Weer eens een probleem met ouders

Hee meiden,

Dit kan misschien een redelijk lang verhaal worden, maar ik wil gewoon jullie mening horen. Het liefst niet van die reacties like “stel je niet aan” of “je bent nog maar jong”. Daarvoor ben ik hier niet, ik wil alleen weten of jullie hetzelfde denken als ik :slightly_smiling_face:. Daarbij: Dit is een anoniem account :wink:.

Om te beginnen, iets over mezelf en mijn vriend: Ik ben een meisje van 15,5 jaar. Omdat ik een klas heb overgeslagen, zit ik nu al in het 5e van het VWO. Extreem jong dus, maar ik ben mentaal vaak op hetzelfde niveau en mensen schatten mij dan ook vaak 18+ (ook vanwege mn lengte etc). Mijn vrienden zijn allemaal minstens 16, en een groot deel is 17, zelfs een paar 18. Ik ben dus, eigenlijk, ouder dan dat ik écht ben. Mijn vriend is 18, en ook wat volwassener dan de meeste 5e-klassers. Hij is een keer blijven zitten, en zit dus bij mij in de klas. We hebben nu bijna een half jaar, maar de relatie is best serieus, vergeleken bij vorige relaties.

Nou is het zo, dat er a.s. zaterdag een buurtfeest is bij hem (we wonen in kleine dorpjes, 10 km van elkaar af), en aangezien ik het goed kan vinden met zijn ouders, broertje en natuurlijk hemzelf was ik ook uitgenodigd. Zijn broertje, 16 jaar oud, heeft sinds een maand ofzo een vriendin. Zij is zelfs een paar maanden jonger dan ik ben, en zit in de 3e klas: Best een verschil dus eigenlijk. Ze hebben al een paar keer bij elkaar geslapen, hoewel ze maar 10 km verderop woont, en hij is een heel weekend bij haar thuis geweest.

De ouders van mijn vriend zeiden dat het feest behoorlijk laat afgelopen is: vaak pas rond half 3. De vriendin van het broertje ( ik noem haar voor t gemak maar even A. ) mag sowieso blijven slapen, en aan mij is 2 weken geleden ook gevraagd of ik wou overnachten.

Ik ben 1 keer eerder bij hem blijven slapen, en dat was bij carnaval. Mijn ouders hebben kort en bondig gereageerd: Nee. Toen ik vroeg waarom niet, was het antwoord “Dat is niet nodig”. De vader van mijn vriend zei dat ie het leuk zou vinden om met z’n zessen aan de ontbijttafel te zitten na het feest, dus dat ie 't gezellig zou vinden als ik zou blijven slapen. Mijn vriend Wh’appte dan ook wat hij hoorde van zijn vader: Namelijk dat zijn vader het jammer vond dat ik vaker niet mocht/kon (want ja, mijn ouders hebben al vaker dingen niet goedgekeurd etc etc.) Ik heb dus ook verteld tegen mijn ouders dat A. ook mag blijven slapen, en een vriendin van mij ook mag blijven slapen bij haar vriend (waarmee ze nou max. 2 maanden heeft?). Mijn moeder heeft een hele tijd geleden een paar keer “advies gevraagd” (lees: vragen of die vriendin bepaalde dingen wel of niet mag, en waarom), maar nu reageerde ze met iets wat ik echt niet kon hebben.

Ze zei namelijk dat zulke ouders (die van mijn vriendin, A. , en ik weet dus niet of ze ook mijn vriend bedoelde) gewoonweg dom zijn. Dat ze ons niet kon vergelijken met die koppels, omdat zij “ASO” zijn. Ze bedoelde dus, WAT IK ONTVING, dat zij zogenaamd beter zou zijn, alsof ze kon oordelen over anderen.

Op dat moment was ik echt kwaad. Ik vond het echt gewoon NIET KUNNEN dat ze (de ouders van) mijn vriendinnen, en vríend te “dom/aso” noemde. Ik vond het echt not done en was dus ook meteen laaiend. Ik had een paar minuten voor haar reactie verteld over het Wh’app-berichtje van mijn vriend, over zijn vader dus. Dit had ik in VERTROUWEN verteld.

Uiteindelijk, door mijn woede, heb ik iets heel gemeens en slechts gemompeld (best onterecht, maar ik was zo boos dat ik niet helder kon denken) “Ik hoop dat je een ellendige dood krijgt”. Dit bedoelde ik helemaal niet zo, en ik schrok ook van mezelf, maar op dat moment werd zij dus woest. Ze stuurde mij direct naar mijn kamer en stormde zelf naar mijn vader, waaraan ze vertelde wat ik zei en blijkbaar ook vertelde wat de vader van mijn vriend had gezegd.

Zijn reactie: Mijn vriend boos opbellen, “dat mijn vriend en zijn ouders niks te zeggen hadden over wat mijn ouders als gezin zouden beslissen”, mijn telefoon afpakken, en mij garanderen dat ik zaterdagavond de deur niet uitkom.

Uiteindelijk krijg ik dus alle schuld en ben ik de “boosdoener”. Terwijl hij niet eens weet wat mijn moeder allemaal gezegd heeft. Nu zit ik dus zonder (behoorlijk nodige) telefoon, met een teleurgestelde vriend, en met zijn ouders die nu denken dat mijn ouders compleet gestoord zijn. En dus ook een lege zaterdagavond.

Als je de moeite hebt genomen dit te lezen: Bedankt! Wat vinden jullie hier nou van? Want ik weet het ondertussen niet meer. Meningen?

xxx

Ja, jammer dat je niet mocht blijven slapen. Maar opzich ook niet heel vreemd.
Verder had je het kunnen proberen met overhalen e.d. Overigens snap ik vanuit je moeders perspectief dat zij zichzelf niet gaat vergelijken met de beslissingen van andere ouders, al was dat ‘aso’ niet nodig. Maar je bent daarna zelf behoorlijk de fout ingegaan. Die opmerking richting je moeder is echt not done. Hopelijk heb je je excuses aangeboden en dan bedoel ik geen simpele sorry.

Ik heb al geprobeerd over te halen. Al een hele tijd. Ik werd alleen boos omdat zij zomaar oordeelde over mensen, alsof ze minder waren dan zijzelf. Daarbij moet je ook weten dat bij ons thuis regelmatig gescholden wordt, dus ik heb t niet van een vreemde. Denk aan “VAL DOOD” van mijn vader richting mijn moeder. Dat soort dingen, bij ruzie.

Zucht. Dubbelpost.

Dan blijf ik erbij dat het not done is, al is het bij jullie misschien normaal

Hard maar je hebt te dealen met de regels van je ouders. Al helemaal als je 15.5 bent, en bij ze woont. Ook al voel je je ouder etc. Ik denk dat je je ouders eerst even rustig moet uitleggen dat je het niet zo meende, pas als dat uitgepraat is, kan je je vriend contacten en zijn ouders. Leg hen uit dat je ouders minder soepel zijn, en dat je daar weinig aan kan doen.

Tja, hele lastige situatie dit. Er zijn nogal wat dingetjes fout gelopen. Mij lijkt het het beste om een gesprek te houden met alle betrokkenen: Je vriend, zijn ouders, jouw ouders en jijzelf. Zo kunnen jullie ouders met elkaar overleggen over de toestand en wordt het voor iedereen misschien wat makkelijker te accepteren.
Begin met het aanbieden van je excuses en leg vervolgens je voorstel voor. Zorg dat je een duidelijke beargumentatie hebt over waarom je bij je vriend wil slapen en ga vooral niet schreeuwen. Probeer je in te leven in je ouders, het is voor hen ook moeilijk hun kleine meid los te laten. Blijven slapen is voor sommige ouders nou eenmaal een grote stap (zo ook mijn vader)
Zorg dat je de band met je ouders niet verliest en overleg over dingen. Heel veel succes!

Best ironisch dat er bij jullie thuis veel gescholden wordt en je ouders dan de ouders van je vriend aso noemen. :’)

Maar goed, ik ben het eigenlijk totaal met je eens en ik zou ook echt flink balen nu. Die opmerking kon inderdaad echt niet maar ik snap wel dat je je echt wanhopig voelde. Het probleem is alleen dat je nog op een leeftijd bent dat je de beslissingen van je ouders toch zult moeten accepteren en er niks anders op zit dan dat te doen. Ik zou als ik jou was inderdaad heel vaak je excuses aanbieden en goed helpen in het huis oid zodat er misschien nog een kans is dat je zaterdag weg mag. Begin een goed en rustig gesprek waarin je je excuus aanbiedt zou ik zeggen.

Oh en dat je jouw ouders gaat vergelijken met anderen heeft echt totaal geen zin. Mijn ouders zeiden ook altijd dat ze daar totaal geen boodschap aan hadden, zij voeden jou op en zij maken hun beslissingen en daar hebben andere ouders niks mee te maken. Ik vind ook dat de ouders van jouw vriend het niet kunnen maken om jou zo te “pushen” en dat ze respect moeten hebben voor de mening van je ouders, daarbij kan jij er niks aan doen en wil jij niks liever dan blijven slapen dus vind ik het een beetje flauw van ze dat ze nog eens extra gaan zeggen dat ze graag samen met jou aan de ontbijttafel willen zitten omdat ze weten dat 't gewoon simpelweg niet mag van je ouders.

Nja, voor de volgende keer weet je in ieder geval dat het niet slim is om te zeggen wat zijn ouders over die van jou zeggen en dat je voortaan beter rustig kan blijven als je nog een kleine kans zou willen hebben dat het mag. Nu mag je niet eens meer naar 't feest dus uiteindelijk heeft dit het alleen maar erger gemaakt.

Heel veel succes in ieder geval en ik hoop écht voor je dat je zaterdag nog weg mag. :slightly_smiling_face:

Je had dat inderdaad niet tegen je moeder moeten zeggen maar als je echt kwaad betn gebeurt dat gewoon :stuck_out_tongue: vraag anders of jouw ouders met de ouders van je vriend afspreken dat jij en je vriendin op een kamer slapen en je vriend en zn broer… zo kun je toch tot laat bij elkaar zijn en hebben je ouders ook een beetje wat ze willen. xx

Dankjewel allemaal. Het is wel zo dat mijn ouders niet echt normaal zijn. Natuurlijk, iedereen denkt zo over zijn/haar ouders, maar het werkt hier volgens mij totaal anders. Mijn vader zal dus echt nooit om een tafel willen zitten met mijn vriend of zijn ouders. Volgens mij voelt hij zich daar te goed voor, ofzo, of dat hij toch boven hun staat. Zo vind ik dat in ieder geval overkomen. Hij trekt zich vaak niet veel aan van andere meningen, zelfs niet van sommige meningen van mijn moeder.

Al met al ben ik dus best apart opgevoed, in een gezin waar schreeuwen enzo blijkbaar normaal is. Al mijn vriendinnen kijken namelijk raar op als ik vertel wat er gezegd wordt. Mijn ex vond het zelfs “niet kloppen, hoe mijn ouders opvoeden”.

Om dit laatste kort toe te lichten: Ja, ik ben jaloers op veel vriendinnen van me. Ja, zij krijgen meer verantwoordelijkheden. Hun gezin bestaat niet uit een “dictatuur” van geschreeuw.

In ieder geval: Sorry voor al dit gedoe enzo, en bedankt voor jullie reactie!

Al geprobeerd. Ze zijn tegen t overnachten in t algemeen. Mocht ook nooit slaapfeestjes ofzo vroeger, want “dat was onzin”.

hhmmm ja dan wordt het inderdaad moeilijk zeker als je vader niet met de ouders van je vriend willen praten:( echt super vervelend voor je. dus je mag ook niet bij een vriendin ofzo logeren? haaaaaa echt irritant want ik weet echt niet hoe je dat anders zou kunnen doen! echt wel stom voor je! als me nog wat invalt straks laat ik het je weten :stuck_out_tongue: mijn ouders zijn helemaal niet moeilijk met dat soort dingen dus ik heb ook niet echt goed advies…:frowning_face:
xx

Bij een vriendin wel, bijvoorbeeld na filmavondje met vriendinnengroep en surprise ofzo… Maar nooit na een feest ofzo, nooit na het uitgaan. Dan moet ik altijd MAXIMAAL 1 uur worden opgehaald.

en met je vriend bij een vriendin logeren…? zonder dat je ouders het weten…? ik zou dat niet kunnen maar ik weert niet precies hoe jou relatie met je ouders is. x

Nee. Zo zijn mijn ouders niet. Maar toch bedankt voor je moeite!

Mmm ik herken het. Maar gaat het dan om de seks dat je niet mag blijven slapen? Want dat is echt onzin, omdat je 's middags ook seks kan hebben. Dus wat is nou eigenlijk het probleem van je ouders?