Wat is het moeilijkste, wat jouw relatie heeft overleefd?

Wat was het moeilijkste wat jullie samen hebben overkomen? Wat betreft je relatie?

Ik dacht dat ik en mijn vriend na het eerste jaar het moeilijkste hadden gehad, doordat we op het begin allebei psychisch onstabiel waren.
Maar na ongeveer een jaar kreeg ik te maken met vrij ernstige complicaties door misbruik van vroeger, en toen ging het best wel slecht met me… ik kon overal functioneren, maar niet langer seksueel. Ik vond het al moeilijk om te zoenen, of me zelfs maar om te kleden in zijn buurt. Dit vond hij heel moeilijk waardoor ik me weer schuldig voelde. Dit heeft 10 maanden geduurd voordat het weer wat beter ging.

Maar we zijn er samen doorheen gekomen en er alleen maar sterker uitgekomen :slightly_smiling_face:

Damn, en ik maar denken dat ik het zo moeilijk had. Duidelijk niet!

Wat een mooie vraag :slightly_smiling_face:

Ik denk dat het in mijn relatie is de periode dat ik heel ziek was. Op een gegeven moment lag ik weken op bed en kwam alles op mijn vriend aan, dus boodschappen doen, koken, afwassen… de standaard dagelijkse dingen lukten mij niet meer. Toen ik een week in het ziekenhuis lag was dat toevallig de laatste week van zijn afstuderen, dus dat was heel hectisch voor hem en alsnog kwam hij elke dag bij me langs :slightly_smiling_face:
Wat onze relatie dus vooral heeft overleefd zijn problemen die ik had, bijna bizar hoe goed mijn vriend daarmee omging. We werden door de omstandigheden ook al snel best serieus en dat heeft onze band heel sterk gemaakt.

Het overlijden van zijn opa, stress met z’n examens en op z’n werk, problemen in de familie, dat alles in 1 periode. Vanaf mijn kant een jongen die achter mij aanzat en de hele relatie verziekte, daar zijn we gelukkig overheen gekomen en we staan echt een stuk sterker nu :slightly_smiling_face:

Onvruchtbaarheid.

Ik heb al zo lang ik me kan herinneren stoornissen en nou ja, ik ben psychisch totaal niet in orde. Maar toen ik te horen kreeg dat ik onvruchtbaar was, stortte mijn wereld écht in. Nu, na twee jaar, kan ik echt zeggen dat dit het moeilijkste is wat we samen moeten doorstaan.

@Cherryblossoms: Wauw dat lijkt me inderdaad echt heel moeilijk (in een relatie ook)…

==

Wow, dat lijkt me echt moeilijk. Zelf ben ik nog niet op het punt dat ik klaar ben voor kinderen, maar dat lijkt me toch echt iets verschrikkelijks.

Je hebt een sterke relatie!

Dat was 2 maanden geleden.
Ik heb een miskraam gehad, en moest het aan mijn vriend vertellen. Ruim een half jaar geleden kreeg ik mijn diagnoses van mijn psycholoog. En toen stortte mijn wereld zowat in. Er zijn meerdere dingen gebeurd, zoals bijv. dat hij ‘vreemdging’ maar dat is allang goed gepraat. De relatie is wel sterker dan ooit.

Thanks :slightly_smiling_face: Heb er inderdaad al meerdere stellen om uit elkaar zien gaan… maar ik mag mezelf echt gelukkig prijzen met mijn man.

Ik wilde zeggen mijn buitenlandstage van 3 maanden.
Maar dat is niet zo want na 1,5 maand dat ik terug was ging t uit.

Dus ik denk dan de tijd dat ik ziek was… ik had een hersentumor…
Maar als ik erop terug kijk was het niet zon hele moeilijke tijd.
mn besef was nog te childish denk… het enige wat ik erg vond was dat mijn haar eraf moest.
Niet dat ik dingen kon oplopen, of dood kon gaan whatever…
En ik denk dat mn herinnering vervaagd is waardoor het niks belangrijks meer lijkt.

T ging op dat moment niet echt goed want we twijfelde veel (ja wat wil je op 14/15jarige leeftijd
Maar als ik zo terug denk btw is het wel iets want hij als 14 jarig jongetje een vriendinnetje nemen die ziek is, die dood kan gaan en speciaal bij haar blijft en haar wilt helpen is het toch ook wel weer lief eigenlijk

uiteindelijk 4,5 jaar iets gehad

Wauw het is mooi om te zien hoeveel mensen elkaar toch blijven ondersteunen na al die heftige dingen… Echt mooi om te lezen

Mijn relatie is nu nog heel erg pril dus ik zal wel even terugblikken op de relatie met mijn ex.

Het moeilijkste wat onze relatie overleefd had was mijn depressiviteit. Ik stond echt op instorten en hij was de enige voor wie ik me niet af kon sluiten. Dankzij hem heb ik de hulp geaccepteerd die ik nodig had om mezelf weer op de rit te krijgen en sta ik nu sterker in het leven dan ooit tevoren.

Het wantrouwen dat ik in jongens had na mijn vorige relatie. Mijn ex heeft dingen gedaan die niet voor herhaling vatbaar zijn. Mijn “vriend” nu weet wel de grote lijnen en sommige details en dat is in het begin(anderhalf jaar geleden alweer) heel moeilijk geweest omdat hij niet goed wist hoe hij er mee om moest gaan en ik er best wel een soort ‘trauma’ aan over heb gehouden.

Ik zal niks plaatsen want dan voel ik me echt een hele erge zeur, zoveel heftige dingen hier :flushed:

Respect voor iedereen hier, echt waar!

Psychische problemen van mijn kant.

Dat had ik ook!

Pfff ik ga er niet eens over nadenken wat nou precies het moeilijkste is/was. Ik heb trauma’s uit mijn verleden waar ik al 10 jaar mee worstel en waar ik maar niet in slaag die volledig te verwerken. Onze relatie wordt dus heel regelmatig op de proef gesteld. Maar we komen er steeds samen doorheen, dat wil zeggen, mijn vriend sleurt er mij doorheen. En we komen er steeds sterker uit. Ik begrijp ook helemaal niet waar mijn vriend de kracht vandaan haalt mij al jaren lang overal in te steunen.

Ik heb goede periodes waar ik de gelukkigste meid ter wereld ben en periodes waar ik het liefst een eind aan mijn leven zou maken om er niet meer aan te moeten denken en geen last te zijn voor mijn vriend. Hopelijk slaag ik er ooit in een goede vriendin te zijn voor hem.