Wat moet ik met hem?

Hi allemaal,

Ben net nieuw op girlscene!

Heb een vraag over een jongen… Weet echt echt niet meer wat ik met m moet.

Was een keer naar een feestje geweest, 't was zijn huis en heb wat met m gepraat maar niet veel.

Hele tijd later (wat je hele tijd noemt; paar maanden) zag ik hem weer op een feest.
Had zn nummer, dacht waarom niet, dus ben gewoon wat met hem gaan praten.

Is op een date uitgelopen (t ging van, ik: ‘jij durft noooit mee naar mn paard’, naar, hij: ‘we kunnen ook naar de film, als je dat leuk vindt’).

Dit is inderdaad door gegaan, naar de film geweest, er is niet gezoend maar was leuk om hem weer even te zien, wat gepraat en natuurlijk gewoon de film gekeken.

Na de date praatte hij niet meer tegen me.
Dus de volgende dag heb ik hem gewoon gevraagd wat er was.

Ik heb hierbij gezegd dat ik hier onzeker van werd, was het zo niet leuk om er niks meer na te zeggen?
Hij gezegd dat dat echt niet nodig was, dat ik knap was, grappig ect. (voor de duidelijkheid: dit is NADAT ik had gezegd dat ik er niet meer inzag dan vrienden).

Hij zei dat ie het leuk had gevonden, en gewoon even niks had gezegd. Ik had wel een soort van gezegd dat ik er niks meer in zag dan vrienden, dus ik gezegd dat ik wel een vriendschap wilde, waarop hij zei dat hij dan nog niet klaar was voor een vriendschap. Later weer soort van op terug gekomen, dat ik ruimte wil openlaten. Hij ook volgens mij. Dus toen over verschillen gehad tussen jongens/meisjes, hoeveel make-up nog oke was voor ons meisjes voor jongens om aan te zien, en over en weer paar vragen gesteld.

Later vertelde hij eerlijk dat hij niet wist wat hij moest zeggen (gossie die arme jongen, zo eng ben ik toch niet) :sob::muscle: . Nog even gepraat. Daarna wel gepraat, kwam wel vaak van mijn kant, maar hij praatte wel heel gezellig.

Na een paar dagen kwam het hierop uit: Hij wilde niet meer daten, dat was te geforceerd en had hij geen tijd voor, wel chillen of feestje. Ik weeeet dat hij druk is, begrijp het ook, maar wat is dit nou?

Waarbij hij vertelde dat hij niet van de nutteloze gesprekken was. En terughoudend via whatsapp.
En inderdaad, daarna nooit meer echt een leuk gesprek gehad, normaal bleven we allebei online en lekker kletsen, is nu niks meer van over, jammer!

Die week erna zou hij meegaan met mij oppassen. Hij is uiteindelijk niet gekomen omdat hij naar een afspraak moest. Vroeg hem wat de bedoeling van hem hiervan nou was, nee dat bedoelde hij niet vervelend en deed hij ook vaak bij vrienden van hem. Dus heb ik gewoon gevraagd: ‘wat wil je? vriendschap?’ ‘ik wil gewoon kijken waar het opuit loopt’. Oké, heerlijk duidelijk weer :hammer: :hammer:

Paar dagen daarna heb ik gezegd (we hebben binnenkort bij een feest afgesproken elkaar daar weer te zien, eind komende week) dat ik hem dan er wel over spreek.

Waarop hij letterlijk zei ‘‘Yoo is prima’’. En waarop hij de volgende dag begon te praten. Wauw.

Gisteren reageerde hij niet op mijn appje (antwoordde van de dag ervoor, was bij een verjaardag) dus ik vroeg waarom niet (ergens in de middag volgens mij). ‘Oh sorry, zat bij de kapper’ ‘Foto!!’ ‘Haha stuur dr morgen wel een’’. ‘Niks raars met je haar gedaan? :stuck_out_tongue:’ ‘Nope, niks raars laten doen’. toen sliep ik al, dus de volgende dag gezegd: ‘Kom maar op met die feuteu’, rond 1 uur s middags.

Geen. Reactie. Nog steeds. Geen. Reactie.

Wat moet ie nou?? Gister reageerde die pas toen ik er naar vroeg. Ik ga niet nog een keer vragen.

Een vriendinnetje van mij zei ‘laat het gaan, he is just not that into you’.
Misschien heeft ze gelijk… Misschien niet?
Hij is druk. Ik heb eerst gezegd dat ik er niet meer inzag dan vrienden, daarna allebei op terug gekomen. Maar dit gedrag is gewoon echt heel raar.

Maar goed, als ie me leuk genoeg vindt, maakt ie toch tijd voor me??

Waarom reageert hij niet? Wat wil hij van me?

Heeft een van jullie goede raad? Ben heel benieuwd wat jullie zeggen!

Ik snap de situatie niet helemaal maar volgens mij komt het erop neer dat hij een beetje onzeker is ofzo en ook niet helemaal weet wat hij moet doen/ wat hij wil
xx

Zit op dit moment een beetje met hetzelfde, ik zou zeggen: niks doen ! Jij hebt zeker genoeg initiatief getoond hiermee, laat hem maar zien en als hij niks doet, dan is hij jou kennelijk echt niet waard.

Nee dat kan inderdaad…Maar wat moet ik doen… Echt waardeloos dit :hammer:

Nog steeds niks van hem gehoord… Laten gaan?

Als hij écht intresse had gehad, dan had hij niet zo gedaan. Dus als ik jou was zou ik hem laten gaan.

Lekker laten gaan

Maar waarom begon ie dan weer te praten nadat ik had gezegd dat ik hem volgende week zou spreken?

Ik denk alleen wel dat jullie gelijk hebben… En bij Koningsnacht, dat afzeggen? Of niks meer laten horen…

Wauw… Serieus kinderen die twee jaar lager zitten weten het…

Wauw! Kan die zn mond niet houden ook.

‘Ja ik hoorde dat jullie bezig waren"
"en dat t niks is geworden’’

Na. Één. Fucking. Date.
Ga toch weg

Ik snap er helemaal niks van. Lekker laten gaan.

Ja het is uitgepraat en helemaal klaar :slightly_smiling_face: thanks iedereen!

Laten gaan.

Serieus, ik ben net van zo’n flapdrol af die nog iets erger was dan hem (en dat duurde dan een half jaar ongeveer haha). Ik denk dat hij wel wat meer z’n best had gedaan als hij je echt leuk vind. Het kan natuurlijk ook gewoon zijn dat hij onzeker is, maar het komt op mij over dat het niet wat gaat worden van zijn kant.

lekker lopen laten!
Als een jonge je leuk vindt toont hij interresse en doet hij moeite voor je aandacht!

heeee, ik weet echt niet meer wat ik met hem moet…[color=rgb(51, 51, 51)][font=Helvetica Neue]Wordt een lang verhaal, maar daar gaan we. Ik ontmoette hem in de brugklas (zit nu in de 3e) en hij vond me al meteen leuk. Ik vond hem toen totaal niet leuk, ik vond hem zelfs beetje creepy… Hij begon me steeds te appe en tegen me te praten en we begonnen elkaar steeds beter te leren kennen, ik kon met hem over alles praten. Maar toch was ik niet verliefd op hem, maar hij was wel heel speciaal voor me omdat ik gewoon een band met hem had wat ik nog nooit met iemand heb gehad. na een tijdje kwam ik erachter dat hij rookte terwijl hij me vertelt had dat hij dat niet deed, daar was ik boos over en wilde geen contact met hem. na een paar maanden begon ik hem te missen en probeerde weer contact te zoeken, dat lukte. we begonnen weer veel te praten elke dag tot laat in de nacht. ik begon langzamerhand wat voor hem te voelen, maar ik was bang dat hij weer dingen achterhield of over dingen zou liegen. Toch na een paar maanden kregen we verkering. de eerste maanden waren echt perfect, hij wilde heel graag bij me zijn en was heel lief. ik haatte roken en we kregen er vaker kleine ruzies over (achteraf vind ik dat ik er niet zo’n probleem van had moeten maken, maarja). Steeds vaker kregen we ruzie over van alles, we vonden allebei dat het moest ophouden, maar we wilden het allebei eigenlijk niet uitmaken. toch na een tijdje heeft hij het uitgemaakt. hij had daar spijt van en paar dagen erna hadden we het weer. dat ging 1 week goed, maar toen we bij een feestje waren ging het mis, met dat feestje mocht je op elkaar tekenen en ik zat helemaal vol. hij zag dat en dacht meteen dat jongens dat allemaal hadden gedaan en was heel boos. toen ging hij steeds ergens anders staan. toen ik naar huis moest vroeg ik of hij meeging (hij zou bij me blijven slapen) maar hij zei nee, ik wilde toch graag dat hij mee ging om het uit te praten en gewoon weer gezellig samen zijn. maar hij zei steeds nee, ik begon te huilen en hij schreeuwde dat ik weg moest gaan, dus toen was het heel duidelijk en ben ik huilend weggegaan. toen realiseerde ik me dat het beter is dat ik het uitmaakte en dat deed ik ook de volgende dag. na een paar weken begon hij weer contact te zoeken en zei die dat hij me miste enz. ik miste hem ook dus ik zei dat, toen was het weer zoals vroeger alsof we weer samen waren maar dat waren we niet, hij moest toen naar huis. de volgende dag vroeg ik hoe we verder moesten en toen zei hij dat hij het niet wist. en zo gaat het al de hele tijd. ongeveeer een half jaar lang. ik weet niet meer wat ik met hem moet. hij had paar weken een vriendin, maar hij is toen met mij vreemdgegaan… en toen zei hij weer de volgende dag dat hij het niet wist… 1 week later heeft hij me rond half 1 's nachts opgebeld dat hij graag met me wilde praten, ik zei dat het laat was. maar hij wilde heel graag , ik kreeg zelfs zijn moeder aan de telefoon dat hij heel graag met me wilde praten… dus ik ging maar. toen ik er was vertelde hij hoeveel hij van me hield en dat onze relaties veel problemen en ruzies hadden, maar dat dat juist betekent dat we veel om elkaar gaven. nu een paar dagen geleden heb ik gevraagd of hij wilde praten en dat wilde hij wel, ik heb hem toen gezegd dat ik duidelijkheid wil. maar er werd meer geknuffeld dan gepraat. op het einde zei hij dat we dan een andere keer het écht moeten uitpraten. ik weet echt niet meer wat ik moet doen. ik heb zo vaak geprobeerd hem uit m’n hoofd te zetten maar dat lukt niet. als ik denk dat ik hem uit m’n hoofd heb dan gebeurt er weer wat… maar het liefste zou ik het nog steeds met hem willen proberen… hoe dom het ook van me is, maar ik hou echt van hem.