Wat mist er?

Hee meiden,

Ik zit op t moment met een probleem waar ik me erg rot om voel. Ik hoop dat jullie het een beetje kunnen begrijpen.

Het is ongeveer 2 weken terug uitgegaan met mijn vriend waar ik ongeveer 8 maanden een relatie mee had. Dit is uitgegaan omdat ik twijfelde aan mijn gevoelens. We bleven wel in contact en we hebben ook nooit ruzie gehad. Nu twijfel ik nog steeds of dit wel de goede keuze was. Ik zie hem nog erg vaak en het is altijd gezellig. Ik zie hem graag en ben ook altijd blij om hem te zien. Ik heb me nog nooit zo vertrouwd gevoelt als bij hem. We passen op alle fronten erg goed bij elkaar. Echter heb ik begin van dit schooljaar een slechte start gemaakt. Ik kwam thuis te zitten en voelde me erg rot. Ik heb hier erg lang in gezeten van dagen alleen maar huilen en niet meer weten hoe ik daar uit moest komen. Ik zat vast met mezef en zat totaal in de knoop. Hij was er al die tijd voor me. Nu denk ik dat ik er bovenop begin te komen, maar er is iets veranderd vanuit mij naar hem. Ik ben nog steeds graag bij hem, maar de echte drang om intiem te zijn is weg. Ik weet niet meer of ik het wel fijn vind om hem te kussen of meer. Hierom is t uitgegaan, want ik begon dus te twijfelen omdat ik daar niet meer van scheen te genieten. Het kwam ook nooit meer vanuit mij.

Nu twijfel ik me dus suf. Ik ben zo graag bij hem, ik zie hem ontzettend graag en ik voel me goed bij hem, nog even vertrouwd als altijd, maar ik snap niet waarom ik twijfel en waarom dat ene puntje is veranderd. Zijn mijn gevoelens weggegaan? Als dat zo is, dan vind ik het nog raar dat ik zo graag bij hem ben, het liefst de hele tijd.

Herkent een van jullie dit of heeft iemand misschien tips hoe ik erachter kom hoe t nou zit met mijn gevoelens en of ik wel de goede keuze maak door bij hem weg te zijn gegaan?

tijd ! wacht het af ! en vertel hem hoe je voelt !

De communicatie is gewoon goed hij weet hoe ik me voel maar het doet hem wel pijn en dat snap ik. Hij heeft wel nog erge gevoelens voor mij dus dat maakt het voor hem moeilijk, wat ik snap. Ik ben bang dat als ik te lang wacht ik hem zeker kwijt ben en dan steekt ook de gedachte de kop op met dat ik misschien nooit meer zo’n lieve jongen vind die zo goed bij mij past en waar ik altijd zo’n lol mee heb en waarbij ik mezelf kan zijn.

Het klinkt niet alsof je verliefd bent. Het klinkt eerder alsof je ooit verliefd was en nu een hele goede vriend hebt gevonden in die jongen, ook omdat hij er in een moeilijke periode voor je is geweest. Omdat je vroeger intiem bent geweest met hem is dit verwarrend.

^Dit is puur wat ik denk. Ik zou alleen niet opnieuw een relatie met hem beginnen. Als je hem echt als vriendje wilde had je het nooit uitgemaakt.

je hebt het niet niet voor niks uitgemaakt :slightly_smiling_face: ik snap je echt heel goed want je hield/houd van hem maar je moet er door heen bij de een duurt het langer dan de ander.

Is het verliefd zijn niet over gegaan naar houden van?

Dat sowieso, ik hou zielsveel van die jongen en ik wil hem echt niet kwijt. Ik vind t heerlijk om hem paar keer per week te zien en samen iets leuks te doen. Ik moet ook niet denken aan t feit dat ik hem helemaal kwijt ben want dan mis ik hem meteen.

Het kan zijn dat me verliefdheid weg is zoals ze hierboven zeggen, maar ik begrijp niet dat ik dan nog zo graag bij hem ben. Heeft iemand dit ooit gehad?

Hier ben ik het helemaal mee eens. Het lijkt erop dat hij voor jou is verandert in een hele goede vriend. Denk maar aan je eventuele vriendinnen. Je houdt van hen, maar hebt ook niet te drang om hen continu te knuffelen. Het lijkt erop dat het veranderd is naar een vriendschap.