Wat zou jij schrijven?

Wat zou jij schrijven?
Ik schrijf hier een stukje en dan moet jij er een beetje omheen schrijven, of ervoor, of erna.

‘Shit man, ik haat je! Weet je wel wat je gedaan hebt? Je hebt mijn hele leven verwoest! En nu wil je me weer terug als vriendin? Ja dáág!’

Wat zou jij schrijven?
Schrijf het op.

‘Shit man, ik haat je! Weet je wel wat je gedaan hebt? Je hebt mijn hele leven verwoest! En nu wil je me weer terug als vriendin? Ja dáág!’
Hij keek me aan met die scheve grijns; de grijns waar ik verliefd op was geworden, de grijns waar ik vanaf nu een hekel aan had. ‘Ach baby, waar maak je je nou zo druk over? Het komt heus wel weer goed, als altijd. Ik zal je helpen.’ Ik zal je helpen. Wat dacht die arrogante kwal wel? Dat hij met me kon doen wat hij wilde, als met een pop? Ik ontplofte bijna. Nog één woord, en ik was hem naar de keel gevlogen. ‘Ik ben je baby niet meer. En je hulp hoef ik al helemaal niet. Val dood!’ Met die woorden draaide ik me om en stampte weg. ‘Wat is er nou?’ riep hij me nog na. Ik gaf geen antwoord, mijn ziedende woede nu stille haat. Mijn leven verwoesten, dat was tot daar aan toe. Maar daarna vragen wat er nou ís?

Before

Ik had altijd al geweten dat mijn wekker mijn vijand was. Slaperige ochtenden, koude douches, te laat briefjes en chagrijnige leraren, allemaal te wijten aan mijn vervloekte wekker. Maar ik had nooit geweten dat hij me zo kon verraden. Dat hij me zo de rug toe kon keren. Maar ik had het kunnen weten. In het echte leven hebben we namelijk geen happy end, krijgen we geen geheimzinnige briefjes toegestuurd om ons te behoeden van een vreselijke toekomst. Nee, wij hebben het ongeluk om niet gewaarschuwd te worden. Nou, ja… Ik ben niet gewaarschuwd geweest. Maar wat maakt het uit, het enige wat ik nu kan doen is leven in het heden, want als ik blijf vastzitten in het verleden, dan ziet mijn toekomst er niet zo rooskleurig uit…


Ik had hem al een tijdje zien staan en had te horen gekregen hem in de gaten te houden, maar ik durfde niet op hem af te stappen. Hoe kon ik? Met zijn gitzwarte, sluike haar en zijn kristalheldere ogen kon ik niets doen dan hem van een afstandje bekijken. Mijn ogen kropen van zijn spierwitte all-stars naar zijn denim spijkerbroek en zijn blauwe strakke T-shirt met V-hals dat zijn buikspieren mooi weergaf en rustte op zijn volle, zwoele lippen dat hij tuitte, terwijl hij een bladzijde van het strip dat hij aan het lezen was om sloeg. 

Ik tikte nerveus met mijn zwartgelakte nagels op de toonbank, terwijl ik hem aanstaarde en hem van top tot teen bekeek. Hij was knap, hèèl erg knap. En in een dorpje als dit is dat heel erg zeldzaam. Ik zuchtte en sloeg mijn ogen neer. Ik was niet het type meisje dat de meeste jongens wilde. Ja, ik was best wel knap met mijn gifgroene ogen en mijn platinablonde haar. Ook was ik niet erg dik, niet eens mollig. Geen vetrolletje te zien. Maar door de reputatie dat ik had...

Zenuwachtig begon ik nu op het stuk kauwgum te kauwen dat ik al een hele tijd in mijn mond had. De smaak was een beetje verloren gegaan, maar het maakte me niet heel erg uit. Het leidde me een beetje af van de knappe jongen. Het zenuwachtige getik en gekauw klonk als muziek in mijn oren en al snel kalmeerde ik. 

Ik had me al heel lang geleden er al bij neergelegd dat ik hier niet zou populair was en dat ik dat ook nooit zou worden. Ik heb mijn pogingen gestaakt en ben mee met de massa gegaan. Ik stapte uit de schijnwerpers en deed mijn best om daar nooit meer in te komen. Ik heb nu mijn lesje wel geleerd...

Haha, je moet niet verder schrijven, maar gwn bij het eerste wat je dan zou schrijven.

Ooowh… :flushed: Dan ga ik nu verder nu het nog kan :wink:

Echt leuk idee! Zal zeker een keertje meedoen, als ik wat leuks weet te schrijven. Om de hoeveel tijd komt er een nieuwe zin?

Ik ga er om de dag een nieuwe posten. :slightly_smiling_face:

^Leuk :wink:

‘Shit man, ik haat je! Weet je wel wat je gedaan hebt? Je hebt mijn hele leven verwoest! En nu wil je me weer terug als vriendin? Ja dáág!’ Woede laaide in mij op, wat denkt hij wel? Ik beet op mijn lip om de tranen van verdriet en frustratie tegen te houden. Hij had me vernederd op de ergst mogelijke manier, mijn zelfrespect en zelfvertrouwen totaal verwoest. Zou ik een jaar geleden kunnen denken dat ik dit meisje zou zijn? Een jaar geleden minachtte ik meisjes die zich verloren in een verkeerde jongen en totaal verblind waren van liefde. Domme trutten vond ik ze. Ik lach schamper. Moet je mij nu zien. ’ Hé schatje, waar zit je met je hoofd?’ hoor ik ineens. Ik schrik op, ik was helemaal vergeten dat hij voor me stond. Ik kijk hem aan en slik mijn emoties weg, en probeer met alle macht de aantrekkingskracht en vonken tussen ons te negeren. De drang om hem te kussen was enorm. Wat was hij toch mooi. Maar ik wist wat ik moest doen.Met mijn meest kille, koude stem en strak gezicht wend ik me weer tot hem en zeg: ‘Ik hoef je niet terug, Bas. Niet vandaag, niet morgen, nooit! Ik hield van je, je gaf mij het gevoel dat ik het meest speciale meisje op aarde was. Je zorgde voor me, ik vertrouwde je jammer genoeg. Nooit had ik me kunnen voorstellen dat jij geflikt zou hebben wat je hebt geflikt, maar je had macht over me. Weet je? Eigenlijk heb ik medelijden met je, ontzettend veel. Triest dat jij de betekenis van echt liefde niet wilde leren kennen en voldoening moet halen uit het vernederen van iemand die van je houdt. Ik hoop oprecht dat je gelukkig wordt met iemand en haar wél liefhebt en nooit slechte dingen zal aandoen. Maar die persoon ben ik niet. Misschien zal ik je vergeven, maar nu is het allemaal nog te vers. Zoek geen contact meer met me, alsjeblieft.’ Verbluft staart Bas me aan, en ik voel een enorme triomf wanneer ik me omdraai en wegloop.

up

‘Shit man, ik haat je! Weet je wel wat je gedaan hebt? Je hebt mijn hele leven verwoest! En nu wil je me weer terug als vriendin? Ja dáág!’ Woedend staarde ik in haar betraande gezicht. Haar mascara was uitgelopen en met verdrietige ogen keek ze me aan.
‘Sorry, ik. Hij…’ begon ze, maar ze stopte nadat ze mijn gezicht zag.
‘Je was mijn beste vriendin en je hebt mijn hele leven verpest. Probeer je het goed te praten door de schuld op hem te schuiven? Word eens volwassen Lissa en loop naar de hel.’ Mijn gezicht was ongetwijfeld rood aangelopen en met mijn betraande gezicht, gebalde vuisten en kort figuur zag het er zeker komisch uit. Maar dat maakte me helemaal niet uit. Zij had mijn leven verpest en ze zou ervoor boeten. Flink voor boeten. Ik zakte mijn arm langzaam neer met het pistool dat de hele tijd in mijn zweterige handen zat. Zichtbaar opgelucht liep ze naar me toe. Foute keus. ‘Het spijt me. Maar-’ voordat ze haar zin kon afmaken schoot ik. Recht in haar maag. Kreunend viel ze op de grond en spuugde bloed.
‘Het spijt me echt.’ fluisterde moeizaam, terwijl ze verdrietig naar me opkeek.
‘Het spijt mij ook.’ zei ik kil. Mijn vingers klemden zich om de trekker en ik schoot…

^ Leuke twist haha!

UPP

‘Shit man, ik haat je! Weet je wel wat je gedaan hebt? Je hebt mijn hele leven verwoest! En nu wil je me weer terug als vriendin? Ja dáág!’ Ik versnel mijn looppas en loop weg van hem. Zo ver mogelijk, maar ik wordt bij mijn pols vast gepakt en vervolgens omgedraaid. Ik kijk in zijn ogen, niks te lezen, emotieloos…
“Wat moet je nou van me? Je hebt toch alles al, dit is toch wat je altijd wilde!” Schreeuw ik met haat naar hem. Het vuur van kwaadheid druipt van mij af.
“Het spijt me. Ik wilde het niet zo als het nu is. Ik wilde het nooit, maar ik had geen keus. Geef mij nog een kans alsjeblieft!” Smeekt hij nu. Wat dacht hij wel niet. Lieve woordjes uitspreken en dan denken dat alles weer goed is? Wat een gestoorde gek. Dat ik ooit om hem gaf!
“Rot toch op. Ik hoef je niet meer, heb je mij nog niet gehoord! Is het nog steeds niet duidelijk voor jouw! GA-WEG!”. Ik kijk hem fel aan en z’n greep verslapt zich om mijn pols. Ik keer de rug naar hem toe en loop weg. Maar ik weet dat diep in mijn hart nog een deel om hem geeft, maar ik kan het niet.

Wanneer komt de volgende zin?

Sorry, ik had het gisteren druk…
Maar nu komt de volgende zin (:

‘Mijn leven is toch al zo stom. Schiet nou eens op! Zet me voor schut, vermoord me of weet ik veel. Doe wat je wilt met me. Mij kan het niks meer schelen.’