Wat kan ik doen?

Nou, ik weet niet zo goed hoe ik moet beginnen. Ik zal proberen de situatie uit te leggen…
Ik ben 21, heb een depressie en wacht daarom op een behandelling. Alleen dat wachten duurt nogal lang en kan ik dus niet naar school/werk omdat het echt niet goed gaat.
Ik heb wel een leuke dagbesteding waar je van alles kan doen enzo, maar toch schaam ik me er wel voor. Best erg eigenlijk, ik wil ook naar school!
Maar hierdoor maak ik ook niet makkelijk contacten en ik zal ook wel een relatie willen…Ik weet ook dat ik op vrouwen val, maar dit gezeik is zo lang aan de gang dat ik nog nooit een serieuze relatie gehad heb.
Nu vraag ik me af wat ik moet doen, ik zal wel graag iemand willen ontmoeten natuurlijk, maar ik ben bang dat mijn problemen + geen school enz. mensen heel erg afschrikt.
Ouders willen natuurlijk ook wel een ‘goede’ schoondochter en zo voel ik me dus totaal niet. (lees voor meer info heb je een depressie’ topic in lifestyle.)
Ik ben bang dat niemand mij wilt door deze situatie. Door dit voel ik me waardeloos :crazy_face:
Denken jullie ook dat dit erg afschrikt? :frowning_face:
Ik kan wel leuke dingen en nare dingen gescheiden houden zegmaar, als ik iets met een vriendin ga doen vertel ik er wel iets over, maar doen we daarna wel iets leuks ofzo. Dus het is niet zo dat ik de hele tijd aan het zeuren ben!!
Nouja, ik heb het van me afgeschreven en ik hoop dat wat reacties mij goed doen :slightly_smiling_face:

Ik heb zelf een tijdje geleden ook nogal een depressie gehad. Kreeg een vriend die mij daar heeel erg goed doorheen heeft geholpen. (ik werd er ook aan geholpen). Je moet gewoon wachten op het juiste meisje dat je tegenkomt (: die jou ook graag wilt helpen en van je houdt. Alles komt wel, bij de een wat sneller dan bij de ander. Heb geduld en probeer alles zo positief mogelijk in te zien :slightly_smiling_face:

Ik zou eerst aan jezelf werken voordat je een relatie begint. Ze zeggen vaak: ‘‘Je kunt niet van een ander houden als je niet van jezelf houdt.’’ Dat is meestal ook zo.
Ik denk dat het misschien een beetje afschrikt. Ik ben eigenlijk depressies & dat soort dingen wel gewend in mijn omgeving dus mij zal het niet afschrikken, het ligt er denk ik maar net aan hoe die mensen zijn ingesteld.

Ik weet hoe het voelt. Maar zoals je ziet is het bij mij ook helemaal goed gekomen. Dit zal bij jou ook gebeuren :slightly_smiling_face: let maar op !

mij zou zoiets niet afschrikken. (:

maar mijn natuurkunde leraar zegt altijd: je moet eerst van jezelf houden voordat je van iemand anders kan houden
dus misschien dat dat in deze situatie geldt?

Ik denk dat het het beste is als jij even aan jezelf gaat werken, focus je gewoon op jezelf en probeer leuke dingen te doen die jou gelukkig maken, ga dan naar school enzo, zoeken naar liefde is ook niet goed, je komt vanzelf wel iemand tegen die jou accepteert zoals je bent.

Die zin: je moet eerst van jezelf houden voordat een ander het kan klopt zeker wel. Daarnaast zorgt het er dan ook voor dat je niet te afhankelijk wordt van je partner. Maar even on-topic:
Zoiets schrikt denk ik niet af. Iemand die jou leuk vindt, vindt jou leuk voor wie je bent en je bent wie je bent door wat er is gebeurd. Iedereen heeft baggage, de een wat meer/erger dan de ander. Maar niemand is op een leeftijd van 21 nog zorgeloos. De een heeft vervelende gezinssituaties gehad, de ander slechte relaties en weer een ander misschien wel gedealt met ziekte. Mensen hebben daar wel begrip voor hoor, al helemaal als je dus niet wegkwijnt in zelfmedelijden, maar je dus ook gewoon leuke dingen kan doen zoals je zegt.
Ik denk niet dat het iets uitmaakt. zoals ik al zei, ze zal je leuk vinden om wie je bent en dit heeft jou toch gevormd.

Ik wil even reageren op het “goede schoondochter” gebeuren. Heb nou wel dat andere topic niet gelezen, misschien moet ik dat zo maar ff doen :stuck_out_tongue:

Maar, ik had dat ook. Ik ben kei depressief, ik deed geen flikker, ik werkte niet studeerde niet, en zit niet eens op therapie, ben ik mee gekapt. Dus ik had ook zo iets van “fuuuuck wat denken die mensen nu :/” maar uiteindelijk is het dankzij hun & hun hulp dat ik nu aardig weet wat te doen. Dus, je moet niet gelijk denken dat die mensen je niet aanvaarden omdat je depressief ben oid, zij zien gelijk heel wat goeie kanten en het belangrijktste; Je maakt hun dochter gelukkig :wink:

(En nu even dat andere topic lezen, geweldige volgorde dit xD)

Haha nee idd, je valt gewoon op *iemand*, en niet stressen om het geslacht :wink:

Ik kan die post nou niet echt vinden, ik zie vooral raad aan anderen, en iets over een begeleider…

En succes met van jezelf houden, ik ben dat ook aan 't proberen :slightly_smiling_face:

Thanks!

Ik heb trouwens ook zo een groepstherapie gehad, zag dat net staan in dat andere topic, heb alleen niet zo op de datum gelet, dus mss is dat al maanden oud maargoed; hopelijk werkt dat goed voor je ^^

Haha ja dat had ik ook, ben alleen wel verder gegaan en me daar 4 maanden slecht gevoeld xD

Goed dat 't goedkomt voor je ^^ En dat die volgende therapie dan helpt!