Wat moet ik doen?

Ik zit met een raar probleem en ik weet niet of jullie mij kunnen helpen maar ik probeer het gewoon maar.

Om met de deur in huis te vallen: ik ben verliefd op mijn beste vriendin.

En nee het is niet een opvlieging of zo want ik loop hier nu al 2 jaar of zo mee rond. Ik ben 17 en ik ken haar nu 3 jaar of zo. We gaan heel veel met elkaar om. Echt mn beste vriendin. Ik zie haar elke dag. We logeren vaak bij elkaar en we delen al van alles, maar ik heb dit nog altijd geheim gehouden. Ik ben ook volgens mij niet lesbisch want ik heb nog nooit iets gehad met een meisje. Aan de andere kant heb ik ook nog nooit wat gehad met een jongen.

Wat is dit? Herkent iemand zoiets? Is het normaal? Wat moet ik doen? Nou ja, ik heb alle vragen die je kan hebben eigenlijk. Please help me.

O ja, ik hoop niet dat het erg is dat ik deze vraag anoniem stel, want ik ben bang dat mijn vriendin het anders leest en dat wil ik niet.

Ik herken het niet, maar wat voel je dan? Ik bedoel, je kan bijv. je vriendin wel mooi vinden (dat heb ik wel bij sommige meisjes, die zijn gewoon knap), maar voel je echt vlinders?

Misschien bewonder je haar gewoon dat kan ook dat je haar lichaam bewondert of haar karakter dat ze mooie haren of borsten heeft wat jij ook zou willen of dat ze heel aardig is, of ben je echt zo verliefd van dat je echt alles wilt doen met haar?

nou als je verliefd bent op je vriendin ben je wel lesbisch… tenzij je ook op jongens verliefd kan worden, dan ben je biseksueel. het maakt niet uit dat je nog nooit iets met een meisje hebt gehad…

en natuuurrrlijk is het normaal! iedereen wordt verliefd.
ik zou het er gwn met haar over hebben… ze is je beste vriendin, ze zou je dus moeten accepteren zoals je bent… en t is niet alsof je dr bespringt zodra het hoge woord eruit is toch? in principe veranderd er niets tussen jullie behalve dan dat zij je geaardheid weet… en als blijkt dat het wederzijds is, dan is dat alleen maar mooi! zo niet dan komen er weer andere mensen in je leven waar je verliefd op kan worden :slightly_smiling_face:

succes!! xx

Ik zou niet weten hoe ik je moet helpen maar ;
Ik zou het binnenkort aan haar vertellen!

ze is je beste vriendin, ze zou je dus moeten accepteren zoals je bent…
helemaal mee eens.
misschien ben je wel biseksueel?
ik zou zeggen probeer het uit. (misschien zelfs met een ander meisje)

Wat ik voel is wel echt verliefdheid. Ik voel dat ik meer wil dan gewoon met haar praten. Als ik bij haar ben dan voel ik mij geweldig. Maar het aan haar vertellen vind ik toch wel erg moeilijk hoor. Ik ben toch ook wel bang dat de vriendschap dan verdwijnt en dat wil ik helemaal niet.

Dat zou ik wel willen hoor :grinning:
Maar dat zal zeker niet gebeuren :frowning_face:

Je kan bijvoorbeeld een verhaaltje vertellen over iemand die lesbisch is en dan vragen wat zou jij er van vinden? en dan kijken hoe ze reageert en denkt over lesbisch als dat positief is kan je proberen om te vertellendat jij ook zo denkt te zijn maar niet gelijk vertellen dat je op haar bent het is al groot nieuws als je vertelt dat jij dat bent dus veel succes

Weet je, jullie zijn Best Friends, en jullie begrijpen elkaar vast als geen ander. Waarom zou zij afknappen op jou als jij het haar vertelt?
Natuurlijk zal zij schrikken, en als ze dan een poosje afstand neemt, moet je niet schrikken. Ze heeft dan waarschijnlijk tijd nodig, en ze zal vanzelf weer naar je toe komen.
Ik snap dat het moeilijk is, en praat er misschien eerst is over met b.v: je moeder, vader? Je moet niet aarzelen, maar gewoon doen :wink:

Laat je het ons weten hoe het afloopt? Suc6 :sob::muscle:

Ik weet al dat ze niks tegen lesbiennes heeft hoor. Ik heb ook al een keer geprobeerd min of meer te vertellen dat ik het misschien ook ben maar ging meer op een grappige manier en toen moest ze alleen maar lachen, maar misschien is dit wel een goed idee. Ik zal er eens over nadenken.

Dank je

Ik heb geen moeder en aan mijn vader heb ik niet zoveel op dit gebied. Maar dank je voor de aanmoediging :slightly_smiling_face:

Weer een nachtje nadenken verder. Al dat nadenken maakt het ook niet makkelijker dus moet ik dat ook niet te veel doen.

Net ook nog een keer jullie reacties gelezen en het valt me op dat sommige van jullie zeggen dat ik bi ben of lesbisch ben maar dat maakt me niks uit.

Het gaat er om dat ik iets moet met de gevoelens die ik heb voor X (zo noem ik mijn vriendin maar even). Het lijkt namelijk wel steeds moeilijker te worden en op dit moment is het al zover dat ik haar probeer te ontwijken of niet met haar alleen te zijn. Het is logisch hoor: “praat met haar” en jullie hebben gelijk, maar het is zo moeilijk om er over te beginnen en te zeggen van X ik ben verliefd op je.

In plaats van anoniemiep had ik mezelf beter wanhoopje kunnen noemen geloof ik. Bedankt voor diegene die me proberen te helpen en als je nog iets weet voor me, laat het mij hier dan weten. Ik ben niet vaak als “anoniemiep” ingelogd, maar volg de topic wel als mijzelf.

Uhm, ja dat is best wel klote.
Ik zou als ik jou was wel gewoon proberen normaal met haar om te gaan.
Op een dag zal je het haar wel moeten vertellen denk ik. Sorry, ik weet eigenlijk ook niet echt wat ik zou doen als ik in jou plaats stond.
In ieder geval succes ermee!

Dank je dat je in ieder geval probeert mij te helpen :slightly_smiling_face:

Ik herken het niet, en vind het moeilijk om je hiermee te helpen.
maar misschien is het beter om het tegen haar te vertellen hoe moeilijk dat ook is & ook al zal ze heel raar opkijken. Of misschien juist niet. Maar als je dr gaat ontwijken dan krijgt ze dit op een gegeven moment door, en dan verbreek je de vriendschap misschien. Ik weet me god niet wat ik zou doen als ik in jou plaats stond, ik kan wel zeggen dat je het moet vertellen, maar weet zelf ook niet of ik dat zou durfen. Veel succes iiG! xx

hmm moeilijk…

maar volgens mij zal ze als je het vertelt afstand nemen en nooit meer zoals vroeger worden, want zij ziet jou denk ik als een hele goeie vriendin…
ik zou niet weten wat ik moest doen als een van mijn vriendinnen verliefd op mij was dat is gewoon raar, en dan kan je niet meer als vriendinnen verder gaan denk ik want dan zit dat de hele tijd dwars…

xx veel sterkte en succes verder

iedereen kan je natuurlijk goedbedoelde raad gaan geven, maar uiteindelijk moet je eerst zelf inzien dat het op een bepaalde manier moet…
andere adviezen zijn niet jouw eigen adviezen aan jezelf snap je? pas als je ondervindt dat iets wel bij jezelf hoort, dan kan je er pas iets mee :slightly_smiling_face:

en niet te veel nadenken meid! ga leuke dingen doen, misschien komt het goede moment vanzelf om het haar te vertellen

Je hebt heel veel vragen zeg je. Nou, er is net een nieuw boek uitgekomen speciaal voor jongeren die hun seksualiteit ontdekken, en denken of weten dat ze lesbisch/homo zijn. Google even naar zo’n boek, en ga het lenen bij de bieb onder norm van ‘verslag voor school.’

Verder: wacht er nog even mee. Ga eerst even onderzoeken en ervaringen lezen van andere mensen die er ervaring mee hebben. Ik zou zelf best schrikken als mijn vriendin zou zeggen dat ze verliefd op me is. Ik zou het wel accepteren, maar inderdaad, je kan moeilijk voorkomen dat het tussen jullie anders wordt. Je zal op een gegeven moment prioriteiten moeten stellen.
Je kan het ook voorzichtig aan haar vragen. Heeft ze vaak vriendjes, fantaseert ze wel eens over meisjes, beetje casual en lacherige gesprekken, maar met een serieuze ondertoon. Zo leer je elkaar ook meteen kennen en komt het minder als een schok aan als je het haar uiteindelijk wilt vertellen.

Hallo allemaal,

Het is gebeurd. Ik heb X gisteren verteld dat ik verliefd op haar ben, min of meer in een soort van wanhoopsdaad, maar goed, ik heb het dus verteld.

Ik had voor zaterdagavond met haar afgesproken (al voordat ik dit topic was begonnen) maar was weer niet op komen dagen. Dat was al een paar keer gebeurd omdat ik het moeilijk vond om alleen te zijn met haar en ik weet dat het natuurlijk onwijs stom is, maar goed. Gisterenavond stuurde ze mij een smsje of ze even langs kon komen. Ik probeerde het te ontwijken maar ze kwam dus toch. Ik had mij intussen wel voorgenomen om er voorzichtig over te beginnen en haar dit topic eerst te laten lezen (uiteraard ingelogged onder mijn eigen naam) en dan te kijken hoe ze reageerde om dan vervolgens misschien te zeggen dat ik het had geschreven en dan zou zij automatisch wel begrijpen dat zij X was. Helaas liep dat allemaal anders want voor het eerst was ze echt boos dat ik haar had laten zitten. Ik vertelde haar dat ik mij niet lekker voelde en daarom niet was gekomen maar dat hielp niet en ze geloofde het ook niet. Na nog 2 andere smoesjes die ze ook niet geloofde, werd ze eigenlijk alleen maar bozer op mij en uiteindelijk liep ze kwaad de deur uit onder het mom van dat als ik haar niet meer als vriendin wilde dat ik dat dan beter had kunnen zeggen en dat ik het maar lekker zelf zou uitzoeken. Daarna was ze dus weg en ik natuurlijk helemaal overstuur omdat toen dus eigenlijk dat gebeurde dat ik helemaal niet wilde.

Ik heb haar vervolgens smsjes gestuurd van sorry en zo en dat ik het allemaal snel zou uitleggen en dat ik haar niet kwijt wilde uiteindelijk reageerde ze daar wel op en ze smste dat ze er niks van begreep endat ze het hoopte dat ik het allemaal zou uitleggen en toen smste ze ook iig ‘hvj’ zodat ik begreep dat ze niet echt helemaal weg zou zijn. Toen heb ik haar teruggesmst ik ook van jou en toen smste ze weer “doe dan niet zo stom want daar ben je te lief voor”. Toen heb ik een smsje gestuurd dat ik het allemaal wel wilde uitleggen en of ze nog even langs kon komen (ook omdat ik met een andere vriendin op msn was die zei dat ik het moest gaan vertellen).

Weer nam ik mij voor om haar eerst dit topic te laten lezen, maar ik liep op dat moment dus alleen nog maar te huilen. Dus toen ze binnenkwam schrok ze best wel dat ik zo overstuur was en begon ze me meteen te troosten en voor ik het wist zei ik tegen haar: “Ik ben verliefd op je”. Eerst verstond ze het niet eens omdat ik zo erg aan het huilen was maar toen ik het nog een keer zei schrok ze heel erg en wist ze ff niet wat ze moest zeggen en vervolgens hebben we samen een tijd staan huilen.

Eigenlijk heeft ze niet echt gezegd wat ze er van vind. Ze zei nog wel na de eerste schrik dat het haar ook niet echt verbaasde (ik weet niet of ze daarmee bedoelde dat ik verliefd ben op haar of dat ik dus verliefd ben op een meisje) en ze kon dat ook niet helemaal uitleggen.

Maargoed: ik ben nu opgelucht dat ik het verteld heb, maar weet nu eigenlijk nog niks. Ze is nog wel een tijdje bij mij gebleven (omdat ze zich zorgen maakte om mij zei ze) en we hebben elkaar eindelijk weer eens gewoon vastgehouden en geknuffeld zoals we eigenlijk altijd al deden maar wat ik dus de laatste maanden steeds meer ontweek.

Ik weet het verder nu ook niet meer. Ik heb het verteld. Ze is niet boos geworden. Ik ben haar dus nog niet kwijt, maar heb geen idee wat er nu gaat gebeuren en wat ik nu weer moet doen. Ik zie het ook allemaal nog wel.

Bedankt iedereen die gereageerd heeft. Misschien lijkt het niet echt, maar jullie hebben mij wel geholpen, vooral om het gewoon een keer op te kunnen schrijven en te ‘vertellen’ en jullie reacties te lezen :slightly_smiling_face: Ik ben nu iets minder wanhopig