Wat is het hardste dat je ooit kwetste?

Je kan het hier kwijt ~~

Bij mij :

We zaten in de klas en ik zat voor mijn twee vriendinnen. Naast hen hing een prikbord met punaise aan en één van die vriendinnen nam een punaise. Ze sneed zich nep en zei :
‘Kijk ik snij mezelf erg heee! Neen grapje tuurlijk doe ik dat niet. Snijden is alleen voor zo’n depressieve kindjes die hun leven niet aan kunnen’
En toen zei de andere : ‘Jaah, echt aandachtrekkers, waarom zou je dat nu doen, hoe dwaas!’

Ik snij mezelf en dat kwetste me echt hard, en het is me altijd bij gebleven

-

Dat m’n moeder me uit huis trapte en dood wenste. En nog een paar dingen die ik hier liever niet neerzet.

Wow heftig, sterkte

Alle opmerkingen die ik naar me hoofd heb gekregen omdat ik vroeger best dun was en ja dan raden jullie het al wat voor opmerkingen ik naar me hoofd kreeg… Anorexia dit anorexia dat. 1x heeft iemand (de gene bij wie ik thuis stage liep) me zo hard op me hart getrapt daarme, walg van haar als ik haar soms zie.

“Jij bent echt heel dik”

  • Groep 4

*al valt deze wel mee vergeleken met wat jullie hebben.*

Kikkeroog genoemd worden. :’)

‘Ik walg van je’ - vader

Bijna alles wat mijn moeder deed en zei heeft mij echt heel erg gekwetst in het verleden. Ik wil daar verder niet over praten o.i.d.
En dat een zogenaamde vriendin die ik al 11,5 jaar kende, mij zwart maakte bij alles en iedereen omdat zij haar eigen hachje wou redden (ze gaf haar schoonzus de schuld toen ik haar confronteerde over iets wat ZIJ zelf had gezegd, maar ze verdraaide en loog de hele boel bij elkaar)

“Ik wou dat je nooit was geboren.” - moeder.

En al die opmerkingen (en etenswaren) die ik naar mijn hoofd geslingerd kreeg op de middelbare school. Over hoe lelijk ik wel niet was.

Of die keer dat ik met mijn beste vriendin op de basisschool in een hokje werd
opgesloten en omsingelt door alle meisjes van de klas die ons wel even vertelden hoe lelijk we wel niet waren.

Of ál die keren dat ik opmerkingen over mijn neus heb gehoord, waar ik niks aan kan doen.

^ :sob::muscle:

Toen ik mijn ex vertelde over m’n tante die op sterven lag en hij antwoordde met: ‘Ga maar lekker zielig lopen janken over dat dode wijf van je’.

Dat mijn moeder een man verkoos boven mij en mijn zusje, die haar (en ons) extreem slecht behandelde. Hij heeft 4 jaar bij ons gewoond en ons het leven zuur gemaakt, en in die tijd heeft ze nooit aan onze kant gestaan. Het leek juist alsof alle problemen onze schuld waren.

Het ergste vind ik dat een ruzie thuis zo uit de hand liep dat ik mijn moeder mee heb genomen naar de politie om aangifte te doen en hem uit huis te laten zetten. Een tijdje later was ik op vakantie, en had ze hem in de tijd dat ik weg was “stiekem” weer in huis genomen. De situatie is inmiddels gelukkig veranderd, maar ik zal me altijd verraden voelen.

Dat mijn ouders me op straat zetten en sindsdien niets meer van zich hebben laten horen en leugens over me hebben verspreid.

Jeetje! wat heftig!^ :sob::muscle:

Vandaag hoorde ik dat ik niet moest doen alsof ik een kut leven heb en dat ik blij moet zijn met wat ik heb.
En dat ik niet chagerijnig mag doen of er af en toe even doorheen mag zitten.
Het kwetste me vooral omdat een heel erg dierbaar persoon me dat vertelde.

Dankjewel voor je reactie :kissing:.

Jeez, heftige dingen hier!

^ MARILYN, wat ontzettend naar! Virtuele knuffel :sob::muscle:

Mijn vader:
“Jij walgt echt van me he, wat heb ik gedaan dat je me dit aan moet doen (eetstoornis). Jij verziekt mijn leven”

Mijn middelbare school tijd; zes jaar van buitensluiten en pesten. Genegeerd worden, ‘vergeten’ worden ed.
Voorbeeld:“het is dat je zo klein bent want anders had ik je voor je bek geslagen”

Mijn ex huis: ik ben m’n huis uitgezet door m’n huisgenoten. Ze hadden in mijn kamer bebloede tissues gevonden. In MIJN kamer.
Dus: “je bent een walgelijk persoon”
" heb je je met die rooie schaar ook lopen snijden? Want dan gooi ik hem nu weg net als die blauwe"
En verder nog heel wat.

Edit: ik snijd me dus niet met scharen

Dankjewel,heel erg lief van je !