weg

-

-

Ik herken wel wat je zegt, maar omdat ik het dus ook heb weet ik niet echt wat je eraan kan doen :frowning_face: Ik weet niet hoe lang je al iets met hem hebt, misschien dat het na een tijdje minder wordt?

-

Ik herken me er wel in, ik had dit ook heel erg aan het begin van mijn relatie. Bij mij is het vanzelf minder geworden. Ik denk dat je gewoon nog heel erg verliefd bent, en dat het uiteindelijk allemaal wel wat stabieler wordt.

Ik had dat in het begin wel, toen ik nog in de over de top verliefdheidsfase zat :’) Was toen heel emotioneel en ik wou alleen maar bij hem zijn. Maar dat is wel steeds minder geworden/weggegaan. Ik denk dat het vanzelf over gaat of minder wordt, hoe wel ik het wel weer een beetje apart (niet echt juiste woord) vind dat het na een half jaar alleen maar erger wordt…
Ik zou jezelf er in ieder geval wel echt toe zetten dat je ook andere dingen doet, niet je hele leven draait om je vriend…

Probeer nu juist af te spreken met vriendinnen om dat weer op te pakken. Ook proberen echt tijd te maken voor school. Ga desnoods naar de bibliotheek om daar echt gefocust te leren. Spreek met jezelf af dat je het vanaf NU anders gaat doen. Plan in ieder geval veel andere dingen. Dit geeft jou waarschijnlijk ook meer ruimte waardoor je je minder afhankelijk van je vriend voelt.

probeer iets meer afstand te nemen, zodat je weer wat tijd krijgt voor je vriendinnen en voor school. Natuurlijk zal dit op het begin dan wel vervelend zijn, maar je vriendinnen kunnen je vast wel helpen met het denken aan andere dingen.
Waarschijnlijk zal je vriend het ook wel snappen. Hij krijgt zo ook meer tijd om dingen te doen met vrienden etc.

Besides, je beschrijft dat je vriend soms ook weg moet. Hij moet toch ook leren? Of werken? Of gaat met vrienden wat doen?
Benut die tijd dan om voor jezelf wat te fixen, ga dan desnoods leren, ga dan met vriendinnen wat doen… Je zult hier toch uit moeten komen en de enige manier om dat te doen is om je tijd nuttig te besteden.

Dit inderdaad, probeer jezelf echt te dwingen niet 24/7 met hem bezig te zijn, hou je bezig met andere dingen. Probeer hem ook niet te veel te missen (ook al weet ik dat dat best lastig kan zijn) en je tijd dat je niet bij hem bent zo goed mogelijk te benutten.

Ik herken dit wel, soms ben ik net thuis, of stap ik zijn huis uit en heb ik de tranen al in me ogen, slaat echt nerges op. :frowning_face:

-

ik moet ook vaak huilen als ik bij me vriend weg ga, want we zien elkaar maar 2 keer per week in het weekend, en dan is het voor mij wel een opgaven om door de week heen te komen :flushed:

Zorg allebei dat jullie meer tijd voor vriendinnen/vrienden/school enz. maken. Spreek nogsteeds dagen af dat jullie samen zijn, of elkaar zien. Dan kijk je echt heeeeel erg uit naar die dagen, en kan je niet wachten tot de volgende keer. Dat geeft echt een heel blij gevoel als de tijd dan daar is :grin: In de andere tijd kunnen jullie je beiden focussen op school en vrienden/vriendinnen. Die zijn net zo belangrijk!