Wat moet ik nu?

Hoi allemaal,

Sorry alvast voor het lange verhaal, maar ik had zin om mijn al mijn gedachten even op te schrijven aangezien ik gek word…
Vier maanden geleden heb ik op een feest een leuke jongen leren kennen. Hij begon tegen mij te praten en vroeg ook mijn nummer. We waren allebei aangeschoten die avond en we hebben ook een soort van gezoend, het was meer een kus. Later stelde hij voor om iets te gaan drinken samen ,via een sms’je. Dit leek mij leuk, dus zijn we wat gaan drinken in de stad waar hij woont. De tijd en de plek waren al iets van 4 dagen van te voren afgesproken en hij had mij in die vier dagen niet ge-sms’t. Aangezien ik zelf nooit het initiatief neem in het begin had ik ook niets gestuurd.

Met tegenzin ging ik naar de afgesproken plek en hij stond daar al te wachten. (Hij had mij dus ook niet ge-sms’t dat hij aan het wachten was.) Daarna zijn we samen naar een café gelopen. Het gesprek verliep gek genoeg wel goed. Ik ben daarna nog meegegaan naar zijn huis, want dat had hij gevraagd. Eenmaal daar begon ik me echt vreselijk ongemakkelijk te voelen. Hij kwam naast me zitten op zijn bank en hield opeens op met het gesprek. Mijn hoofd was op dat moment helemaal leeg en ik verstijfde. Ik dacht: “zeg nou ietsss, zeg nou ietsss!!” Toen ben ik met mijn stomme hoofd maar druk met andere gaan whatsappen. Uiteindelijk sloeg hij met een ongemakkelijk houding een arm om mij heen en op dat moment zei ik: “Ik ga maar eens naar huis.” Natuurlijk een slechte timing, maar ja ik werd echt té zenuwachtig. Bij het afscheid zei hij dat hij het leuk vond en dat ik maar moest laten weten als ik een keer tijd had voor een 2e date. Ik antwoordde dat ik dat zal doen en dat ik het ook leuk vond. We stonden tegenover elkaar en namen afscheid. Maar hij durfde niet met zijn hoofd naar mij toe te komen en andersom ook niet, dus geen drie kussen gegeven en niet eens een hand haha…

Eenmaal thuis kreeg ik nog een sms’je van hem met daarin weer de tekst dat hij het leuk vond en nog een keer wilde afspreken. Ik antwoordde weer: Ik vond het ook leuk… enz.
Na dit sms’je heb ik vier dagen niks meer van hem gehoord. Omdat hij niet zo’n “sms-er” is heb ik zelf al mijn moed bij elkaar moeten halen om hem uit mezelf een berichtje te sturen. Het was een standaard sms’je: Hey hoe gaat het, hoe was je weekend? X. We sms’te nog wat naar elkaar maar hij vroeg niet om weer eens af te spreken… Dus heb ik hem hierna niks meer gestuurd en hij mij ook niet.

Na al die maanden ben ik hem nog steeds niet vergeten. Ik heb wel al weer een aantal keer ge-date, maar die jongens vond ik toch niks vergeleken met hem. Eigenlijk is hij precies wat ik zoek: knap, aardig, niet te zelfverzekerd en intelligent. Ik was niet meer van plan hem nog iets te sturen, maar met oud en nieuw kreeg ik van hem een berichtje: Ben je in de stad? Gr. Ik heb 3 uur later gereageerd: Nee, hoezo? Ik vond het nogal vaag, na 3 maanden en terwijl het net 12 was geweest. Normaal wens je elkaar dan gelukkig nieuw jaar. Hij heeft ook niks meer terug gestuurd.

Mmm, nu snap ik echt niks meer van hem… Vindt hij me nou leuk of niet echt? Of heb ik gewoon te bot tegen hem gedaan en is hij daarom onzeker?
Als ik hem nu (na 3 maanden) zal sms’en dan kom ik toch heel desperate over, of niet?? En vooral nu hij mijn vraag niet heeft beantwoord. Ik weet bijna zeker dat ik hem nooit meer zal tegenkomen onverwachts, dus is dit de enige weg.

Hmm lastige situatie.
Je moet hem niet te erg ophemelen. Hij is in je ogen nu ‘perfect’ omdat hij onbereikbaar is. Denk bij jezelf; Hoe goed ken ik hem nu?
Als ik dit zo lees is hij niet heel erg geinteresseerd. Want al zou hij ‘‘niet zo’n smser’’ zijn, als je iemand echt heel erg leuk vindt dan word je dat vanzelf wel. Dan toon je iig meer interesse.

Maar daarintegen stuurt hij wel een sms met de vraag of je in de stad bent. Ik denk dat hij wel had gereageerd als je had gezegd ‘Ja ik ben in de stad’. Nu jij nee terug smste had hij gelijk zoiets van laat maar.

Je kan hem nog een sms sturen met daarin ‘Gelukkig nieuwjaar, spreken we in dit nieuwe jaar nog eens af?’ Als je daarop geen antw. krijgt, of weer een ontwijkend antw, dan zou ik dit afsluiten en hem uit je hoofd zetten. Nummer verwijderen etc.

Onthou dat hij ook z’n best voor jou moet doen en dat het niet alleen van jou kant afkomt.
Dat je na 3 maanden smst vind ik niet desperate trouwens. Hij heeft je namelijk met oud&nieuw nog gesmst.

Ik ben het eens met beertje. Gezien je nog steeds aan hem denkt, schijn je hem echt wel leuk te vinden.

Ik had verwacht dat je juist blij zou zijn dat hij uberhaupt smste. Hij had ook niks kunnen sturen? En misschien betekende het smsje dat hij je wilde zien. Als hij alleen ‘gelukkig nieuwjaar’ had gestuurd, had je misschien gedacht ‘ja leuk maar wat moet ik ermee?’

Oke, ik ga hem iets sturen. Alleen weet ik nog niet goed wat… Iemand tips?

iets van: ‘gelukkig nieuwjaar trouwens! zin om samen te proosten? lijkt me leuk je weer eens te zien!’

al gestuurd en reactie gehad? :slightly_smiling_face:.

Was ie niet gewoon zat toen hij dat smste? En dat ie dan na al die maanden JOU nog smste zegt naar mijn weten al genoeg :slightly_smiling_face: Ga ervoor!

Je kunt beter een blauwtje lopen dan uiteindelijk spijt hebben en jezelf de hele tijd afvragen waarom je niks hebt ondernomen.
Ik spreek uit ervaring haha :’)