weglopen van huis

hoi…
ik ben best wel depressief; de hele school pest me en mn vriendinnen blijken over me te roddelen, me familie denkt dat ik gestoord ben en ik weet het gewoon niet meer…

IEDEREEN haat mij gewoon, ik snap het wel, ik ben super lelijk, raar, eng, irritant en ik kan nog wel verder gaan.
ik verzorg mezelf ook niet meer zo goed omdat toch geen nut heeft.
school gaat achteruit en ik ga zakken…
ik wil weg van deze wereld…
ik wil super graag weglopen en ze laten inzien hoeveel pijn ze me doen…maar waar moet ik heen?! niemand die me op wil vangen en straks kom ik bij een pedofiel in huis…

HELPPP

Gewoon niet doen. Waarom ben je ervan overtuigd dat je familie denkt dat je gestoord bent? Doen je ouders ook zo, of denk jij dat ze dat denken? Weglopen is niet de oplossing, ik denk dat je serieus met je ouders moet gaan praten. Vraag om hulp, ga naar de dokter en vraag daar om een psycholoog. Als je school echt haat, vraag dan om te switchen van school. Er zijn oplossingen genoeg, alleen weglopen is niet één van die oplossingen.

ja me ouders laten dat merken, ik ga al naar een psycholoog maar die zegt alleen maar dingen zoals verander jezelf maar dat is juist wat niet moet toch?.. ik dacht dat je altijd jezelf moest blijven… maar van school switchen kan niet echt, het is de enige christelijke school hier in de buurt en dat willen me ouders zoooo graag… verhuizen willen ze ook niet en de bus willen ze niet betalen…

en nu?

Je zegt dat je je zelf niet meer zo goed verzorgd, omdat dat toch geen nut heeft. Ik denk dat het juist goed is om je zelf weer goed te gaan verzorgen en je daardoor beter te voelen. Meestal als je je zelf gewoon beter verzorgd, dan zit je al een stuk beter in je vel.

Verder zou je het verhaal over het pesten tegen je mentor kunnen vertellen. Hij zou je vast helpen en hier over praten met de klas / pesters.

Kan je niet een keer met je vriendinnen gaat praten en zeggen dat jij het gevoel hebt dat ze over je praten? Misschien doen ze dit helemaal niet.

Ik zou echt niet van huis weglopen. Ga desnoods met je ouders praten, maar loop niet weg.

Waarom denk je dat je ouders je gestoord vinden? Ik denk dat je een hartstikke leuke meid bent.

Oke, je psycholoog moet je niet veranderen, maar wel hulp geven om dingen anders te doen. Jij hoeft niet per se veranderd te worden, maar de manier waarop je met dingen omgaat moet anders. Dit betekent uiteindelijk dat jij zelf ook veranderd maar het gaat vooral om jou hulp bieden met het omgaan met dingen. Praktijkvoorbeeldje van mezelf, ik werd vroeger altijd gigantisch pissig als iets niet gebeurde zoals mij gezegd was dat het zou gaan. Na heel veel therapie en gesprekken heb ik geleerd dat het niet altijd iets is waarover je compleet uit je plaat moet gaan, maar waarvan je ook kan zeggen, he shit ik had het anders gewild. Enige wat je kan doen en wat mij geleerd is, is schouders ophalen en maar meegaan in wat er dan wel gebeurd. In die zin is er niks specifiek aan mij veranderd, maar ben ik wel veranderd doordat ik nu anders met dingen omga, snap je?

Waarover heb je het met die psycholoog? Eerlijk gezegd heb jij een hele negatieve “de hele wereld haat mij” houding, en ik herken mijn jonge ik in jou. Jouw ouders houden van je, en ookal zijn het ouders en zijn ze lastig en vervelend, ze willen alsnog wel wat het beste is voor je. Daarom zit je bij een psycholoog, toch? Als ze geen reet om je zouden geven, zouden ze je ook niet die hulp willen bieden. En omdat je met een psycholoog praat betekent niet meteen dat je gestoord bent. Ik heb jaren van therapie gehad, de ene na de andere psycholoog. Psychiaters zijn erbij komen kijken, ik heb medicatie gehad en al die andere heisa. De ene na de andere (foutieve) diagnose en nu? Ik ben doodnormaal, ga naar de universiteit, woon samen met mijn vriend en heb weer een goede relatie met mijn ouders. Toen ik 17/18 was had ik het idee dat ik maar beter uit iedereens leven kon zijn omdat iedereen het dan beter had. Ik had het fout, niemand is beter af zonder mij. En idem voor jou. Stop met het denken dat de hele wereld je haat en sta open voor dingen. Probeer het eens op die andere manier want ik beloof je, het komt allemaal wel goed. Je bent nog jong en de middelbare zal misschien rot zijn, mijn middelbare schooltijd zat vol met momenten dat ik iedereen wel dood wilde meppen zodat ze zouden stoppen met mij belachelijk maken. Maar nu ik op de universiteit zit, zit ik met mensen die hetzelfde doel hebben, namelijk die ene studie afronden. Zo iets kleins kan al een wereld van verschil maken. En de leeftijd natuurlijk, jij zit op een school vol met pubers. Daar is nooit een situatie waarin iedereen elkaar aardig en lief vindt. Dat hoort er nou eenmaal bij. Het komt vanzelf wel weer goed, maar je moet er moeite voor willen doen. De houding dat de hele wereld je haat, werkt hier echt niet aan mee. Die moet je loslaten, ookal is dat misschien eng.

wow dankje😳
nee ik meen het hier heb k echt veel aan
*sprakeloos

allemaal al geprobeerd hehe
en dankjee!!

Ze kunnen je toch niet verplichten om op een school te blijven waar je het niet naar je zin hebt lijkt mij.

Probeer een psycholoog of een ander vertrouwenspersoon?

Niet doen. Het komt goed en ik weet waar je doorheen gaat meid. Het klinkt misschien stom ‘het komt goed’ maar het is echt zo. Je komt er wel doorheen. Waar een wil is is een weg.