eens super modern. ‘Lieverd, ik moet even nog wat dingetjes regelen. Maak jezelf maar wegwijs hier.’ Ze gaf me een kus op mijn voorhoofd, en was de deur uitgelopen. Ik trok de koffers mee door een ongelovelijk lange witte hal, met ontzettend veel schilderijen aan de muur. Mijn tante en ik deelde onze passie voor mode. Ik liep naar mijn kamer, en opende de deur. De kamer was erg ruim, en de muren waren wit. Op een muur na, die was zachtroze. Er stond ook een onwijs groot hemelbed in het midden van de kamer. Hier droomde ik van een perfect leven in NY.