Wat zouden jullie doen in mijn situatie? -UPDATE

Ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Of eigenlijk weet ik het wel, maar maakt die gedachte me vreselijk misselijk.

Na een vervelende tijd met een bepaalde jongen en een korte mislukte relatie daarna besloot ik er even klaar mee te zijn. Dit was vlak voor de zomer. Ik wilde wel even vrijgezel zijn, genieten van mijn vakantie en doen wat ik niet laten kon. Maar toen kreeg ik contact met een jongen, ik noem hem even X. We hadden meteen een klik en ik voelde me heel erg aangetrokken tot hem. Hij had net een maand geleden zijn relatie van twee jaar beëindigd en dit was ontzettend naar geweest. Hij zei dat hij het aankomende jaar totaal niet open stond voor een relatie. Ik kende zijn ex wel en we hebben hier veel over gepraat. Ik heb wel toegegeven dat ik hem leuk vond, maar ik was niet verliefd en zou dit ook absoluut niet gaan worden. Hij stond hier hetzelfde in. Toch ging het na een paar keer ‘chillen’ fout en belandde ik bij hem in bed. We hebben hier toen goed over gepraat, en eigenlijk zijn we toen friends with benefits geworden. Ik vind dat zo’n oppervlakkige benaming maar kan het ook niet echt anders uitleggen. We appten echt elke dag, we woonden bij elkaar om de hoek (op kamers) en zagen elkaar soms meer dan drie keer per week. Als we beide alleen moesten eten aten we samen, als er een leuke film op tv was gingen we film kijken, als we ons verveelden gingen we gewoon bankhangen, etc etc, We hadden samen de grootste lol, we vertelden elkaar alles en nouja, we hadden dus seks.

Eigenlijk ging alles prima. Al wist ik heel stiekem wel dat ik hem leuker vond dan dat zou moeten. Toen hij op een gegeven moment opener begon te worden over zijn contact met andere meisjes werd ik jaloers. Toen hij dit merkte heeft hij ‘ons’ per direct gestopt. Of nouja, hij wilde vrienden blijven, maar geen seks meer. Hier was ik zo verschrikkelijk verdrietig van dat het eigenlijk toen pas voor mezelf duidelijk was dat ik heel erg verliefd op hem was geworden. Ik heb hem toen wat ontweken en uiteindelijk hebben we twee weken geen contact gehad, tot hij mij weer appte met de vraag of ik film kwam kijken. Ik was voor mijn gevoel wel weer wat over hem heen en miste ons contact dus ging hier op in. Maar ook die avond bleef niet bij film kijken, en eigenlijk was ik toen weer terug bij af. Vriendinnen vonden het dom van me, snapten niet waar ik mee bezig was. Ik vond het eigenlijk wel prima zo. Ik vond hem wel leuk, maar was nog steeds niet toe aan een relatie en genoot zelf ook nog veel te veel van de aandacht van andere jongens.
Voor een tijdje ging het weer goed, tot hij even geen kamer meer had in de stad waar we beide studeerden en hij weer een maand bij zijn ouders moest wonen. Afspreken werd zo een stuk moeilijker, maar we hadden nog veel appcontact. Hij zou na school een keer langskomen en blijven slapen, maar zei me op het laatste moment af. Een week later deed hij dit weer. Ik ben toen heel boos op hem geworden, en uiteindelijk heeft hij hier wel zijn excuses voor aangeboden. Hij zei dat hij een klootzak was en dat hij eigenlijk alleen nog maar deed waar hij zelf zin in had. Hij hield geen rekening meer met anderen en snapte dat hij dat niet kon maken tegenover mij. Hij zou het snel goedmaken. Nou goed, ik heb het hem toen vergeven. We hebben toen ook een lang gesprek gehad over wat we nou eigenlijk voor elkaar voelen. Ik heb toegegeven dat ik wel gevoelens voor hem had maar hier niets mee wilde. Hij heeft gezegd dat het voor hem ook echt wel meer was dan gewoon seks, etc etc.

Vlak voor de kerstvakantie (we hadden elkaar toen al bijna een maand niet gezien dus) vertelde hij ineens dat hij een date had gehad die middag. Hij was gaan bowlen met een meisje. Ik reageerde hier kortaf op. Ik snapte het niet, waarom mij vertellen dat je gevoelens hebt en dan een week later gaan ‘daten’ met een ander? Vooral nadat hij mij twee keer af had gezegd. Ik heb gezegd dat het me niet zoveel deed als hij zoende, of zelfs als hij seks had met iemand anders, maar dat ik het moeilijk vond dat hij echt ging daten met andere meisjes. Hij snapte dit niet, vond dat ik hier niks over te zeggen had enzo. Uiteindelijk heb ik gezegd dat we elkaar maar even met rust moesten laten, hij zou op wintersport gaan en ik naar Parijs, en daar moesten we maar gewoon even van genieten en dan zouden we daarna weer verder zien.
We hebben elkaar toen drie dagen niet gesproken, totdat hij me weer appte 's avonds laat. Hij was dronken en het sloeg nergens op, maar hij dacht aan me. Ik, zwak als ik ben, ben hier op in gegaan en toen was het opzich weer redelijk goed tussen ons.

Een week later was ik op stap met collega’s en heb ik halfdronken alles verteld aan een mannelijke collega. We hebben er heel lang over gepraat en hij heeft laten inzien dat dit echt niet gezond is en dat ik er mee moet stoppen. Toen ik die nacht thuis kwam heb ik X een heel lang appje gestuurd met dat ik wel verliefd op hem was geworden. Dat het niet mijn bedoeling was geweest, maar het gewoon is gebeurd. Dat ik me steeds vaker rot voelde om hem en dat dat moest stoppen. Dat ik hem niet meer wilde spreken voorlopig.
De dag erna hebben we er over gepraat, hij snapte het wel en was boos op zichzelf. Hij zei dat hij het wel had geweten en dat hij dit had moeten voorkomen enzo. Uiteindelijk zei hij dat ik alle tijd moest nemen die ik nodig had en dat maar weer contact op moest nemen als ik daar klaar voor was (omdat ik steeds zei dat ik hem niet kwijt wilde als vriend).

Weer ging dit drie dagen goed, tot hij mij weer appte. Ik moest me niet kut voelen om hem, hij zou niet met anderen daten, het was allemaal niets serieus. Ook zei hij dat hij alle afspraakjes (ik wil niet weten hoeveel dat zijn) had afgezegd, dat het toch gezeik opleverde. Later zei hij dat ik nog wel langs mocht komen in zijn nieuwe kamer. Ik heb hem er op gewezen hoe tegenstrijdig dat was. Iedereen afzeggen omdat het gezeik oplevert, maar degene die hem dat heeft laten inzien juist uitnodigen. Hij snapte het zelf ook niet zo goed geloof ik.
Ik voel me zo dom en naïef als ik dit typ, maar weer ging ik er op in. En het was dus weer goed, we appten weer zoals eerst.

Zondagavond ben ik voor het eerst sinds bijna twee maanden weer bij hem geweest, en het was echt heel erg gezellig. Vakantiefoto’s bekeken, veel bijgepraat, en ja… Weer seks gehad. Maar het voelde goed. Ik vond het echt heel leuk. Maar goed, ik was weer totaal in de war toen ik thuis kwam want ik wist niet meer wat ik nou met deze situatie aan moest. Maandag zag ik dat hij dat meisje met wie hij ging bowlen een paar weken daarvoor ergens in tagte op Facebook. Het ging over trakteren bij de mac. Zij had hem ook al getagt in iets over online daten.
Als ik dat zie word ik dus echt gek. Ik word letterlijk misselijk en ben de hele dag chagrijnig. Ook heb ik X sinds zondagavond eigenlijk nauwelijks gesproken. Gister antwoordde hij pas midden in de nacht, en het eerste wat ik dan denk is dat dat meisje bij hem is geweest. Ik heb het gevoel dat ik vervangen ben.

Oke, dit is een veel te lang verhaal geworden en ik ben blij als er nog mensen zijn die dit uit hebben gelezen, maar ik zit er dus een beetje door heen. Aan de ene kant wil ik van hem af, hij maakt me op alle mogelijke manieren ongelukkig op deze manier, al maakt hij me ook gelukkiger dan ooit. Aan de andere kant weet ik niet wat ik zonder hem moet. Ik vertel hem alles, hij heeft het beste advies, is de eerste die me weer vrolijk krijgt, we hebben oprecht goede gesprekken en ik ken niemand die grappiger is dan hij.

Daarbij vraag ik me de hele tijd af wat het betekent dat hij steeds weer contact zoekt als ik het afbreek. Ik denk steeds vaker dat hij meer voor me voelt dan hij zou willen, maar daarna wil ik mezelf wel weer slaan omdat dat de domste gedachte is die je kunt hebben op dit moment.

We praten op dit moment helemaal niet, en ik weet dat hij morgen op stap gaat. Ik ga waarschijnlijk ook, en wil hem eigenlijk opzoeken om te praten. En om te zeggen dat ik er echt mee wil stoppen omdat dit me kapot maakt. Maar ik ben zo bang om zonder hem te zijn…

-

Update op pagina 2

Je moet duidelijk tegen EN tegen jezelf zijn.

Jij zegt dat je toen geen relatie wilde, wil je die nu wel? Met die jongen?
Zo nee: Stop ermee, geen seks meer hebben vergeet hem.
Zo ja: zeg dit tegen hem.

Momenteel ligt er niks vast, jullie hebben geen relatie, jullie zijn niet vriendje en vriendinnetje, en zolang jullie dit niet zijn doet hij wat hij wilt.

Wauw wat komt deze situatie me bekend voor! Ik ben ook (nog steeds) verliefd geweest op een jongen waar ik een relatie mee wou (haha zie topic hieronder).

Je moet heel goed nagaan wat je precies wilt. Waarom wil je geen relatie? Zou je hem niet liever voor jezelf hebben? Ik vind friends with benefits al zo goed als een relatie, behalve dat je niet exclusief bent.
Als je dat goed en duidelijk voor jezelf besloten hebt moet je consequent zijn. Laat hem jou niet meer appen als je zegt dat je ruimte nodig hebt, en laat hem niet meer met andere meisjes daten als jij een relatie met hem wilt (hij moet dat natuurlijk ook willen).

Dat hij steeds weer contact zoekt met jou kan betekenen dat hij meer voor jou voelt dan dat hij zegt, dat hij bang is om jou kwijt te raken. Maar het kan ook goed een manier zijn om jou als het ware aan het lijntje te houden. Misschien vind hij het een kutidee dat jij niet meer zijn maatje bent omdat hij bang is om alleen te zijn, niet omdat hij verliefd is.

Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb, al heb je dit wss zelf ook al bedacht haha. Laat me weten hoe het gaat :slightly_smiling_face:

Ben het eens met de meiden hierboven.

Je moet duidelijk zijn voor jezelf. Wat wil je van hem, een relatie of niks?
Kies alsjeblieft niks daartussen, het is al bewezen dat je daarmee jezelf ongelukkig maakt.

Mocht je een relatie met hem willen, zeg dit tegen hem.
Wil hij dit ook? Voila, relatie.
Wil hij dit niet? Verbreek het contact (in ieder geval tot je ècht over hem heen bent).

Als je geen relatie wilt, zeg dit dan ook tegen hem. En wees dan consequent in het geen contact meer met hem opzoeken en wees duidelijk dat je ook ècht niet wil dat hij voorlopig nog contact met je opzoekt.

Dit is geen basis waaruit een gezonde relatie kan ontstaan. Je doet jezelf er alleen maar pijn mee.
Je zegt zelf dat je al weet wat je moet doen.
Het heeft denk ik weinig zin om te zeggen dat je er mee moet stoppen. Hoe moeilijk dat ook is. Als je het zelf al weet, dan weet je wat je moet doen en moet je je er ook aan houden.

Ik word nog steeds bang als ik aan een relatie denk, en ik wil heel graag nog steeds volhouden dat ik dat ook ‘echt niet wil’ maar ik denk dat ik hem nooit zou afwijzen als hij het wel zou willen. Ik kan me geen andere jongen voorstellen met wie ik dat zou willen. Ik ben er alleen vrij zeker van dat hij er niet zo over denkt, dus al het contact stopt (in ieder geval voorlopig inderdaad) als ik hem voor de keuze stel.

Maar super bedankt voor jullie reacties, ik weet dat jullie gelijk hebben. Ik hoop dat ik morgen de ballen heb om het tegen hem te zeggen. Dat ik hem überhaupt tegen kom…

Maar als jij denkt dat hij al het contact stopt als jij hem de keuze stelt, heb je het wel iig geprobeerd en zul je nooit denken: “Hoe zou het zijn geweest als ik het hem wel gevraagd zou hebben”, omdat je zelf al het contact stopt.

Ik zou trouwens in geen geval er over beginnen als je gaat stappen. Dat zal hoe dan ook je/jullie avond verpesten en bovendien denk je met een paar glaasjes op (ik weet niet of je drinkt) minder helder na en ga je er meer rare dingen uitflappen. Je kan beter een keertje apart afspreken.

^ Ik drink wel, maar heb dan juist de beste gesprekken haha. Maar ik weet dat het niet verstandig is hoor, ik weet alleen zeker dat ik het anders niet doe. Of nouja, via whatsapp. En dat wil ik deze keer eigenlijk niet… Vandaar, het is eigenlijk of dit, of via whatsapp… Stom hè :’)

We hebben nog steeds niet geappt vandaag… Heel irritant dit.

Waarschijnlijk wilt deze jongen een vrouw én vrijheid. Dit heeft hij tot nu toe. Hij kan op jou rekenen, maar jij stelt weinig eisen zodat hij ook alle vrijheid heeft. Voor hem geen reden om iets te veranderen… Ik zou hem dus echt voor een keuze zetten. Het is altijd moeilijk, maar uiteindelijk moet je voor jezelf en die duidelijkheid kiezen.
Ik herken de situatie ook. Ik was degene die er uiteindelijk meer mijn best voor deed en we hebben het contact toen verbroken. Sinds kort hebben we af en toe contact (na maanden) en ik merk dat hij het nu moeilijker heeft met zijn keuze voor vrijheid dan ik. Soms merkt iemand pas wat hij echt wilt, als hij onder ogen moet zien wat hij mist.

^dankjewel!
Dat is zeker waar, heb ook het gevoel dat dat het een beetje is, omdat hij steeds na een paar dagen weer contact zoekt als ik het niet zoek.

Ik begin weer een beetje te twijfelen en dat moet niet. Ik bedacht nu dat ik ook gewoon weer normaal kan doen als ik hem tegen kom morgen, of gewoon geen contact zoek en wacht tot hij weer chill doet tegen mij. Maar goed, dan blijf ik me zo voelen zoals ik me nu voel…

Ik denk trouwens dat hij deze keer niet binnen een paar dagen/weken weer contact zoekt want volgens mij ben ik echt ingeruild door dat andere meisje.

Lastig, maar als deze jongen nooit volledig voor jou wil gaan wordt je er niet gelukkiger van!
De enige optie is om te bedenken wat je wil, wil je een relatie? Vertel het hem. Wil je geen relatie? Vergeet hem (moeilijk maar noodzakelijk).

Voor mijn gevoel weet hij gewoon dat hij je met een aantal lieve woorden (“ik voel ook wel meer voor je dan alleen seks blabla”) weer kan overhalen maar blijft toch constant ook afspreken met anderen om het vervolgens weer ‘goed te maken’ met jou. Momenteel ben je gewoon een makkelijke tweede optie. Is er geen ander meisje in zicht, dan kom jij wel weer opdraven.

Denk niet dat je dat moet willen. Succes met je keuze!

Wow wat een lastige situatie. Zoals ik het lees klikt het heel goed tussen jullie. Maar wat ik niet begrijp is: Wat weerhoud hem ervan om niet gewoon een relatie met je te beginnen? Want op de manier hoe hij zich tegenover jou gedraagt merk ik net als jou ook op dat elke keer als jij het afbreekt hij het weer terug wil. Ik weet niet precies wat hij hiermee voor bedoelingen heeft. Misschien vind hij je leuker dan hij zou willen en misschien wilt hij je gewoon alleen voor eigen behoeftes of misschien is het heel iets anders. Ik kom daar niet helemaal uit.
Maar dat hij anderen datet en zo bezig is met jou terwijl jij dat geen plekje kan geven vind ik nergens op slaan. Je wilt toch geen jongen die nooit volledig voor jou zou willen gaan?
Als ik jou was zou ik het contact verbreken en kiezen voor jezelf. Want jij verdient dit niet. En ik denk dat als je dat nu niet doet dat je vroeg of laat toch wel voor dezelfde keuze komt te staan.
En wat Bakasana zegt vind ik heel mooi; Soms merkt iemand past echt wat hij wilt, als hij onder ogen moet zien wat hij mist.

Je kan me altijd een prive bericht sturen. Succes met je keuze. Je weet nu hoe ik erover denk!

Opnieuw bedankt voor jullie reacties! Super lieve reacties ook, ik was bang dat iedereen me dom zou vinden.

Ik denk niet dat t echt ligt aan zijn ‘behoeftes’ want hij kan iedereen wel krijgen. Hij heeft contact met genoeg meisjes en is de grootste tinderslet van de eeuw. (als jullie in Groningen wonen en via tinder oid hem herkennen, wees voorzichtig en word niet verliefd haha). Aan seks zal t niet liggen. Emotioneel gezien weet ik denk ik wel heel veel van hem wat hij niet zomaar aan iedereen vertelt (ga ik voor het gemak maar even van uit dan). Hij heeft last gehad van een winterdepressie en ik kan me niet voorstellen dat hij daar tegen veel mensen zo open over is als tegen mij zeg maar.

Ik ben alweer een beetje stom aan het doen. Ik vroeg of ie vanavond bij ons kwam drinken voor t stappen. Eigenlijk was het meer een test ofzo, ik wilde zeker weten dat ie niet met meisjes ging. Zo dom van me dit. Hij antwoordde dat ze al ‘ergens’ gingen zitten. Waarop ik ‘Oh.’ antwoordde. Ik kan dan dus ook niet meer normaal reageren. Hij zei ‘Ja, bij ‘jongensnaam’’.’ Ik schaamde me dood, ik moet ook overal een drama van maken.

Ik weet dus niet meer zeker of ik hem nog wel wil ‘dumpen’. En tegelijk durf ik dit bijna niet te typen omdat ik me zo ontzettend dom voel. Hoezo kom ik niet gewoon van hem af?

Okee ik heb het gedaan. Hij zei dat hij me niet zou zoenen als hij me zou zien vanavond. Ik vond dat zo’n kutopmerking dat ik heb gezegd dat we sowieso maar niet meer moesten zoenen. Hij zei ‘haha toch maar niet?’ Ik: ‘Nee’. Hij: ‘Okeu’ met een duimpje omhoog. Nou ik was zo boos, Ik zei ‘Dat was het meest onverschillige antwoord dat je kon geven’ met een goed gedaan smiley ding. hij zei ‘maak er nou geen probleem van’, ik zei 'dat probeer ik, laat me maar even. ’ waarop hij antwoordde ‘oké, we doet het gewoon niet meer. dit was de laatste keer.’

Hierna heb ik zn chat gearchiveerd. Dat laatste zinnetje is zo definitief, ik kan daar niet meer op antwoorden ofzo. En nu ben ik opzoek naar hele zielige muziek. Ik snap niet dat ik zoveel kan huilen om zo’n jongen. Hij geeft duidelijk niet zoveel om me als dat ik had gedacht. En ik weet niet of ik nu wel op stap wil want als ik hem tegen kom ga ik echt dood denk ik.

Ik zou hem nu echt gewoon laten. Zoek geen contact meer met hem en vermijd hem in het uitgaan. Het lijkt erop alsof hij jou wil testen. Door zo te reageren, hoopt hij dat je weer terug komt op je beslissing en hem weer geeft wat hij wil. Hij weet dat je hem leuk vindt en daar maakt hij misbruik van. Ik weet dat het moeilijk is, maar kies voor je zelf. Nu gaat het moeilijk en hard zijn, maar na een tijdje ga je je echt wel weer beter beginnen voelen. Op deze manier blijf je je slecht voelen, ookal zijn er dan enkele goede momenten. Ik spreek uit ervaring met mijn ex. Hopelijk voel je je snel weet iets beter. Laat je emoties maar even lopen en praat er ook over met vriendinnen moest dit opluchten. Sterkte en je mag me altijd noten. :sob::muscle:

Wauw… ik herken mezelf zo in jou!!! Het is heel lastig om erg een definitieve punt achter te zetten, daar hebben jullie allebei veel moeite mee zo te zien. Toch vind ik je mega dapper als je er een punt achter zet en gewoon hem loslaat. Dat is het belangrijkste, en houd jezelf bezig met andere dingen. Niet echt ontlopen maar gewoon je gevoelens even in de wacht zetten en later behandelen.
Succes :slightly_smiling_face: :wink:

Hey meis,
Ik heb alles gelezen en ik herken mezelf er zo in, leerde een jongen kennen, en we spraken af en hadden ook seks, maar we deden ook gewoon veel gezellige dingen samen, en eerst wou hij wel daten enzo, maar hij had het altijd veel over die ene ex, en hij bleef maar zoeken naar iemand zoals haar, en eerst dacht hij wel helemaal over haar heen te zijn… dus vorige week maandag hebben we alles uitgepraat en nu zijn we gewoon gezellig vrienden, maar ik heb ook nachten gehuild.

Het is nu pijnlijk maar het komt goed hoor, zorg voor veel afleiding met vrienden, of kijk lekkere drama films, of juist comedies, in iedergeval, zet niet bij de pakken neer.
Hij is de pijn en je verdriet niet waard… :hugs:

Huilen mag best. Je hebt veel dingen met hem gedeeld, kan me voorstellen dat het pijn doet nu. Neem je tijd en probeer lief te zijn voor jezelf. Sterkte!

Dankjulliewel! Ik heb besloten niet te gaan stappen, ik moet hem echt even niet zien nu. In plaats daarvan ga ik eten en spelletjes doen met hele lieve vrienden haha. Het komt wel goed uiteindelijk. Thanks iedereen :slightly_smiling_face:

Ahhwww wat een kutopmerking zeg! En ik vind je echt totaal niet dom! Ik vind jouw antwoorden echt heel cool, ik zou zelf helemaal flippen en het alleen maar erger maken haha. Veel plezier vanavond met je vrienden en succes met die sukkel vergeten ;p

Ik ben trouwens wel heel erg benieuwd wie jij en die jongen nu precies zijn, aangezien ik ook van groningen ben haha