Wil WEG van huis!!!

Hoi ik ben een meid van 16 jaar en ik wil echt zo graag weg van thuis. Ik houd het niet meer vol hier ik word zovaak geslagen mijn ouders zijn gescheiden en mijn moeder die zorgt ook niet goed voor ons. Ik mag niks maar mijn zusjes weer wel en krijg van alles naar mijn hoofd gesmeten, ik moet hier alles thuis regelen (omdat ik de oudste ben en mijn moeder geen NL spreekt) ik doe zo goed mijn best zodat ze niet klaagt .Maar ALTIJD klaagt ze nog nooit heb ik het gevoel gehad dat ik een moeder heb, we leven elke dag langs mekaar ze gnut mij soms geen eens een blik. Ik kom thuis ze zet het eten voor me neer en klaar verder niks meer nooit gesprekjes. Als ik iets wil krijg ik het niet omdat het volgens haar teduur is maar mijn zusjes krijgen het wel weer. Ik zorg al 3 jaar voor mijzelf. Ik koop al 3 jaar alles voor mij zelf ik koop alles mjn kleren, OV abonnement…ik houd er zelfs 2 banen bij anders kom ik niet rond .Maar als mijn zusje watwil dan krijgt zij het wel en soms als ik iets kleins wil van 15/20 euro klaagt ze dat wij geen geld hebben en dat ik het maar zelf moet bekostigen. Mijn moeder heeft mij nooit gemogen dat weet ik gewoon. Ze heeft het zovaak gezegd en scheld mij elke dag uit. En zegt ook vaak dat ze hoopt dat ik een ongeluk krijg en doodga etc. ook word ik voor hoer en Jodin uitgemaakt etc.
Ik heb ook totaal geen band met haar zij ook niet met mij. ze houdt ervan om mij te kwetsen dat geeft haar denk ik een goed gevoel?!
Ook heeft ze mij op jonge leeftijd het huis ‘uitgeschopt’ in de kou. En zelf mocht uitzoeken waar ik naartoe ging ik was nog 4 jaar, het zit zo vers opgeslagen in mijn geheugen. Ook was ik een tijdje depressief ewn zij had het totaal niet door nu nog steeds niet .Als je als moeder zijnde dat niet door hebt?Dat kan gewoon niet

Ik wil zo graag weg ik kan het niet meer aan las ik op school ben ben ik blij… kan ik ff weg van alle problemen maar krijg zo een akelig gevoel als ik weer naar huis moet. Vandaar dat ik soms langer zit op school ookal ben ik vrij.

Ik weet alleen niet naar waar ik moet gaan? En ik heb het ook nooit met iemand erover. Iedereen die denkt dat alles thuis goed gaat maar dat is gewoon schijn!

Waar zou ik kunnen ‘kloppen’ voor dit soort zaken…Ik kan wel bij Jeugdzorg gaan maar heb ik wel de zekerheid dat ik uit huis geplaatst kan worden en hoef ik ook niet terug n aar huis? Want ik weet zeker dat mijn moeder het er niet bij zal laten zitten en er alles aan zal doen om mij weer trg in huis tekrijgen en ooakl belooft ze goede dingen ik weet zeker dat ze mij terug zal sturen naar land van herkomst of mij zellfs zal vermoorden…Ze is namelijk pyschisch en moet ook wekelijks naar de pyschiater wat kan ik doen???

Sorry ik heb echt geen ervaring met zo’n situaties. Veeeeeeeeeeeeeel sterkte ! :sob::muscle:

jeetje…sterkte.
Praat eerst met een vertrouwenspersoon op je school, die kunnen je vast verder helpen…

Je kan naar jeugdzorg.
daar zit je dan in een ruimte met 4 mede bewoners ongeveer die dezelfde thuissituatie hebben. waarschijnlijk met enorme wachtlijst maar als het dringent is kan je ertussen worden geplaatst. Je kan ook naar ggz jeugd enz.
Maar je moet wel heel goed nadenken voor je die stap neemt.

Klinkt best heftig… Heb zelf geen ervaringen met dit soort dingen dus ik wens je iig veel sterkte!

Ik zou wel even naar jeugdzorg gaan. Als ze echt naar de psychiater gaat elke week dan staat dat in een dossier. Vertel gewoon eerlijk wat er aan de hand is en dan zullen zij je verder helpen. Het zou ook kunnen dat de voogdij van jouw wordt overgedragen aan iemand anders, maar dat weet ik niet zeker.

Als je écht weg wil, - wat ik zékér begrijp -
zou je naar het Clb gaan op school en praten, of
van die ‘diensten’ dat je kan bellen, Praat gewoon met
IEMAND! en als ze je dan nog eens slaat laat je de
blauwe plekken, littekens,… zien aan die mensen.
Dat is dan een bewijs dat je niet veilig bent thuis
en dat gaat dan vallen onder mishandeling, zo maken
ze een verslag of dossier en heb je een grotere kans
dat je van huis wordt gestuurt… En verder STERKTE meid.

xKus

Ga keihard sparen zodat je meteen weg kan als je studeert. Je krijgt extra studifinanciering als je het huis uitgaat dus gewoon op kamers gaan. Jeugdzorg klinkt heel goed, maar dat is barslecht geregeld. Vette kans dat je het daar niet veel beter hebt. Gewoon volhouden tot je studeert, eig beste tot je 18 bent en over je eigen geld mag beslissen en dan gewoon weggaan v___v

Tenminste. Dat is hoe ik het doe. Ben mijn familie intussen ook zat. Na de zomervakantie begin ik aan mijn nieuwe studie en dan is het hastelavista. Ga nu maar gewoon sparen, koop kleine dingen voor je kamertje nu je het nog kan betalen en gewoon GAAN.

ik vind het echt heel erg voor je. & zo te lezen ben je zelf ook aan het punt gekomen waarop je echt beseft dat je het niet langer zo wil. Heb je geen écht goede vriendin waarbij je kunt intrekken ofzoiets?
en je kunt natuurlijk altijd hulp zoeken via een vertrouwenspersoon op school en als je daarbij vertelt dat je moeder je wat zal aandoen als ze erachter komt dan moet je dat erbij vertellen, want die mensen weten hoe ze daarmee moeten omgaan…

heel veel sterkte!

Je kan bij jeugdzorg aankloppen, en die hebben beroepsgeheim dus mocht jij daar heen gaan dan hebben hun de plicht dit niet aan jou moeder te vertellen, verder zullen ze niet direct een pleeggezin beschikbaar hebben omdat dit best wel tekort is volgens mij, misschien dat je dan in een soortvan time out terrecht komt dit is een geheime locatie waar je ouders niks vanaf mogen weten.
Maar ik denk dat jeugdzorg eerst hulp zal zoeken voor jou en je moeder, dus op gesprek komen elke week met haar etc. maar als jij aangeeft dat je weg van huis wilt en het verhaal uitlegt dan zullen ze er wel werk van maken, en kom je tot je 18e in een pleeggezin daarna ga je op kamertraining etc. en daar hoeft je moeder ook niets vanaf te weten als jij dat niet wilt.

je kan ook met een vertrouwenspersoon praten, die kan ook hulp voor je zoeken bij het meldpunt kindermishandeling bijv. dit aangeven.

Wow echt heftig!!
Heb je niet nog meer familie, die je kunnen helpen? Of een hele goede vriendin? Dan kunnen jullie samen hulp zoeken…
Ik wens je heel veel sterkte!!

Dankjulliewel dames!
En katrienduck jouw reactie vind ik echt super! Bedankt, ik wil zelf eigenlijk geen gesprek met mijn moeder en ik zelf…Want als zij erachter komt dat ik op school naar een maatschappelijk werkster ben gegaan.Dan zal ze razend worden en mij mishandelen denk ik…Het enige wat ik wil is weg van huis dan heb ik eindelijk rust…Want als ik niet thuis ben dan voel ik mij goed/veilig kom ik thuis dan gaat alles verkeerd

Ik kan ook geen 2 jaar wachten tot ik 18 ben, ik was dat wel eerst van plan…Maar ik weet zeker dat ik het niet volhoud het word mij teveel…En ik heb ook last van klinische depressie

Is het makkelijk om bij jeugdzorg/kamertraining tewonen, kom je daar makkelijk terecht? En word het allereerst gemeld aan je ouders of pas als je veilig ergens bent want ik weet dat mijn moeder nee zal zeggen en heel hypocriet/poeslief naast die medewerkers zal doen tov mij…

En nog een vraag stel ik word uit huis geplaatst dan komt mijn moeder het niet teweten toch pas als ik uit huis ben?Ik las ook dat ouders akkoord moeten gaan over plaatsing uit huis, mijn moeder zal zeker niet akoord gaan wat gebeurt er dan??

Ik heb wel vriendinnen, maar kan niet bij hun thuis terecht…En ik praat er ook niet over, niemand weet het ik krop het allemaal naar binnen waardoor ik nu depressief ben

En wat ik nu vertel is maar een deel van het verhaal het is erger althans dat vind ik…Ik heb hele traumatische ervaringen moeten meemaken thuis, die ik niet heb verwerkt…Waardoor ik dagelijks in angst leef…Ik bang bang voor het leven bang voor alles en voor iedereen…Dat zie je ook aan mijn zelfvertrouwen dat is 0%

-

Ze spreekt geen nederlands maar gaat wel wekelijks naar de psychiater? En ik snap echt niet waarom mensen in Nederland worden toegelaten als ze geen Nederlands spreken. Maar hier heb je niet zo heel veel aan.
Ga naar Jeugdzorg, daar hebben ze inderdaad beroepsgeheim/geheimhoudingsplicht. En volgens mij kun je in speciale omstandigheden (uit huis plaatsing) vroegtijdig als volwassen worden behandeld, net als dat ze soms jeugdcriminelen als volwassenen berechten. Moet je maar naar vragen bij Jeugdzorg. Anders kun je nog altijd de kindertelefoon bellen, maar dat vind ik eerlijk gezegd niet zo’n succes. Heel veel sterkte en ik hoop dat je er uit komt!

Als je het een beetje goed hebt gelezen, kun je er wel uit opmaken dat ze moslim is. Over het algemeen weten moslimfamilies zelfs wat er in het gezin van hun achterachterneef gebeurd. Dus nee, ik denk het niet.

-

Is er niet iemand in je familie waar je heen kan? Bijvoorbeeld een tante of een oom, of je opa of oma. Ik las dat je ouders gescheiden zijn, kun je dan niet naar je vader toe?

En anders zou ik inderdaad naar jeugdzorg gaan. Ik heb daar alleen helemaal geen ervaring mee, dus daar kan ik je niet verder mee helpen. Of je kunt met een vertrouwenspersoon of je mentor op school praten en die kan je denk ik ook doorverwijzen naar jeugdzorg of iemand anders.

Ik wens je echt heel veel sterkte toe, want je situatie thuis is echt niet leuk zo!
En onthou dat je je leven waard bent, wat je moeder ook allemaal tegen je zegt en wat ze ook allemaal doet. Je leven kan je zo veel moois brengen, laat je moeder je leven niet verpesten en zoek hulp…

Tolk??? Nee klopt,goed dat je het door hebt:)