Wel een tattoo mogen, geen piercing.

Goed, ik heb dus afgelopen week het topic ‘18 jaar, remmen los?’ geplaatst omdat ik daar af en toe best hard overna denk. Nu open ik even deze om wat specifieker op mijn eigen verhaal in te gaan en hier wat reacties op te kunnen krijgen…

Goed, het zit dus zo. Vorig jaar vertelde ik mijn moeder dat ik een lip piercing wilde (ik had toen al mijn anti-tragus piercing, wat ze niet zo erg vond). Ze ging huilen en schreeuwen toen ik het vertelde en het werd harde ruzie. Ik wilde haar niet kwetsen en heb het dus tot op de dag van vandaag niet gedaan, ook al wil ik het al 2 jaar. Nu ben ik ondertussen ook mijn oren aan het stretchen, wat ze ook ‘eng’ vindt maar niet heel erg. Ook mocht ik wel een tattoo, en die heb ik nu ook.

Ze wil niet dat ik een lip piercing neem omdat mijn gezicht hiervoor te mooi zou zijn volgens haar. En als ik dan vraag of ze het bij anderen soms wel vindt kunnen, zegt ze dat ze het altijd heel erg storend vindt om te zien, ‘echt walgelijk’. Ik vind dat ze hierin heel erg aan het overdrijven is… Walgelijk om naar te kijken is toch echt een sterke uitdrukking.

Nu zit ik er de laatste tijd weer over te denken om het alsnog te doen, omdat ik het al zo lang wil en het protest van mijn moeder vrij belachelijk vind. Daarnaast word ik 1 januari alweer 19. Het er nog een keer over hebben voordat ik het doe heeft denk ik vrij weinig zin, maar wat denken jullie van deze situatie?

Ik denk dat je moeder er bang voor is omdat het zo ontzettend aanwezig is op je gezicht. Ze zegt zelf dat ze je zo mooi vindt dat ze het zonde vindt als je het zou doen, maar goed, het is wel jouw lichaam en jij bepaalt wat ermee gebeurd. Je moeder is alleen wat angstig voor het idee denk ik. Als je het alsnog wilt gaan doen, en ik vind dat je dat vooral moet doen als je het al zo lang zo graag wilt, moet je haar wel van te voren zeggen dat je het alsnog gaat doen en dat je graag zou willen dat zij jou beslissing accepteert aangezien het jou lichaam is.

Hmm normaal zeg ik bij zoiets, gewoon wachten tot het mag maar als je bijna 19 ben moet je onderhand toch wel wat te zeggen hebben over je eigen lichaam…
Raar dat je wel een tattoo mocht, dat is veel definitiever dan een piercing.
Je kunt het doen, een piercing kan je er toch weer uithalen en misschien vind je moeder het uiteindelijk toch wel mooi (Mijne vond het ook vreselijk tot ze er aan gewent was dat ik hem had, nu vind ze het wel mooi)

Als je het echt wil, en al zo lang, dan vind ik gewoon dat je het moet doen.
Misschien kan je gewoon beginnen met een subtiel staafje erin (of moet je beginnen met een ringetje? agja)

Mijn moeder vind hetzelfde ‘je mag overal piercings maar echt niet in je gezicht!’ but than again, een stomme reden maar het is mijn gezicht, en dat weet zij ook.:v

Ja ik begrijp haar ook wel enigszins, zeker wel. Ik denk dat misschien wel het beste idee is, maar ja, timing… Wanneer zeg je zoiets even tussendoor zonder weer een hele ruzie te veroorzaken. Ze zal me denk ik toch nog zo lang mogelijk proberen tegen te houden…

Ja ik begin sowieso met een subtiel staafje, dat heelt veel beter.
Haha ja daarom, het is wel mijn gezicht en ik kan er niet veel aan doen dat ik het zo mooi vind. XD

Tja, het punt is wel dat je bijna 19 bent en wettelijk mag je gewoon een piercing laten zetten als je dat wilt, daar heeft zij niks over te zeggen. In principe kan ze jou niet tegen houden… En ik denk dat als hij er een tijdje zit dat ze er ook wel aan went, dat hoor ik wel van meerdere mensen bij wie de ouders er tegen waren.
Tja, en de timing… ik weet niet zo goed wat voor jou het beste zou werken. Ik denk dat je het beste 2-3 dagen van te voren het aan je moeder kunt vertellen. Je begint een rustig gesprek waarbij je zegt dat je iets belangrijks wil bespreken. Je legt uit waarom en hoe lang je al zo graag die piercing wilt, dat jij haar mening respecteert maar dat het wel jou lichaam is en dat je over enkele dagen die piercing laat zetten. Als daar ruzie over komt is dat heel jammer, maar ik vind dat als je een volwassen gesprek begint met je moeder dat jou moeder onredelijk reageert als ze er een ruzie van maakt. Probeer de volwassene te zijn daarin en ga niet terug schreeuwen oid. Jij hebt je besluit gemaakt, punt.

Ja ik heb dus precies hetzelfde.
ik heb ook een tattoo, en ik wil een piercing, niks extreems, neus of wenkbrauw, maar dat mag dan weer niet. Vind het zó raar.
Maar als je nog thuis woont zou ik het niet doen zonder toestemming, krijg je alleen maar problemen van. Kan je beter nog even wachten tot je uit huis bent, dan kunnen ze er niet zoveel meer over zeggen.

Ten eerste heel erg bedankt voor de reacties, hier heb ik echt wat aan. (:
Ben wel bang dat ik zelf onredelijk terug ga doen zodra zij dat doet, maar ik moet me er misschien op voorbereiden en eraan denken dat ik dat gewoon niet ga doen. Dat wordt op dat moment de grootste opgave voor mij, denk ik. Niet terug schreeuwen. >.<

Ja, het is maf. :stuck_out_tongue:
Hm ja dat dacht ik eerst ook, dan doe ik het wel als ik het huis uit ben, maar daar doet ze ook niet al te makkelijk over. Dan moet ik eerst een goede vaste baan hebben (terwijl ik aan uitwonend studiefinanciering genoeg zou hebben voor de meeste kamers + onderhoud, eten en zo. Daarnaast verdien ik ook nog geld met fotoshoots). En ik wacht al zo lang… :frowning_face: Dat is het eigenlijk.

Ja maar als je uit huis bent heeft ze toch niks meer over je te zeggen? Lijkt mij dan hoor.
Maarja, ik kan ook wel weer snappen dat je het nu eindelijk een keer wilt. Gewoon inderdaad rustig erover praten dan, en proberen geen ruzie te maken, want dan wordt het allemaal alleen nog maar erger.

Oren stretchen vind ik echt 10 x zo eng als een piercing, waarom mag je dat wel en geen piercing ö
en waarom ging ze huilen?

Dat zijn zo’n beetje alle vragen die ik mezelf stelde toen dat gebeurde. Ask my mom. :stuck_out_tongue:

Iemand anders hier nog een mening over?

Up? :'D

Ik heb ook een lippiercing, ongeveer nu zo’n drie jaar … Mijn moeder had ook liever dat ik dit niet deed omdat ze ook zei ‘liever geen piercings in het gezicht’, andere plaatsen zijn nooit een probleem geweest. Maar op een dag kwam ik thuis met een lippiercing zonder hun geweten. In het begin reageerden mijn ouders niet echt boos, maar van ‘moh, met wat zit jij daar in je gezicht?’… Uiteindelijk hebben ze er geen ruzie over gemaakt omdat ze ook wel zoiets hadden van ‘het is jouw lichaam’… En het zat er toch al in dus veel konden ze er niet aandoen he. En een beetje later vond ze het zelf heel mooi … :wink: Hetzelfde van mijn tattoo, ik wou er één en in het begin waren ze er ook wat tegen, dan vooral mijn moeder, maar kijk ik heb hem nu ook en ze zijn er ook al een hele tijd mee akkoord dat hij erop staat… :slightly_smiling_face:

Dus mijn raad is gewoon doen en zeker nu je al 19 jaar bent …
Je moeder kan je niet alles blijven verbieden hé en ze zal het na loop van tijd wel aanvaarden …

Tsja, ik heb hetzelfde.
Mag wel een tattoo (vorig jaar al toen ik 15 was, maar laat m denk ik over een paar maanden zetten)
maar geen piercing. maakt niet uit waar, maar mijn ouders zijn FEL tegen piercings. Mijn zus (van 31 ^^) heeft neus, helix en navel. nja.
ik wil diezelfde piercings als mn zus (niet omdat zij ze heeft maar omdat dat de enige mooie piercings zijn). en dat mag dus niet.
en mn zus had er dus al een toen ze 16 was.
en over een maand ben ik 17.
maarja.
ik wil mijn ouders ook nog steeds overtuigen. maar dat lukt écht niet. dat sucks.

Beetje krom dat je wel een tattoo mag maar geen piercing in je gezicht. Een tattoo is voor altijd, je piercing kan je eruit halen en dan is er hooguit een puntje te zien.
Koop een plastic neppiercing, doe die een paar dagen in en kijk na die paar dagen wat je moeder er van vind. Als ze het dan nog walgelijk vind kun je het misschien niet doen.
Maar daarentegen is het JOUW lichaam, je bent 19 dus je zou het zelf mogen bepalen…