Young-Adult fantasy boeken

Hey Meiden!

Dit is me eerste topic, en het eerste wat bij me opkwam om over ts schrijven gaat over boeken.
Naja, eerder vragen. Namelijk: Ik lees best veel boeken, en het liefst Fantasy boeken.
Sinds een jaartje schrijf ik ook graag mijn eigen verhalen en dit vind ik ook hartstikke leuk.
Ik schrijf over van alles (Wat met Fantasy te maken heeft). Er zijn alleen zoveel verschillende fantasy onderwerpen, zoals de bekende vampierjongen waar het meisje verliefd op wordt. Of het meisje dat tussen twee jongens moet kiezen. De één een weerwolf de ander een vampier. Ook al zijn dit ondertussen misschien clichés, ik blijf het goed vinden. The vampire Diaries, Twilight etc. Maar ook de boeken Stad van beenderen of de ijzerkoning vind ik erg goed. Liefde, jongens, vampiers, weerwolven, elfen. Nu vroeg ik me af wat andere meiden nou leuk vinden om over te lezen.
Bijvoorbeeld: Vampiers, weerwolven, elfen, engelen, demonen, magiërs etc.? of vinden jullie een eigen bedacht ras of mythisch wezen leuk…

En wat vinden jullie nou echte fantasy clichés?

Ik ben daar best wel nieuwsgierig naar, omdat ik zelf graag ook verhalen schrijf en een keer iets op girlscene wil posten.
Ik hoop dat de vragen een beetje duidelijk zijn, Haha.

http://www.rachelleest.nl/wp-content/uploads/Stad-van-Beenderen-plat-1.jpg

Ik heb Twilight gelezen en achteraf vond ik het niet zo leuk. Het is erg langdradig, vind ik.
De Ijzer-trilogie is een van de series waarbij elfen er van pas komen en een boek dat ik echt gaaf vind.
Ik vind cliches in een verhaal leuk maar soms vind ik het wel irritant in een verhaal. of als de hoofdpersoon niet zo slim is of naïef.
De Inwijding bijv. Tris hebben ze niet dom of naief gemaakt.
En boeken over Engelen vind ik meestal vaag…

Echt het allergrootste cliché in fantasy: Doodgewone jongen ontdekt dat hij verkozen is om het kwaad te bestrijden. Ik kan echt 200 boeken/films opnoemen die daar op verder bouwen. Wilt niet zeggen dat het niet goed kan zijn, maar om me dan te blijven boeien moet het echt al prachtig geschreven zijn.

Ik ben fantasy en Science fiction fan!

Boeken zoals
Lord of the Rings
The Hobbit
Twilight
Harry Potter
Verloren Zielen
The Vampire Diaries

vind ik geweldig.

Maar het echte meester werk (Op Tolkien van LOTR na) is van Terry Goodkind. “De Wetten van de Magie” (bekend van de verfilmde serie Legend of the Seeker maar de boeken komen er weinig in terug)

Een 11 delig boekenreeks. En ook vrij zware boeken om te lezen soms.
Maar het verhaal is zo mooi, spannend, prachtig, grappig, gek, ziek, bloederig, betoverend.
Alles wat in een boek moet zitten zit erin. Elk boek beschrijft 1 wet van de magie. (geniaal ook)

Een kleine samenvatting:

Zijn epische fantasy-reeks ‘De Wetten van de Magie’ bestaat uit elf delen en een proloog. Het eerste deel – ‘Het Zwaard van de Waarheid – De Eerste Wet van de Magie’ – verhaalt over Richard Cypher, een jonge woudgids waar een eeuwenoude profetie op rust. Richard woont in een afgesloten deel van de wereld waar geen magie is. Maar de grenzen tussen de werelden scheuren en al snel sijpelen de eerste duistere machten het land binnen. De profetie gaat in vervulling en Richard wordt de Zoeker. Met het zwaard van de Waarheid in zijn hand en met de hulp zijn vrienden Eerste tovenaar Zeddicus Zu’l Zorander en biechtmoeder Kahlan Amnell, trekt hij het nieuwe land in om de wereld voor goed te redden. Niet alleen uit de klauwen van het kwaad, maar ook om de mensheid tegen zichzelf te beschermen.

Je hebt zulke gaven personages
Zoals Morth Sith (mijn favorieten):
Die zijn als meisjes zijnde gevangen genomen en opgevoed om morth sith te zijn.
Ze leerde om geen gevoelens te hebben. En om te martelen met hun Agiel. Een wapen die ook andermans magie tegen degene zelf te gebruiken…Iedereen vreest de Morth Sith.

Maar ondanks de bloederige martelingen en de zieke manier waarop dingen soms worden vertelt in het boek. Zit er ook veel humor in. En veel liefde. Hierdoor lijkt het boek zo realistisch je voelt echt mee met de personages.

Ik kan niet omschrijven wat voor boek het is. Er is zoveel om te vertellen zoveel dingen zijn interessant.
Als je eenmaal begint met lezen is het heel moeilijk om dit boek weg te leggen.

Dit is een duidelijk voorbeeld als geen cliché.
Deze schrijver heeft zijn personages en hun magie zelf bedacht. En dat vind ik geweldig aan een boek.
Net zoals in Lord of the Rings. Tolkien heeft zelf een bepaalde god bedacht: ‘Ilúvatar’ en vanuit zijn gedachten kwamen de Ainur voort (onder verdeeld in de Valar en Maiar) Die creëerde de Wereld Arda met daarin een wereld deel Midde Aarde.
Gandalf en Saruman behoren o.a. tot de Maiar.

Etc…

Verder vind ik science fiction ook erg boeiend. Omdat het ook de gedachten kan opwekken zou dit echt kunnen bestaan?
Ik vind de serie Battlestar Galactica een geweldig voorbeeld hiervan.
Een soort gelijk boek zou ik ook zeker kopen.

Ik wens je succes meid!

Helemaal mee eens!!

Woow, ben echt heel erg nieuwsgierig naar ‘De wetten van de magie.’ geworden. Ik ga hem gelijk bestellen bij de bieb, Haha! Ik vind science fiction ook erg goed en inderdaad ook omdat ik het idee bij science fiction heb dat het misschien wel echt zou kunnen.

het boek verloren zielen ken ik niet? Is die goed?

The vampire Diaries heb ik alleen maar gezien als serie, en die vond ik erg goed, maar de boeken heb ik nog nooit gelezen.

twilight en Lord of the Rings wil ik sowieso gaan lezen.
Eerst maar beginnen met de wetten van de magie, haha,

Echt bedankt dat je zoveel hebt geschreven, heb er echt wat aan en ga sowieso die boeken lezen!

IK ben een grote fan van fantasy-boeken alhoewel het een groot risico is om dat te nemen voor een verhaal te schrijven. Dat kan ik zeker weten want begin dit schooljaar ben ik ook begonnen met mijn eigen boek te schrijven. Mijn kamer ligt vol met proppen papier waar op staat dat ik ook fantasy wil schrijven. Ik ben namelijk een grote fan van Twilight en The vampire diaries enzo…
Toen mijn boek af was, heb ik het eens opnieuw gelezen en het valt echt op dat je onderwerpen van boeken die je zelf hebt gelezen aanhaalt.
Dus een tip voor jou: schrijf eerst op over wat je wilt schrijven ( liefst iets dat nog niet geschreven is ) - dus probeer niet met weerwolven of vampiers te doen. Daar hebben we al boeken genoeg van.
Probeer creatief te zijn ! Maar ik wens je alvast heel veel succes x

Ik heb een hele lange tijd geleden Twilight gelezen en toen vond ik het leuk, maar als ik het vergelijk met de boeken die ik daarna heb gelezen moet ik zeggen dat ik het een beetje ‘meh’ vind. Al heeft Twilight wel voor een storm aan boeken gezorgd die de formule ‘gewoon meisje + Engel/weerwolf/vampier/elf/etc…’. Het is een cliché. Net zoals de jongen die erachter komt dat hij bovennatuurlijke krachten bezit en het kwaad moet bestrijden.

The Hunger Games vind ik weer wél leuk. Ik vind Katniss leuk en het draait om veel meer dan de liefde tussen de hoofdpersonen, dat kan ik altijd wel waarderen. En ze geeft heel veel om haar familie en vrienden, wat ik altijd op prijs stel.

AH, en de IJzertrilogie! Ik moet zeggen, daardoor heb ik Julia Kagawa ontdekt (de schrijfster) en ik ben er super blij mee, maar ik vind het niet haar beste boeken. Ik vind haar ‘Blood of Eden’ serie velen malen toffer. Het gaat over vampieren, maar niet zoals de vampieren als in Twilight. Dit zijn de monsters van vroeger, and I like that. =D Julie Kagawa heeft ook altijd van die mooie, creatieve beschrijvingen, waardoor ik alles heel goed voor me kan zien.

Op dit moment ben ik heel erg fan van Susan Ee. Ze is een zelfgepubliceerde schrijfster en is bekend door haar boek ‘Angelfall’. Ik snap NIET hoe uitgevers haar verhaal niet wilde uitgeven: ik heb geen woorden voor hoe geweldig het is.
Ik hou niet van boeken met Engelen erin sinds de Twilight storm (ook al kan ik begrijpen wat de aantrekkingskracht van die boeken zijn, want eens vond ik ze helemaal geweldig =P). Ik heb Fallen geprobeerd, maar ik kwam er niet doorheen. En een ander boek met Engelen erin die heel bekend is, heb ik ook geprobeerd, maar weer vond ik het zo cliché.
Angefall is echter van een heel andere categorie. Het heeft Engelen. En net zoals in de vampierboeken van Julie Kagawa zijn ze niet zo lief en aardig. En ik hou zo erg van Penryn (hoofdpersoon). Ik kan bijna niet geloven dat ik het zeg, maar ik vind haar nog leuker dan Katniss. She’s awesome. En ze kwijlt niet de hele tijd over Raffe heen (pluspunten! Want hij is best wel drool-worthy).
De wereld van Angelfall is ook heel anders. Het speelt zich zes weken na de ‘Engelenstorm’ af. Engelen hebben de aarde overgenomen en alles van de mensen verwoest. Het is duistere fantasie. Susan Ee schrikt niet terug om gruwelijke dingen te beschrijven. Ik wacht nu op World After, het vervolg, en ik kan gewoon niet wachten tot ik het in handen heb.
*stuitert*
Ik heb meer Penryn en Raffe nodig. ><

Ik vind het Rad Des Tijds van Robert Jordan echt zo geweldig. Dat is zo diep uitgewerkt, zo goed gedocumenteerd.

De uitleg van Wikipedia (die het beste de boeken samenvat - 14 delen)

De wereld van Het Rad des Tijds draait om de Schepper, de Duistere, de Ene Kracht en het Rad des Tijds zelf. In het begin maakte de Schepper het Rad des Tijds, dat een patroon van Eeuwen spint en de levens van mensen gebruikt als draden in een groter geweven patroon. Het wiel wordt aangedreven door de Ene Kracht en het heeft zeven spaken, die elk een nieuw era vertegenwoordigen. De Ene Kracht bestaat uit een mannelijke en vrouwelijke helft (Saidin en Saidar), die elkaar tegenwerken, maar ook samenwerken om het wiel draaiende te houden. Personen die de Ene Kracht kunnen bereiken, worden Geleid(st)ers genoemd.
Vanaf het beginmoment was er naast de Schepper een Duistere kracht actief, die luistert naar de naam Shai’tan. De Duistere werd door de Schepper gekerkerd, zodat hij het rad nooit en te nimmer kon beroeren. In de Eeuw der Legenden dachten mannelijke en vrouwelijke geleiders een nieuwe bron van de Ene Kracht ontdekt te hebben. Met de intentie dat mannen en vrouwen nooit meer gescheiden waren om te geleiden, boorde men met goede intenties een gat naar deze bron. Men bleek echter de kerker van de Duistere aangeboord te hebben en de Duistere beroerde de wereld en het rad. Dit zorgde ervoor dat het wiel de Draak in haar patroon opnam. De Draak was de sterkste geleider en vocht voor het licht.
Vanwege de cyclus die het Rad des Tijds keer op keer doormaakt, lijkt het onmogelijk voor de voorstanders van het licht om de Duistere definitief te verslaan. De strijd tussen het Licht en de Schaduw is vanaf de schepping ontelbare keren gevochten. Iedere keer weer wist de Draak de Duistere te verzegelen van het Rad, om het dezelfde strijd enkele millennia later weer met hem aan te gaan.
De boekencyclus Het Rad des Tijds richt zich op één incarnatie van de Draak zelf. 3000 jaar zijn verstreken toen de oorspronkelijke Draak Lews Therin Telamon de Duistere en zijn 13 verzakers kerkerde in de Bres van Shayol Ghul. Tijdens deze kerkering wist de Duistere de mannelijke helft van de Ene Kracht te beroeren, waardoor een smet op Saidin kwam te liggen. Geleiders van de mannelijke helft van de bron waren hiermee gedoemd om krankzinnig te worden. Lews Therin en zijn 100 gezellen werden na de succesvolle kerkering van de Duistere krankzinnig en zorgden voor een catastrofe, die bekendstaat als het Breken van de Wereld.
Voor het Breken van de Wereld werd een voorspelling gedaan dat de Draak wedergeboren zou worden wanneer de Duistere op het punt zou staan om uit te breken. De Draak zou een bepaalde voorspelling vervullen en tijdens Tarmon Gai’don de Duistere bevechten. De wereld wacht op dat moment af in zowel hoop als in vrees. De Herrezen Draak zou de wereld namelijk opnieuw kunnen breken tijdens dit gevecht of als hij krankzinnig wordt.

De boeken gaan dus over de Herrezen Draak, Rhand Altor

Ik vind cliché verhalen wel leuk, maar dan moeten ze echt goed uitgewerkt zijn en iets anders spannends hebben.

Vroeger hield ik totaal niet van Fantasy. Zelfs van Harry Potter-films gruwelde ik - het was gewoon niks voor mij.
Ik las liever Hoe-Overleef-Ik boeken en andere liefdesverhaaltjes (:stuck_out_tongue:). Mensen die fantasy lazen waren altijd oude van-de-buitenwereld-afgesloten mannetjes voor mijn gevoel.

Het echte eerste fantasyverhaal dat ik las, dus met bovennatuurlijke wezens enzo, was Twilight. Dat was in 2010 ergens, en gezien het hoge liefdes-factor van het boek was ik er helemaal weg van.
Door Twilight kreeg ik zin in meer, en aangezien er (nogmaals door Twilight) enorm veel nieuwe fantasy boeken verschenen die wat ‘Manon-vriendelijker’ waren dan voorheen, had ik keuze genoeg.

Zo ben ik ook series als True Blood en The Vampire Diaries gaan kijken. Uiteindelijk True Blood boeken gekocht (die zijn heel leuk en er komen weerwolven, vampiers, feeën en mythe/legende-achtige wezens in voor, heel cool, en het is allemaal super luchtig en grappig geschreven dus echt een aanrader!) en The Hunger Games.
The Hunger Games vond ik echt hele goede boeken en toen realiseerde ik me ook wel dat Twilight echt voor mij persoonlijk meer een ‘amuserend’ boek is dan dat er echt diepe lessen in verborgen zitten of zo haha. Nu lees ik ook Game of Thrones, zeer fantasy achtig en ook wel typisch zo geschreven (heel veel details, uitgebreide beschrijvingen etc).

Ben laatst opnieuw begonnen in Twilight na een hele lange tijd en vond dit keer het verhaal stukken minder ‘goed’ en ergerde me ook vaak aan Bella. Zo zie je maar dat ik een paar jaar geleden een hele andere mindset had qua verhalen.

Fantasy schrijven is ook heel leuk, omdat je je niet per se aan regels hoeft te houden (wel een paar natuurlijk, want anders wordt het te chaotisch en te ongeloofwaardig), maar best lastig omdat je toch met iets origineel op de proppen moet komen.
Wat betreft cliché’s, eigenlijk is ALLES een cliché omdat het allemaal weer van iets anders gepikt is. Het ligt eraan hoe het geschreven is en hoe het plot verloopt, want daardoor kun je een cliché misschien wel verhullen in iets heel moois waardoor (sommige) lezers niet eens doorhebben dat ze een cliché aan het lezen zijn.

Ja, precies! Dit wilde ik ook zeggen, maar toen zag ik dat je het al zo goed had verwoord, dus citeer ik je berichtje even. Ik erger me alleen aan cliché’s als ik het gevoel heb dat ik precies hetzelfde boek al eerder heb gelezen, op een paar veranderingen na. En ik irriteerde me ook aan Bella nadat ik het boek weer ging lezen, haha.

En ik hou van diepgang in een boek. De relaties, de personages, ze moeten goed uitgewerktzijn. Ik vind het niet erg als een personage afkeer en haat opwekt -bij slechteriken, bedoel ik dan- als ze maar wel een reden voor hun gedrag hebben.

Ja, je hebt helemaal gelijk. Fantasy is denk ik het lastigste genre om over te schrijven en daarom probeer ik ook zo origineel mogelijk te zijn. maar er zijn zoveel verhalen dat het lastig is om nog origineel te zijn… :s Toch maar proberen.

Bedankt en jij ook succes met je verhaal!!

Het verhaal klinkt goed, ingewikkeld, maar goed, haha! Ik ga hem gelijk even opzoeken!
Bedankt!

Ik wist niet eens dat er boeken van True Blood waren :$, maar ik voeg ze gelijk toe aan mijn lijstje!

Bedankt! En inderdaad veel dingen zijn cliché :s

O ja, ik bedacht me net even het fenomeen ‘zombies’. Valt dat ook onder fantasy/sci-fi? Ik weet het niet zeker, maar aangezien het ook verzonnen wezens zijn denk ik van wel.
Ik ben stiekem best geïnteresseerd in zombie’s, omdat ik van horror houd, maar ook omdat daar eigenlijk helemaal geen verhalen over bestaan (oké misschien wel, maar niet waar ik van weet - en het is sowieso niet zo populair als al die verhalen over vampiers/elfen/engelen/etcetera).
Het komt ook meer op tv voor, kijk naar The Walking Dead of die nieuwe film World War Z, en alweer wat ouder Zombieland (met Jesse Eisenberg en Emma Stone, superleuke film) en trouwens ook ‘Warm Bodies’ wat eigenlijk vooral een komedie is, daar is wel een boek van maar die is geloof ik speciaal geschreven voor het verfilmen. Ik heb dat boek wel maar moet het nog gaan lezen. En een tijd terug was er ook een serie van maar een paar afleveringen, waar ik eigenlijk maar 1 of 2 van gekeken heb. Hierin werden zombie’s genezen, en ging het over het terugkomen in de maatschappij wat eigenlijk nogal stroef ging omdat de normale mensen ze niet echt accepteerden.
Oké, misschien ben ik de enige hier met een nogal aparte voorliefde voor zombies haha, maar het lijkt me wel interessant! Gewoon het idee van de wereld is voorbij, en alles wat je kunt doen is overleven, dat klinkt leuk om te lezen - vind ik. En in plaats van dat alle zombies afgeschoten worden lijkt het me wel cool als iemand dan met een nieuwe insteek komt, bijv. dat zombies toch een soort onderbewustzijn hebben, of dat de mensen waar dat lichaam toe behoort daarbinnen ‘gevangen’ zitten.

Dat brengt me trouwens op The Host, ook een heel gaaf sci-fi boek, over soort van aliëns. Ook van Stephenie Meyer, maar heel anders dan Twilight en met een veel beter verhaal eigenlijk.

Ja ze zijn echt heel erg leuk (True Blood boeken). Ze heten geloof ik Southern Vampire Mysteries - Sookie Stackhouse novels (in die richting). Vooral de eerste paar boeken komen redelijk overeen met de serie, dus het is wel enigszins hetzelfde, maar de serie wijkt na vooral seizoen 3 ongeveer nogal af van de boeken.
Maar Sookie is echt een leuk personage, en best grappig, dus ik vind het wel leuk om te lezen.

Ooh leuk! Ik ga ze even opzoeken. Van de serie heb ik maar een paar afleveringen gezien, omdat ik al zoveel series keek, haha.

@Psychedelic: als je van horror houdt dan zou ik zeker Angelfall lezen (het is alleen niet in het Nederlands vertaald). Het heeft namelijk horror-elementen. Zoals ik al eerder zei: het gaat over Engelen, maar het is zo veel duisterder.World After (het vervolg) is zelfs nog erger heb ik gehoord, maar die heb ik nog niet gelezen en ik wil zooo graag het boek. Waarom bezorgen ze zo sloom. --’

Edit: er komen een soort van zombies in het boek voor. Ietsjes gruwelijker.

Oh, die ken ik niet. Boeken over engelen vind ik sowieso goed, omdat daar niet zo veel van zijn. En dan vooral de duistere kant ervan! Zo vervelend als je moet wachten op een boek… Ik ken het! haha