Wat zeggen jullie als het gesprek stilvalt?

.

Ik heb jeuk aan me reet

Dan begin ik meestal over een onderwerp waar we het nog niet over hebben gehad. Of ik wacht tot hij wat zegt.

als het via whatsapp is dan praten we gewoon even niet, na een tijdje ben je ook wel uit gepraat natuurlijk of is de ander met wat anders bezig.

“Dus…”

Duuuuusss…

Gewoon een anekdote vertellen die in je opkomt. Maar ik weet dat het in de praktijk moeilijker is…Vaak begin ik over iets dat nergens op slaat.

Niks. En dan een paar dagen later weer met ´hoi´ beginnen ofzo. Je hoeft niet dag en nacht in gesprek te zijn.

Als ik nog niet klaar ben met praten vertel ik een verhaal wat in me opkomt of zo, en anders laat ik het daar gewoon bij.

een liedje doorsturen xd

als je aan het chatten bent natuurlijk :slightly_smiling_face: en anders vraag je gewoon of hij iets leuks heeft te vertellen ofzo :slightly_smiling_face:

iets proberen te zeggen in de vraagzin of als het snachts is: woow het is al laat ofzo haha

duss…

Vraag of hij ook toetsen heeft deze week?

Meestal zeg ik dan :’'Ennn voor de rest alles goed? of wat doeje ? of ik verveel me … ‘’

zoiets. of iets dat ik in de omgeving zie, en daar een opmerking over maken… iig zo’n dingen niet forceren, hoewel dat niet makkelijk is

Meestal begin ik eerst over zijn hobby’s te praten (of hij bijvoorbeeld gewonnen heeft met voetballen of dat hij dit weekend moet en dat ik dan misschien wel kom kijken), als het dan weer stil valt begin ik over school of vertel ik hem iets grappigs of iets nutteloos of van wat zijn plannen zijn voor dit weekend. Als het dan nog stilvalt en ik weet niks meer te vertellen dan houdt het ook echt op, dan kun je nog proberen om wat te gaan eten ofzo als je samen bent zodat je dan niet hoeft te praten, of als op w’app bijvoorbeeld het gesprek stilvalt en het is niet meer te redden zeg ik altijd dat ik moet gaan, helpt echt haha. Maar als je afspreekt met iemand die je echt leuk vind en het komt van beide kanten dan valt het gesprek bijna nooit stil hoor, want je wil er dan allebei moeite voor doen dus dan komen de onderwerpen van 2 kanten.

O god nee dat haat ik echt zo, dan leg je meteen de verantwoordelijkheid bij de andere persoon, ik kende iemand die dat vroeger ALTIJD zei, zodra het één seconde stil is. En je weet ook echt niet wat je daar op moet antwoorden, want dat betekent dat er meteen een bepaalde ‘waarde’ aan het hierop volgende gesprek moet komen, want het wordt niet zomaar iets dat je vertelt, het moet ook echt iets ‘leuks’ zijn. Ik heb wel een vriend die vaak vraagt (niet eens in het bijzonder als het gesprek stilvalt ofzo) of ik een verhaaltje wil vertellen. En vervolgens mag ik zelf kiezen of dat een ‘echt’ verhaal is of dat ik het ter plekke verzin. Maar als het met andere vrienden stil wordt dan laat ik het soms gewoon stil als ik niet de behoefte voel iets te zeggen. Het is niet dat zij iets willen zeggen, anders zouden ze dat wel doen, dus dan blijf je maar koortsachtig zoeken naar een gesprek dat voor allebei geen waarde toevoegt aan jullie relatie, waarom zou je dan niet gewoon stil zijn? Wie heeft überhaupt bedacht dat stilte iets gênants is? Bij mensen waar ik me op mijn gemak voel is het prima om stil te zijn.

In het begin had ik dat ook soms voor met mijn vriend, en dan begon ik serieus te vertellen wat ik die middag had gegeten, heel uitgebreid. Ik denk dat hij het wel schattig vond want nu praten we wel vaker over onze maaltijden.