Wat moet ik doen?

Hey iedereen,

Toen ik 15 was heb ik een tijdje aan de lijn gedaan. Dat ging best ver. Ik at bijna niks meer en gaf ook regelmatig over. Na een tijdje kwamen mijn ouders hier achter en stopte ik. Nou heb ik altijd al een onregelmatige menstruatie gehad, maar nadat ik lijnde duurde het heel lang voordat ik ongesteld werd. Ik werd daar enorm nerveus van en was echt bang dat er iets aan de hand was. Ik zocht van alles op op internet en daar werd ik natuurlijk alleen maar banger van. Mijn moeder en ik zijn naar de dokter gegaan, maar ik heb daar niet gezegd dat ik een tijdje erg streng en ongezond aan de lijn heb gedaan. De dokter zei dat ik aan de pil moest, dus dat heb ik gedaan. De dokter zei ook dat ze bij mij niet dacht aan pcos, omdat dat vooral voorkomt bij steverige vrouwen en ze vond mij niet stevig.

Ik slik de pil nu anderhalf jaar en sinds kort ontdek ik donkere haartjes op mijn kin. Ik schrok hier heel erg van. Ik dacht meteen weer aan pcos en alle alarmbellen gingen af. Totdat ik op internet vond dat de pil die ik slik een hoge androgene (dus mannelijke) werking heeft. Ik merk ook dat de haartjes in de stopweek verdwijnen, dus ik weet bijna zeker dat het van de pil komt. Ik heb het gevoel dat de pil niet goed voor me is, maar ik durf eigenlijk niet te stoppen. Op internet heb ik verhalen gevonden over meiden die stopten en waarbij de menstruatie niet meer terug kwam. Daar ben ik dus heel bang voor… Maar is die angst wel terrecht? Ik was natuurlijk nog maar 15 dus een onregelmatige menstruatie was niet echt gek, en dat lijnen en de stress had ook impact op mijn cyclus. Nu zit ik er toch echt aan te denken om te stoppen met te pil en om monnikspeper (ter bevordering van een normale cyclus) te gaan slikken. Ik heb toch geen vriend, dus ook geen anticonceptie nodig :wink:. Heeft iemand tips? Ik ben namelijk wel heel erg bang dat er toch iets mis blijkt te zijn.

Xxx

Ik heb er geen verstand van, maar waarom vond de dokter dan dat je aan de pil moest? Ongesteldheid in je stopweek is kunstmatig, dus die zegt eigenlijk weinig over je ‘echte’ ability om ongesteld te worden. Het zal inderdaad wel invloed hebben op je hormoonhuishouding. Ik zou gewoon weer naar de huisarts gaan, aangeven wat het probleem is en vragen wat de nadelen zijn als je stopt met de pil.

Ik zou liever niet de pil slikken als het niet nodig is.

De dokter wilde dat ik aan de pil ging omdat ze vond dat dat makkelijker voor mij zou zijn en zodat ik minder zorgen zou maken. Toen vond ik het prima, al wist ik natuurlijk wel dat het allemaal kunstmatig was. Maar nu begin ik er steeds meer aan te twijfelen, vooral omdat ik weet dat het uitblijven van mijn menstruatie toen kwam door het lijnen en door stress. Dat bleek wel, want toen mijn moeder een afspraak met de huisarts had gemaakt werd ik ineens ongesteld. Dus ja… Maar ja. Moet ik mijn lichaam niet gewoon de kans geven? Het lijkt me niet goed om al die kunstmatige hormonen in mijn lichaam te hebben namelijk. En heeft iemamd ervaring met monnikspeper? En zo ja, werkt dat?

Op internet kom je de ergste verhalen tegen. Dus zoek daar maar niet te veel op over dit want anders wordt je alleen maar ongerust.
Als je nu weer goed eet en alles gaat beter dan toen je 15 was dan zou ik de pil stopzetten en je lichaam een kans geven (niet schrikken als je cyclus dan niet gelijk regelmatig is.dat is normaal) . maar je zou natuurlijk als je de pil wel fijn vond een lichtere pil kunnen nemen of een ander soort.