Wat te doen?

Hallo,
Ik heb hele slecht cijfers en ik haat school echt (zie ander topics over mijn faalangst). Echter werk ik heeeeeel hard. Nu heb ik zo de neiging om NIET meer naar school te gaan. Ik wil spijbelen omdat ik het zat ben om te falen en maar te huilen tijdens teruggave toetsen, toetsen en presentaties. Ik wil niet naar school en ik weet ook al hoe ik wil spijbelen zonder betrapt te worden. Ik wil het aan de andere kant ook niet doen omdat ik anders van school gestuurd kan worden (heb nog nooit gespijbeld). Ik wil het verder ook niet omdat ik bekend sta als 1 van de liefste, eerlijkste en braafste leerlingen van school. Ik heb altijd mijn huiswerk, praat nooit tijdens de les, leer alles, weet alle lesstof en spijbel nooit. Ik wil dit zo houden. Ik heb alleen slechte cijfers door faalangst. Ik haat het zo!! Wat moet ik doen? :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry:

Cursus nemen voor faalangst. Op de meeste scholen wordt dat aangeboden en het werkt echt :slightly_smiling_face:. Daarbij moet je je gewoon over je angst heen zetten. Waar ben je nu precies bang voor? Je kent alle stof, je kent de opdrachten, dus waarom zou je moeten falen? Dat moet je gewoon in je hoofd blijven vragen.

Weet niet of je het ook hebt met presentaties? Daarbij is het eigenlijk gewoon 'n kwestie van veel doen. Ga desnoods als je 'n presentatie hebt, het een aantal keer voordoen voor je ouders of vriendinnen. Stel daarbij ook de vragen van waar je nu precies bang voor bent. Iedereen moet het doen en ze gaan je echt niet slaan.

Op onze school worden er geen cursussen gegeven en heb hulp gehad bij een instantie waardoor het erger is geworden. Ik ben heel erg aan het doemdenken over mezelf. Altijd…

Presentaties heb ik vrijstelling van omdat ik dat niet kan. Ik hoef het dus niet

Dan zou ik het ergens anders gaan proberen waarbij ze zo’n cursus geven. Ik heb er op de middelbare school ook ontzettend veel last van gehad. Altijd black-outs en voornamelijk met presentaties dat ik er letterlijk ziek van werd. Maar door mezelf er echt overheen te zetten, ben ik er nu wel vanaf gekomen. Ik kan nog steeds niet presenteren voor een héle grote groep mensen, maar dat is het enige nog maar.

Ik wil eerlijk gezegd even geen cursus. We hebben iemand op school die me probeert te helpen en dat wil ik even proberen. Met cursussen ben ik bang dat ik weer achteruit ga. Ik heb altijd black-outs waardoor ik zelfs tijdens toetsen soms flauw val.

Ik herken je probleem. Mijn advies is: Leer niet.
Geloof me, als je altijd je huiswerk hebt gedaan en hebt opgelet in de klas, dan is de toets een eitje.
Wanneer je de toets maakt, dan heb je zoiets van hey ik weet best veel ondanks dat ik niet heb geleerd.
Onvoldoendes komen bij jou waarschijnlijk niet doordat je niet goed hebt geleerd, maar doordat je stresst.
Dus neem een bad, ga wat leuks doen en maak je niet druk!

Niet leren heb ik 1 keer geprobeerd en dat doe ik nooit meer. Ik heb nog nooit zo veel stress gehad met een toets. Ben flauwgevallen. Echt heel erg was het ik kon het niet meer aan om het lokaal in te gaan en ben ingestort. Dat is helaas geen optie. Morgen heb ik 2 proefwerken achter elkaar. Wat moet ik doen? Onvoldoendes komen inderdaad zo. Bedankt voor je reactie

Ik ben er een beetje laat mee, maar goed.
Ik snap dat de gedachte om slechte cijfers te halen echt vreselijk is. Maar bedenk je eens, zit je op school alleen voor de cijfers? Nee. Je bent er om iets te leren, en dat is wat telt. Toetsen zijn alleen maar huiswerkoverhoringen die gegeven worden, zodat je voor jezelf kan zien of je het snapt.
Cijfers zijn niet belangrijk, het gaat om je instelling en de uiteindelijke kennis die je hebt opgenomen.
Heb vertrouwen in jezelf. Denk niet van tevoren dat je sowieso gaat falen. Je hebt je hard geleerd en tijd in gestoken. Als je wat vragen in het begin niet snapt, geeft niet. Ga gewoon verder. Je hebt hard geleerd, en diep van binnen weet je het wel.

.

Ik snap alles. Het trieste is is dat ik echt alles al aan het begin van het hoofdstuk snap. Het komt er niet uit. Ik begrijp alles, kan alles toepassen maar het komt er niet uit. Mijn docenten merken echt dat ik alles snap. Mijn instelling is heel goed zeiden ze. Bij mijn rapport stond inzet en dar hadden de docenten geschreven dat het wel een tandje minder mag. Ik doemdenk heel erg. Het uur voor de toets word ik onrustig maar na een half uur ben ik zo zenuwachtig dat ik vaak moet huilen