wat moet ik nou..

Geen idee waarom ik dit topic aan maak, maar ik hoop gewoon dat er mensen zijn die me kunnen helpen of raad weten met mijn probleem…

Ik ben 19 en ben bezig met een opleiding.
Ik heb hiervoor 2 andere opleidingen gedaan en zit nu op de juiste plaats.
Ik heb enorm veel stress en druk op mezelf liggen omdat ik graag wil presteren.
ook omdat er op me hart word gedrukt (van me ouders) dat dit mijn 3e opleiding is.
Door al die druk en stress slaap ik nauwelijks maak ik me al weken van te voren druk over een toets en zie ik helemaal geen leuke dingen in het leven.
Ook is het hier thuis helemaal niet leuk, en “echte” vriendinnen heb ik ook niet ( die wonen allemaal redelijk ver).
Ik ben mezelf heel erg aan het afsluiten voor de buitenwereld en zie nergens de leuke dingen in.
Ik heb nu een week vakantie gehad en heb niets leuks gedaan, meer omdat ik niet weet wat en met wie ik iets moet doen.
Als ik in de ochtend wakker word heb ik al geen zin in de dag, en komen de zorgen opzetten.
Zo moet ik bijvoorbeeld stage gaan lopen waar ik me helemaal niet goed door voel, omdat ik zelf niet lekker in me vel zit.
Ik zie ook erg op om vroeg uit bed te moeten als ik weer naar school moet, en ik ben opeens heel erg onzeker.
Ik ben nooit zo onzeker geweest als dat ik nu ben, en ik zou zo graag me willen voelen als ik me eerst voelde.
Ik vergeet veel en kan ieder moment in huilen uit barsten.

Wauw ik vind jouw verhaal echt heel herkenbaar.
Ik heb ook niet echt, echte vriendinnen en veel moeite met dagen doorkomen.
Omdat er niet zoveel leuks te doen is.
Verder heb ik echt geen idee wat je ermee aan moet, ik ga wel weer terug in therapie, omdat ik anders nergens kom en bang ben dat ik een opleiding vergooi… Ik weet niet of dat gaat helpen, maarik moet ergens beginnen.
Verder mag je mij altijd note’n, en wens ik je veel sterkte!

dit heb ik ook wel!

Lief berichtje, Tyfuss <3
Ik weet dat ik vast niet de enige ben die me zo voelt maar dat lijkt altijd wel.
Ik praat op school met een speciaal iemand er over maar daar heb ik eigenlijk niet zoveel baat mee.
Ik hoop al heel lang dat het gewoon een "winter"dip is, maar ik denk het niet…

Ik herken sommige dingen.
Ik ben toen in therapie gegaan en dat heeft mij écht enorm geholpen.

waar ben je in therapie gegaan?
en wat moet je dan allemaal precies doen?
x

Ik snap dat het voelt alsof je de enige bent, dat heb ik ook.
Wel grappig dat je het als winterdip beschouwt! Zo heb ik het ook bekeken.
Maar ik denk dat er meer achter zit ja.

Ja thuis situatie heel erg, en daar praat ik op school met iemand over.
ik zit nu al heel de dag in me pyjama en heb echt geen zin om iets te doen aaaargh :[