Wint het gevoel het van het verstand?

Sinds September vorig jaar ben ik al bezig met een jongen. Hij is 22 en ik 16. Vanaf die tijd is er bij uitgaan tussen ons non stop oogcontact, veel knipoogjes en veel glimlachjes. Ik wist al snel dat ik geen actie durfde te ondernemen, en hij deed dat ook niet, wat ik ook al wel verwacht had, aangezien hij ontzettend verlegen en onzeker is.

Maar omstreeks Januari. Was ik toe aan duidelijkheid. Zijn vrienden en voetbalteamgenootjes bemoeide zich erg veel met ons, en ik was dat een beetje zat.
Geluk bij een ongeluk kwam hij mijn vader tegen op een of ander feestje in ons dorp, waar ik zelf ook was.
Al snel was het na dat feestje duidelijk dat ze het over mij gehad hadden, maar ik kreeg geen details te horen, en had ook nog steeds geen duidelijkheid.
Nadat ik hem een smsje heb gestuurd over hoe het nou zat, kreeg ik een bot smsje terug en later zelfs helemaal niks meer.
Ik was gekwetst.

Nu aantal weken later, vertelde mijn vader gister het hele verhaal.
Hij blijkt er ontzettend mee gezeten te hebben, en kon in het gesprek over mij met mijn vader wel in huilen uitbarsten. Hij had veel gevoel bij mij, vertelde mijn vader, maar de leeftijd was een erg groot probleem voor hem.
Mijn vader heeft tegen hem gezegd, dat hij het me moest vertellen, want als hij daar mee zou wachten dat hij me ontzettend zou kwetsen. Maar hij kon dat niet, hij heeft later mijn vader op de wc nog gesmeekt om het te vertellen.
Ook vertelde hij van een ander meisje in zijn leven ( dat wist ik ook al wel, een ex ) Mijn vader had daarop weer geantwoord dat hij het echt binnen toen en 2 weken moest vertellen en mij niet langer aan het lijntje moest houden. Hij had daarop weer beetje met zijn hoofd geschud en ’ moeilijk, moeilijk ’ gemompelt. Mijn vader had hem nog wel beetje proberen hem te overtuigen. Hij had bijv gezegd dat ik behoorlijk bijdehand was voor mijn leeftijd, en hij dan wat verleger, dat zou best kunnen werken blabla.
Maar goed, mijn vader snapt het helemaal van hem ’ Hij is zelf immers ook 22 geweest ’ En ik moet maar afwachten tot in de toekomst.

Nog steeds is er bij uitgaan oogcontact, loopt hij extra langs me heen, raakt hij me dan extra aan. Spreken zijn vrienden me aan over hem. Word ik door andere mensen aangesproken als het ’ vriendinnetje van ’
Ik ben zelf ook nog nooit zo verliefd geweest op een jongen, en heb spijt dat ik na zijn botte smsje zelf zo bot hebt gedaan, maar kon ik het weten? Mijn vader heeft het nooit verteld dat hij het er zo moeilijk mee had.
Eigenlijk vind ik het ook dom, dat hij het geen kans geeft om de leeftijd. Gevoel is er, dat kun je niet wegdrukken. Dat kan ik zelf ook niet, dat blijkt maar weer.

Wat vinden jullie van dit verhaal?

Hele lastige situatie… zou het contact aanhouden… het zelfs een beetje opvoeren! Misschien door toch de stoute schoenen aan te trekken en hem aan te spreken met uitgaan of smsen. En hem door je gedrag etc overtuigen van je volwassenheid zodat hij het leeftijdsverschil kan vergeten.

Maar het is een erg lastige situatie! Succes

Het klinkt als een erg goed idee. Misschien dat ik dat inderdaad maar eens voorzichtig ga doen. Vorig weekend heb ik me nou niet echt volwassen gedragen tegenover hem, namelijk.

ik zou het gewoon proberen! hij heeft tegen je vader gezegd dat hij gevoelens voor je heeft, en jij ook voor hem. het is misschien wel moeilijk, maar ik denk zeker het vechten waard!

Ik zou denk ik inderdaad proberen wat contact met hem te zoeken. Maar het is wel een moeilijke situatie inderdaad.

Zet je erover. Hij heeft al beslist en zijn verstand gaat voor. Daar ga jij nog weinig aan kunnen veranderen.

misschien zelf het initatief nemen, ik herken je verhaal heel erg, en ik zit er nu zelf ook mee. ik ben nu ook erg bot omdat ik duidelijkheid wil wat hij me niet wilt geven. geen idee wat ik moet doen, ik ben nu bezig hem een keuze te laten maken (kind of dwingen), als hij dit me niet geeft word ik namelijk erg onrustig, ik kan er echt niet tegen. en ik snap ook wel dat het niet makkelijk is om je eroverheen te zetten. en als je dat ook niet wilt, probeer dan zelf gewoon initatief te nemen door met het uitgaan als hij weer eens lang je loopt gewoon hem aan te spreken, laat hem zien dat je wel wilt en er gewoon klaar bent, als hij dat ook is. (en natuurlijk ook duidelijk maken dat je niet gelijk een relatie wilt ofzo, maar gewoon omgaan wel moet kunnen.)

bij mij werkte het niet, het is nu nog onduidelijk en ik denk ook niet dat het wat word, dus probeer er tegelijkertijd niet teveel van te verwachten.

Ik weet niet wat het verstandigste is: Wil mijn hart niet laten breken, dat wil op de een of andere manier voorzijn. Maar als ik me er dan overheen zet, heb ik het gevoel dat ik wat ga missen en wat laat lopen. Hij geeft gewoon nog steeds hoop ’ hints ’ af door middel van doorflirten en mij aanstaren en vanalles.

Zijn gedrag komt niet overheen met zijn beslissing.

@inspiratieloos2: Bij mij werkte het ook totaal niet. Het gaat gegarandeerd fout als je als meisje geen rekening houdt met het feit dat hij het niet weet, of niet wil. En ja, er rekening mee houden is niet leuk en het kan zijn dat hij er op een gegeven moment achter komt dat hij 100% zeker is dat het niet zal lukken. Dat risico moet je nemen. Maar als je hem voor een ultimatum stelt, gaat het fout. Zelfs al geeft hij je je zin.

Een vriend van me zei eens dat je allebei gewoon op dezelfde golflengte moet zitten en dat je de snelheid waarmee je vordering maakt, moet proberen afstemmen op elkaar. Vanaf de ene te snel gaat, of de andere te traag (om welke reden ook), heb je veel kans dat het niet zal slagen.

@TS: dat gevoel dat je kans maakt dat je iets laat lopen, heb ik ook heel erg gehad. Maar je moet nu eens voor jezelf uitmaken of je je echt wil smijten voor iemand die je te jong vindt, en die ook nog met een ander meisje in zijn hoofd zit. Natuurlijk flirt hij nog met je, hij vindt je aantrekkelijk. Maar dat hoeft niet meteen te betekenen dat hij ook een relatie met je wil. Je moet de twee kunnen onderscheiden.

Ik waardeer je uitleg en het feit dat je zo open bent. Maar ik ben toch wel van mening dat als er echt een klik is en je mekaar toch wel heel erg leuk vind het niet zoveel uitmaakt of de een nou te snel gaat of de ander te langzaam. En hem voor een ultimatum stellen zie ik nog zo het probleem niet van in. Als hij daar moeilijk over doet, houd hij je schijnbaar aan het lijntje toch?

Ik ben zelf een schijterd en heb hem eigenlijk niet eens direct gevraagd om duidelijkheid. Dat is zo per toeval gekomen. Al was ik van wat hij zei tegen mijn vader al wel een beetje op de hoogte, aangezien zijn vrienden dat ook wel vertelde tegen mij. In september heb ik met hem gezoend, en ik denk wel dat hij me aantrekkelijk vind. Maar als hij vanaf het begin zeker van zou zijn geweest dat hij een relatie met me niet ziet zitten. Had hij er niet zo’n probleem van hebben gemaakt, en had hij er niet zo mee gezeten, neem ik aan.
Hij was bang om te kwetsen. Maar ik vraag me af of hij zichzelf kwetst, of mij. Ik was toe aan duidelijkheid. En van het feit dat hij me te ’ jong vind ’ krijg ik geen verdriet, alleen maar vrede.

Begrijp me niet verkeerd hoor. Heb echt wel wat aan je antwoord, maar vind het ietwat kort door de bocht.

Dan moet je hem maar eens direct vragen om duidelijkheid. Ok, jullie kunnen dan een klik hebben, maar hij heeft het uitdrukkelijk over een ander meisje gehad. Misschien was die klik belangrijker voor jou dan voor hem.

Natuurlijk is hij de enige die je duidelijkheid kan verschaffen, ik probeer je alleen maar alle opties te doen inzien en niet alleen die van ‘hij doet zichzelf pijn door niet met mij te nemen’. Want vaak is dat gewoon de situatie zien door een te roze bril. Maar ja, je moet het gewoon aan hem vragen en je tijd hier niet verdoen :wink:

En om wat uitleg te geven over een ultimatum: je dwingt hem tot een beslissing die hij niet wil nemen en waar hij ook niet klaar voor is.

Om te weten of iemand je aan het lijntje houdt of niet, moet je gewoon open met hem kunnen praten. En niet via je vader.

Dat is ook niet wat ik wil beweren’ Hj oet zichzelf pijn door niet met mij te nemen ’ Nogmaals, je bekijkt de situatie wel heel erg zwart wit. Dit topic start ik voor mezelf en niet om de bevestiging.
Het enige wat hij gezegd heeft over een ander meisje is dat zijn ’ ex weer achter hem aanloopt 'Zo is dat ook door zijn vrienden tegen mij gezegd.
En ja, ik weet dat hij er voor enkele maanden terug weer met haar gezoend heeft, niet dat ik dat ga goed praten. Maar eigenlijk ook weer wel want ik heb sinds september tot nu ook met 2 andere jongens gezoend. Dus ik ben niet boos op het feit dat zijn ex in beeld is.
Wel het feit dat hij me niet wil afwijzen of me naar zich toe wil trekken. Dat sloopt me.

Er zijn ook mensen die daar niet zo makkelijk mee omgaan. Ik durf het schijnbaar ook niet, dus wie ben ik om hem daar op af te keuren. Als hij met een vertrouwd persoon voor mij het erover heeft, vind ik dat alleen maar een slimme zet.

Je typt je situatie neer in een paar zinnen. Natuurlijk bekijk ik dat zwart-wit. Niemand hier kent jouw situatie volledig en we horen alleen maar jouw kant van het verhaal, niet de zijne.

Het enige wat je kan doen is met hem praten. Daar blijf ik bij.

serieus ik heb echt precies hetzelfde xD.

ik ben er echt nog niet uit, het is zo ingewikkeld en hij wil ook niet echt met me praten, pff. je weet ook niet wat je moet doen ‘naah laat maar’ of ‘ik kijk wel’ of meer van ‘zeg nou wat je wilt’. allemaal geprobeerd, ik maak ons allebei gefrustreerd.

om jezelf een beetje te beschermen, probeer echt er niet te veel om te geven, jezelf niet teveel op hem te richten en ook gewoon je eigen ding blijven doen, verwacht niet teveel van hem.

hoop dat hij voor jou een beslissing kan maken, ik voel me ook ontzettend aan het lijntje gehouden, heb er mee gepraat met iemand en die zei dat ik gewoon een back-up was. dat idee past bij de gedrag van de jongen waar ik mee zit nu.
haha, durf het alleen niet echt te vragen. ik wil niet gezellig met hem doen, dan voel ik me gebruikt, aan de andere kant wil ik ook weer niet zeuren. herken je je hier mischien ook in?

-

-