Wat moet ik nou zeggen?

Mijn ouders hebben ongeveer 1 jaar geleden geld van mij geleend. Ik heb hard voor dit geld gewerkt, wat overgins ongeveer 500 euro was. Ze zouden me elke maand 50 euro teruggeven, maar hier zijn ze na 3 keer weer mee gestopt. Ik durf niet te vragen of ze me weer geld willen geven, omdat ze op dit moment amper brood kunnen kopen van het geld wat ze verdienen. Maar aan de ene kant ben ik zo zelfingenomen dat ik denk: Ik wil mijn 500 euro terug!!
Mijn ouders hebben het er moeilijk mee, maar nu ben ik gedwongen om weer een baantje te zoeken, waar ik dus geen zin en eigenlijk ook geen tijd voor heb (ik zit in mijn examenjaar en moet dus veel studeren). Met die 500 euro kan ik echt een heel eind komen, of zelfs 50 euro per maand… maar ik kan ze nu niet vragen om het geld te betalen, omdat ze het niet eens hebben. Wat moet ik nu doen?

Ik zou wachten tot je ouders weer wat geld kwijt kunnen om je terug te betalen. Ik bedoel, het zijn je ouders, je gaat hen toch niet om je geld vragen als ze zoals je zegt er amper brood van kunnen kopen met wat ze verdienen?

Mijn vriend zat eerst in dezelfde situatie, zijn ouders hadden het ook niet breed en op een gegeven moment leefden ze ook van zijn geld. Eerlijk gezegd vind ik het egoïstisch dat je sowieso je geld terug wilt vragen. Je ouders betalen een stuk meer voor jou en ik snap best dat je voor dat geld gewerkt hebt en gespaard, maar kom op. Weet je wel hoe duur jij zelf bent? Besef je wel wat je moet betalen als zij dat niet deden. Als je het echt terug wilt zou je het kunnen hinten als ze het wat breder hebben, maar je weet maar nooit hoe hard je ouders dat kleine beetje geld zelf nodig hebben. Ze kopen dat brood nota bene voor jou!

Wees niet lui en zoek gewoon een baan, van 12 uur werken per week zak je heus niet op je examen hoor. Iets minder plezier en iets meer inspanning.

Ik vind het niet egoïstisch dat je je geld terug wilt vragen. Je ouders horen voor jou te zorgen, niet andersom. Misschien dat je kan vertellen dat je voor nu, als het echt moet, wel een klein baantje kan zoeken (omdat je anders niet genoeg tijd hebt voor je school), maar dat je hoopt dat als er weer geld is dat ze je dan weer terug gaan betalen.

Ach klopt op zich ook wel, maar weet je hoe ongelofelijk kut haar ouders zich gaan voelen als ze geconfronteerd worden met het feit dat ze idd niet zelf voor hun kinderen kunnen zorgen. Dat is wss het ergste nieuws wat ze nu kunnen horen. Ze wss hun uiterste best om haar dat geld terug te betalen, maar als ze echt in de problemen zitten dan kan je beter helpen dan geld van ze vragen. Ga zelf een boodschappen doen en vraag er niks voor terug.

Het is ook dubbel, als het geld is opgespaard voor studie dan vind ik dat je streng moet zijn en niet meer moet weggeven dan je ‘wel kan missen’. Maar als je het puur doet omdat je geen zin hebt om te werken dan vind ik het belachelijk dat je het sowieso terug vraagt, je ouders sturen jou toch ook geen check om de kosten uit jouw leven te innen. Het is wederom JOUW brood, JOUW bedje en JOUW studie die met dat geld betaald moet worden.