Weet niet wat ik voel, in de war.

Hee allemaal,

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen, anders weet ik niet goed hoe ik het op moet schrijven.
Ik ben nu bijna 2,5 jaar samen met mijn vriend. Hij is ontzettend lief en houdt heel veel van me. Ik hou ook heel veel van hem, maar de laatste tijd voel ik me onzeker over onze relatie. Het heeft te maken met dat ik niet zo goed weet hoe onze toekomst eruit ziet. Hij is niet zo ambitieus en heeft een vrij simpel leven in zijn hoofd, wil gymleraar worden en het liefst zou hij altijd in hetzelfde dorp blijven wonen, veilig bij zijn vrienden en zijn vertrouwde leven. Daarentegen ben ik heel ambitieus en wil ik reizen, stages lopen in het buitenland en niet mn hele leven op dezelfde plek wonen.

Daarnaast kom ik ook uit een heel ander ‘nest’. Ik bedoel het niet lullig maar zijn ouders zijn gewoon aparte mensen. Hij gaf zelf ook aan dat hij zich anders voelt dan zijn ouders en zusje. Maar goed, zijn ouders dus, ik ben gewend van de ouders van vriendinnen en andere volwassenen dat ze vragen hoe het met mij gaat en hoe het op mijn studie gaat etc. Zijn ouders vragen nooit wat aan mij en tonen gewoon echt geen interesse. Als ik dan denk aan vriendinnen die vertellen over leuke schoonouders en schoonzusjes vind ik het heel jammer dat ik dat niet heb. Natuurlijk kan hij het niet helpen wie zijn ouders zijn maar toch…

De laatste tijd twijfel ik ook omdat ik 15 was toen ik iets met hem kreeg, inmiddels ben ik 17, bijna 18 en weet ik niet zo goed hoe het is om vrijgezel te zijn. Ik voel dat ik spanning interessant vind en dat ik het leuk vind als andere jongens naar me kijken of met me flirten. Ik zou nooit verder gaan dan flirten maar ook flirten voelt verkeerd. Ook denk ik wel eens aan andere jongens, en hoe het zou zijn om met hen te zoenen ofzo. Het is gewoon een fijn gevoel als iemand zijn best voor je doet, en ik heb het idee dat mijn vriend het zo allemaal wel goed vindt, hij is gelukkig met mij en heeft het gevoel dat hij mij niet kwijt kan raken denk ik. Hij doet zijn best dus niet heel erg meer.

Toch als ik me inbeeld hoe het zou zijn als ik hem kwijt zou raken krijg ik een heel naar gevoel in mn buik, ik hou heel veel van hem en krijg ook nog steeds vlinders in mn buik als hij iets liefs doet. Ik moet bijna huilen als ik denk aan uitmaken. Ik vind dit gevoel gewoon heel verwarrend en weet niet goed wat ik hiermee moet. Ik wil gewoon dat het weggaat…

Wat vinden jullie? Moet ik met hem praten (durf ik eigenlijk niet, ben bang hem kwijt te raken of dat het alles verpest.) of gaat dit vanzelf weer over, en is dit normaal?

Bedankt voor het lezen! Hopelijk herkennen jullie het of weten jullie tips.

Liefs

Praat met hem. Communicatie is heel belangrijk in een relatie.

Praten inderdaad en als hij je niet meer wilt door dat je eerlijk bent en met hem praat over je gevoel dan lijkt het me ook niet een hele goede jongen. Dat zal hij heus niet doen. Gewoon aankaarten dat je jullie relatie moeilijk vind omdat jij nog zoveel ambities hebt, en hij niet. Misschien moeten jullie weer een beetje verliefd worden op elkaar, of in ieder geval jij! Neem elkaar spontaan mee naar leuke dingen, feestjes, festivals, skydiven weet ik het. Kom uit de sleur, want ik denk dat jullie daar misschien een beetje last van hebben. :slight_smile:

Je verhaal lijkt erg op mijn situatie op dit moment.
Als mijn vriend hier is, zijn mijn ouders altijd zo nieuwsgierig naar hem, hoe het met hem gaat etc. Maar dat heeft zijn familie niet tegenover mij. In al die vier jaar dat ik daar loop, hebben zij nog nooit naar mijn studie gevraagd bijvoorbeeld. Maar goed, dat heb ik naast mij neergelegd, mijn vriend is daarentegen wel altijd overal erg in geïnteresseerd.
Ik had ook het gevoel dat we in die ‘sleur’ zaten, de laatste tijd doen we steeds vaker wat liefs voor elkaar of wat leuks met elkaar. We hebben er veel over gepraat en ik merk gewoon dat dit onze relatie echt goed heeft gedaan!

Wauw, ik zit echt in precies dezelfde situatie. Ik was 14 toen ik wat met hem kreeg en ik ben inmiddels 22.

Ik zou met hem gaan praten als ik jou was vraag wat hij van jou levens ideeën vind en mischien kunnen jullie wel een compromis sluiten

Hallo,
Uit mijn ervaring kan ik zeggen dat dit volkomen normaal is. Je ziet je vriend ongetwijfeld doodgraag, maar je begint te twijfelen door alles rond je heen. Ik snap het.
Als je met hem wil praten en wil uitleggen hoe je je voelt, mij best. Weet wel dat je hem waarschijnlijk zal kwetsen. Je moet gewoon voor jezelf uitmaken of deze gevoelens van voorbijgaande aard zijn. Jij alleen weet of je vriend genoeg is en zal blijven voor jou. Het kan geen kwaad om te flirten en je gewild te voelen. Ga gewoon niet verder dan dat als je nog in een relatie zit. Wil je meer? Beëindig dan je relatie. Hoe groot schat je zelf de kans in dat jullie voor altijd bij elkaar blijven? Het kan geen kwaad, je bent nog jong.

Bedankt voor jullie goede advies. Toch altijd fijn om even te horen wat onafhankelijke meiden er van vinden.
Ik heb met hem gepraat over het feit dat we ons best moeten blijven doen voor elkaar en dat we misschien wat vaker leuke dingen moeten gaan doen. Hij zei toen iets in de trant van: ik zal altijd mijn best voor jou blijven doen schatje, altijd. Dat vond ik heel lief en bewijst maar weer dat hij alles zal doen om voor mij te gaan. Hopelijk kunnen we weer uit de sleur komen, gelukkig is het nog steeds erg fijn om bij elkaar te zijn en hou ik heel veel van hem. We zullen zien wat de toekomst brengt. Communicatie blijkt toch maar weer erg belangrijk.
Nogmaals bedankt voor jullie berichtjes en advies!
@Lily, ik denk dat je gelijk hebt en dat mijn gevoelens van voorbijgaande aard zijn. Flirten is leuk, maar meer hoef ik niet.Heel erg bedankt voor je berichtje!