Wat moet ik doen?

Hi,
sorry het is een heel lang verhaal opzich, maar ik moet het even kwijt.

vannacht om half 2 toen hoorde ik een onbekende stem in huis en ik hoorde me vaders stem, en die van me moeder.
Het licht van me broers hun slaapkamer brandde ook, dus die waren ook beneden.
Toen hoorde ik dat die onbekende stem van me tante was, het was half 2 'snachts, dus had geen idee wat zij hier op dat tijdstip moest.
Me vader klonk best boos, ik ging naar de trap en toen zag ik me broer vanaf beneden, ik vroeg wat er was, maar hij zei niks.
Ik vond het vet raar, me tante om half 2 's nachts… met me nichtje van 9 bij ons in huis?
Toen hoorde ik me vader iets van, Dus je smst daar ook mee? tegen me moeder zeggen, en me moeder hoorde ik toen iets onverstaanbaars zeggen.
Toen om 2 uur gingen me nichtje & me tante weg… Ik snapte d’r niks van. Dus ik ging recht op in bed zitten, en hun gesprek volgen, van me vader en moeder. Me broers waren er ook bij maar die zeiden niks, toen hoorde ik me vader iets zeggen van ; “Jij bent de laatste van wie ik had gedacht vreemd te gaan” toen dacht ik; me moeder vreemd gegaan !? dat kan ik niet. Gisteren ofzo had ze ook al nieuw beltegoed nodig, ze sms nooit met iemand dus dat snapte ik al niet…
Om half 3 ofzo gingen me ouders ‘slapen’. Ze gingen tenminste naar boven, ik hoorde me vader de hele tijd zeggen; "Snap je well wat je hebt gedaan, dit had ik nooit van jou verwacht… " etc. Me moeder kon ik niet verstaan. Me vader zei iets van dus daarom ging je steeds weg, en je bent daar ook helemaal niet heen geweest, je ging naar dat mens. Wat me moeder zei kon ik weer niet verstaan. Ik ging maar proberen te slapen, maar ik was tot half 6 wakker gebleven… toen ging ik naar de wc. En het licht brandde nog steeds op me vader en moeders slaapkamer. Ik besloot om maar niet te vragen wat er was, dat ze hun licht nog aanhadden. Vanmorgen toen ik wakker werd rond een uur of 7, waren ze weer beneden. Me vader moest toen naar ze werk, en toen hoordde ik ze iets van “Hoe gaan we hun dat nou uitleggen” mij en me broertje dus, ik heb niet gehoord hoe ze dat nou zouden gaan doen.
Ik snap er nu nog niks van, ik had dit nooit van me moeder verwacht… en dit voelt als een nachtmerrie, kan me niet voorstellen dat dit echt is?
Ik ben nu dus heel benieuwd waarom me tante midden in de nacht hier naar toe moest, hoe kon zij dat weten?
Ik snap er nu nog steeds niks van…
moet ik het ze vragen ofzo?
sorry voor het lange verhaal.

wow, lastige situatie…

Maar ik weet niet zo goed wat je moet doen eigenlijk. Misschien is het wel slim om te zeggen dat je gehoord hebt wat ze zeiden… Maar dat moet je zelf eigenlijk aanvoelen.

Oké, hier heb je weinig aan, maar iig heel veel sterkte!

Hmmmm, ik weet het niet.
Ik denk dat als me moeder naar haar werk is, en me vader weer thuis is ik ga zeggen van “Waarom was -tante’s naam- vannacht hier?”

Iemand?

Dit is erg lastig, ik zou ook eerlijk gezegd niet weten wat je zou moeten doen, ik denk dat je ouders binnenkort je wel zullen informeren (lijkt mij) maar goed: heeel veel sterkte!

Wacht af wat je ouders jou gaan vertellen.

Als ze iets anders zeggen of een smoesje gebruiken…confronteer ze dan met wat jij gehoord hebt. en sterkte…echt rot voor je!

oke, da’s wel slim ja.
Maar als ik afwacht en stel ze zeggen niks, wat ik dan heel raar zou vinden. Dan moet ik toch wel beginnen met van; Waarom was -naamtante- Donderdag morgen om half 2 hier?
dan denken ze ook van; waarom vraag je dat nu pas.
Maar ik denk dat ik wel ga afwachten ja,

Wie weet was me nichtje eigenlijk niet mee… maar me tante zei van ; “Ga je weer mee?” En me Oom was er niet bij, dan kan het alleen me nichtje zijn. Maar zij moet gewoon naar school, en dan ligt ze al om half 9 op bed.
ik snap er niks van !, eigenlijks kan dit allemaal helemaal niet waar zijn?
maar volgens mij heb ik het toch echt mee gemaakt.

whooo, dit is echt een kutsituatie :’(

ik zou denk ik ook eerst afwachten wat je ouders je vertellen en je kan daarna altijd nog vragen waarom je tante er was!

idd, ik denk dat me broertje straks nog wel met me nichtje gaat ‘spelen’.
Wat we wonen vlakbij elkaar, en dan ga ik vragen als ze hier komen, “was jij hier vannacht?”, “waarom dan?”

voorlopig kun je echt niet veel doen Anouk, je hoeft je voor niets schuldig voelen. Het enige wat je nu kàn doen is wachten totdat je ouders terug thuis zijn , en proberen om er met hen over te praten.
Voor je ouders is dit ook geen gemakkelijke situatie & voor jou al zéker niet…
heel veel sterkte!
Denk nog niet meteen het ergste, misschien kunnen je ouders er toch nog samen uitkomen…
x

Ten eerste wil ik zeggen dat het vast rot voelt :frowning_face:
Het gevoel dat je in een roes leeft,
je weet niet wat nou werkelijkheid was of gedroomd.
Je kan het je niet voorstellen waarschijnlijk van je eigen moeder!

Ik ga je een paar adviezen geven, het kan nutteloos zijn ik ben er niet zo goed in maar ik vind dat ik iig wat moet zeggen.

Het kan misschien pijnlijk vallen maar vraag op een moment wanneer je met veel familieleden in de kamer bent dat je vermoedelijk de stem van je tante hoorde, en vraag of het klopt dat ze er was. Als iedereen elkaar aankijkt en zwijgt zou ik persoonlijk een beetje boos worden en zeggen: Waarom doet iedereen hier geheimzinnig? Ik ben er wakker door geworden, en ik leef hier ook dus ik heb het recht om het te weten.
Maar je kan juist ook meezwijgen, zodat het niet al moeilijker word dan het al is en gewoon afwachten tot iemand wat zegt.
Als niemand zich er vandaag toe zet om er iets over los te laten zou ik gewoon als ik jou was afspreken, en misschien bij een vriendin slapen, gewoon een beetje afleiding zoeken, dan kunnen ze het er in de tussentijd over hebben.

Ik weet dat ik hele nutteloze adviezen geef omdat ik dit zelf niet heb meegemaakt, maar als ik jou was zou ik er niet te lang mee zitten en het (misschien wel aan je moeder) vragen.
Oh, en dat had je zelf waarschijnlijk a bedacht,
maar ik zou vooral niet boos worden als je moeder het face to face aan je verteld, daar heeft zij op het moment weinig aan.

Afwachten is de allerbeste optie, maar aangezien jij er heel erg mee zit zou ik actie ondernemen.

Sterkte,
en je mag het in het topic altijd kwijt als er meer duidelijk is of whatever

:sob::muscle:

Oh en als laatste sluit ik me bij Jolien aan,
misschien komen ze er samen wel uit !
Ik zou niet meteen van het ergste uitgaan!

[i]Poeh meis; das heftig. Je ouders moeten alleen niet vergeten dat jij niet achterlijk bent :slightly_smiling_face:

Wat je kunt doen? Geen idee. Maar als ik in jouw schoenen had gestaan, had ik het toch wel gevraagd aan mn ouders.
Maar wacht gewoon even af en kijk hoe het verder loopt.

Enne, je kunt altijd steun vinden… Hier, maar ook in het WLMJ topic :slightly_smiling_face: Dat weet je.[/i]

dit vind ik écht goed gezegd!!

Dat denk ik eigenlijk ook wel…
aangezien m’n vader vanmorgen niet echt ‘boos’ klonk ofzoo.
& vanmiddag had me vader ook nog gebelt, en toen praatte me moeder opzich wel rustig terug, ook al hoorde ik alleen; “Doeeei” oid.
Maar ik weet niet hoe hun het nu gaan doen…
ik heb iig nog niks gehoord. Ik denk dat ik gewoon afwacht, ik bedoel als hun er niet samen uit komen, dan moeten ze er ons op een gegeven moment wel vanaf laten weten.
& Dankje voor julie reacties <33.