Wat vinden jullie van mijn situatie?

Beste girlsceners,

Alvast sorry voor het lange verhaal…
Ik had sinds 2010 een relatie met M. Het was liefde op het eerste gezicht en we waren dol op elkaar. Tijdens onze relatie werd ik depressief(door mijn jeugd) en werd de diagnose borderline gesteld. Daarna ben ik heel lang mezelf niet meer geweest, altijd negatief, kon niet omgaan met borderline. Ik heb wel al die tijd bij een psycholoog gelopen.
M. en ik hebben samengewoond, maar nadat ik berichten bij hem had gevonden naar een andere meid(zal ik langskomen, dan kunnen we samen slapen etc…)
was ik zo verdrietig, mijn wereld stortte in. Hij zei dat het “geslijm” was.

Ondertussen was ik thuis gaan wonen, en ben bij een andere psycholoog gekomen. M. en ik hadden vaag contact. Elke keer als hij op het schip was(daar werkt hij van maandag t/m vrijdag) hadden we leuk contact. Maar zodra hij thuis was en ik belde hem, dan zei hij heel boos(zonder reden) dat ik hem niet moest bellen of smsen en hing hij gewoon op. Ik vond het steeds vager worden en begon te twijfelen,want ik vond het niet echt meer op een relatie lijken. Eerst zagen we elkaar elk weekend.M. zei altijd dat we regelmatig contact moesten hebben en elkaar moesten zien, want anders was het geen relatie.

Maar we zagen elkaar veel minder en dan nog zijn vreemde gedrag. Terwijl het met mij steeds beter ging.
Heb het hierover met mijn psycholoog gehad en ik moest het uitmaken met hem, dat heb ik 2juni gedaan. Daarna deed hij lullig over de laptop, die hij had gekocht voor mij, die wilde hij terug. Terwijl hij altijd heeft gezegd(minimaal 7x) dat als het ooit uitgaat ik het mag hebben…Ik heb alleen mijn eigen spullen terug gevraagd, zijn Hugo Boss schoenen,riem en portemonnee vraag ik toch ook niet terug!!!
De Hugo Boss spullen had ik ook voor hem gekocht. Vind het zo kinderachtig.

Maar afgelopen woensdag kreeg ik te horen dat ik geen behandeling meer nodig heb, want ik heb mijn borderline helemaal onder controle en dus “overwonnen”.
Ik voel me beter dan ooit!

Alleen heb ik woensdag mijn echte behandelplan te horen gekregen, en daaruit bleek dat ik het moest uitmaken,omdat M. zo belangrijk voor mij was/is, om mijn borderline naar boven te laten komen. Zodat ik me rot zou voelen,om zo elke punt van mijn gedrag kan leren aanpakken en veranderen.
Ik heb dit intensief gedaan en het heeft gewerkt. Maar het was nooit de bedoeling dat het uit zou blijven tussen M. en mij, de psych verwachtte dat het ondertussen goed zou komen. Maar dat is niet gebeurd.

Nu weet ik niet of het goed komt tussen M. en mij. Hij wachtte elke x op het moment dat ik mezelf weer zou worden, en nu is het zover.
Alleen wat denken jullie?? Zal ik het laten of hoop blijven houden?

ik zou het laten,

je kunt het tegen hem zeggen, dat je klaar bent met de behandeling en dat het weer goed met je gaat, en wat hij er verder mee doet moet ie zelf weten. als hij dan nog zo doet, ja, dan denk ik dat je het maar moet laten, maar misschien is dit ook een aanleiding om overnieuw te beginnen…

Oh meid, laat het alsjeblieft uit en zoek je een lieve jongen… Het onverstandigste wat je kan doen als borderlinepatient is met zo iemand samen zijn. Je mag het dan onder controle hebben, ik denk niet dat dat zo zal blijven als je naar hem terug gaat.

Thanx voor jullie reacties…Ben nog steeds aan het nadenken wat het beste is.Jullie reacties helpen mij daarbij :slightly_smiling_face:

Hem laten, kies altijd voor jezelf !

Je therapeut vraagt je om het uit te maken met je vriend en verwacht dan dat alles op een of andere magische manier weer goed komt…
WTF?! Ik heb heel wat therapeuten gezien maar nog nooit heeft iemand mij ergens toe gedwongen en op het moment dat het zou gebeuren zou ik de kamer uitlopen.

Sorry, maar da’s echt het enige wat ik nu denk.

Ik vind het erg knap van je dat jij je ziekte hebt overwonnen en ben heel blij voor je dat jij je weer beter voelt.
Ik zou in jou geval wel iemand anders zoeken. Ik weet zeker dat je een lieve jongen zult vinden !

(trouwens ik had je een paar weken geleden genote. ik weet niet of je het hebt ontvangen :stuck_out_tongue: )

Borderline is geen ziekte maar een stoornis. :cold_sweat:

Ik vind dit ook echt heel vreemd. Niet dat ik er verstand van heb, maar dit klinkt niet echt normaal.
Maar ja zoals ik je verhaal lees, lijkt het me beter om niet meer bij hem terug te gaan. Maar als jij dat wel echt wil en je gevoel zegt dat het juist, zal niemand je tegenhouden…

@Tartaarsaus, ja ik heb het ontvangen. Had ook iets terug gestuurd, maar weet niet of je het hebt ontvangen

Nee, ik heb niets terug gekregen.
Als je er verder over wilt praten kun je me noten dat weetje he!

Ik heb meerdere psychologen gehad en psychiaters…Maar de eerste adviseerde mij dat ook, die ik daarna had niet. En deze dus ook, om de stap te zetten. Ze had bij mijn vorige psycholoog mijn dossier doorgenomen en daaruit maakte zij op dat M. en ik elkaar niet loslieten, wat er ook gebeurde.Daarom ging zij er van uit dat het wel goed zou komen. En jammer genoeg ben/was ik zo goedgelovig dat ik het ook gedaan heb…

Het feit dat je veel beter bent, nu je hem hebt laten gaan, bewijst dat!

Heel erg bedankt voor jullie reacties :grinning:
Donderdag 19 juli zouden we 2 jaar hebben…Ik probeer het te laten rusten en ik kijk het wel aan. Wie weet wat er nog gebeurt of dat er juist niets gebeurt…