Wat heb ik nou weer gedaan

Hee meiden! Ik wil graag even mijn verhaal vertellen, want ik zit hier echt verschrikkelijk mee.

Het is nu ongeveer een maand uit met mijn ex vriend. Het kwam voor mij als een klap. Ik zag het niet aankomen en hij gedroeg zich niet anders dan normaal. Het was ineens uit, met hele rare redenen. Hij zei dat hij niet wist of hij wel klaar was voor een relatie en hij had veel te weinig tijd. Ik was heel boos, want het kwam als een schok, en ik vond het een hele slechte reden. Als je echt nog niet toe ben aan een relatie, kom je daar toch wel eerder achter dan een jaar? Toen hij het uit maakte, wist ik niet wat ik moest zeggen en heb ik niet de tijd gehad om vragen aan hem te stellen. Ik was er kapot van dat het uit was, en nog steeds doet het me veel pijn. Ik wilde nog een gesprek omdat ik met allemaal vragen achter bleef, maar hij wilde me niet spreken.

Ik kan het goed vinden met zijn vrienden. Onze vriendengroepen zijn een beetje samengegroeid. Met een van zijn vrienden, ik noem hem even A., was het heel gezellig toen we uitgingen. Ik bedoel op een vriendschappelijke manier. Ik smste wel eens met hem vanaf toen, maar ook dat was vriendschappelijk. Op Tweede Kerstdag verveelden we ons allebei en besloten we samen ergens wat te gaan drinken. Het was gewoon gezellig. We wilden ook nog een keer naar de film, gewoon als vrienden. Tenminste, ik zag het als vrienden. Ik hoorde dat hij het niet helemaal als vrienden zag, en dat merkte ik ook aan zijn smsjes de laatste tijd. Ik heb alles aan mijn ex verteld en om raad gevraagd, want ik zag het nog steeds vriendschappelijk. Dit was tegelijk ook om hem zelf te vertellen dat alles vriendschappelijk was, zodat hij niet een heel ander verhaal zou horen.

Ik had gisteren contact met mijn ex en vroeg hem wat hij er van vond dat ik contact had met A., ookal is het vriendschappelijk vanaf mijn kant. Het zat me toch niet helemaal lekker. Hij heeft toen tegen me gezegd dat ik het zelf moest weten, maar dat hij het kansloos vind. Ik snapte zijn reactie natuurlijk wel. Even later kreeg ik weer een smsje van hem. Er stond in dat hij verhalen had gehoord en meteen begreep waarom ik hem nooit in mijn telefoon liet kijken. Als ik mijn telefoon pakte toen ik bij hem was, liet ik hem expres niet meekijken om hem een beetje te plagen. Hij dacht echt dat dit langer liep. Hij dacht volgens mij echt dat ik hem bedrogen had. Ik heb hem heel duidelijk uitgelegd dat ik nooit wat met andere jongens heb gedaan toen we wat hadden, en daarna ook niet. Alles ging via whatsapp, aangezien dit 's avonds begon en hij niet heel dicht bij me woont. Ik wilde hem bellen, maar hij drukte me steeds weg. Hij zegt dat hij nog meer verhalen over me heeft gehoord, maar als ik daar naar vraag, is het enige antwoord dat ik krijg: dat zeg ik niet. we moeten allebei verder. Ik heb hier niks aan en voel me ontzettend klote dat hij nu zo over me denkt. Ik snap zelf ook wel dat het niet goed van me was om met zijn vriend te smsen en af te spreken, ook al was het vriendschappelijk. Ik heb A. ondertussen ook geblokkeerd op alles. Als ik het overnieuw mocht doen, had ik het heel anders gedaan. Maar de dingen zijn niet terug te draaien. Ik weet alleen niet wat ik nu moet doen. Blijven door smsen of juist met rust laten? Ik weet het niet. Hij weet ook dat ik super veel om hem geef, en dat ik hem nooit pijn heb willen doen. Ik zou hem namelijk zo terug willen, want mijn keus is het niet geweest dat het uit ging. Misschien komt mijn gedrag van de afgelopen maand daar ook wel vandaan. Ik voel me hier echt niet goed bij, maar wat moet ik verder doen? Het is nu oudjaarsdag, en ik weet dat hij bij vrienden zit. Ik kan hem nu denk ik beter niet storen, maar ik zit er echt ontzettend mee…

waarom heb je je ex om zijn mening gevraagd, wat maakt dat uit? zo betrek je hem er alleen maar bij en heb je dit soort gedoe dat hij verhalen gaat verzinnen (of van anderen te horen krijgt omdat hij er naar vraagt). het is uit om een lullige reden vanaf zijn kant, waarom zou je dan nog rekenschap met hem houden!
je hoeft hem geen verklaring af te leggen dat je nu met een gezamelijke vriend leuke dingen doet. als jullie nou normaal uit elkaar waren gegaan, oke, dan begreep ik het. maar gaat niet goed met je om, je kreeg nieteens de kans om je vragen te stellen.

je wilt hem graag terug, maar ik zou dat niet willen als hij je op zo’n manier dumpt. beetje zielig,

Ik zou hem met rust laten. Aangezien hij nu denkt dat jij tijdens jullie relatie vreemd bent gegaan, gaat ie dat alleen maar meer geloven als jij er hard tegen in gaat. Als je het gewoon laat zo van ‘ja, jammer dan. Hij denkt maar wat ie denken wil,’ dat hij ook eerder zoiets heeft van ‘ehhh misschien toch niet?’.

Ja dat is misschien wel zo… Maar ik vind het gewoon zo vervelend dat hij zo over me denkt. Ik heb het gevoel dat ik alles fout doe. Ik heb natuurlijk wel fouten gemaakt, maar hij maakte het uit, en dat ging ook niet echt op een aardige manier…

als ik heel eerlijk ben zie ik niet direct wat je fout hebt gedaan. het is toch uit? dan kan jij toch afspreken met wie dat je dat wilt? of ben ik nou echt heel dom bezig?

Ja dat vind ik dus ook. Maar het is ook een heel raar verhaal hoor, want hij geeft mij telkens de schuld van alles, waardoor ik een ontzettend schuldgevoel krijg.
Ik zag hem, een of twee weken nadat het uit was, met een meisje staan. Hij gaf haar drie kussen, en ik dacht dus op haar mond. Ik was heel erg boos op hem, want doordat hij heel onduidelijk deed, dacht ik dus dat hij gewoon een nieuwe vriendin had. Ik vertelde hem dat, en hij deed ineens alsof hij me helemaal begreep. Een paar dagen geleden was hij dus boos op me vanwege A., en toen zei hij dat hij het kansloos vond dat ik met A. smste en dat ik hem steeds in de gaten hield, en toen noemde hij als voorbeeld dat meisje. Ik krijg dan een schuldgevoel, want ik wil niet dat hij zo iets van mij denkt. Ik ben nu dus ook een beetje boos op hem, want het begint tot me door te dringen dat ik steeds degene ben die sorry zegt, ook voor dingen waarvoor ik geen sorry hoef te zeggen. Hij reageert wel boos als ik met A. sms en heb afgesproken, en daardoor voel ik me schuldig, maar ondertussen zat ik een paar weken geleden met dezelfde situatie. Ik zag hem met een meisje, voelde me ook bedrogen omdat ik dacht dat het waarschijnlijk al langer speelde, maar dan ben ik in zijn ogen jaloers! Ik zou hem nu dus eigenlijk ook jaloers kunnen noemen, want het is eigenlijk dezelfde situatie, maar het komt er steeds op neer dat ik me er helemaal niet lekker bij ga voelen.

Als ik het weer terug lees, snap ik ook niet dat ik hem niet kan vergeten en dat ik me überhaupt nog zorgen maak over zijn reactie. Maar ondertussen ben ik zo bang dat hij een nieuwe vriendin krijgt of iets met iemand anders doet, want ik wil hem terug…

ik vind 't echt gewoon heel rot voor je…
zelf herken ik heel erg het sorry zeggen voor dingen waar je eigenlijk geen sorry voor hoeft te zeggen, dat geeft je zo’n k*t-gevoel, terwijl dat juist niet nodig is!
is het een optie om voor jezelf op een rijtje te zetten 1 wat je van A. wil 2 wat je van je exvriendje wil (behalve hem terug) 3 hoe je je nu voelt t.o.v. van A. 4 hoe je je nu voelt t.o.v. van je ex
misschien krijg je dan meer duidelijkheid (?)

sterkte! en blijf geloven dat er voor elk probleem een oplossing is
niet denken: voor elke oplossing is een probleem

Wat ik hiervan vind: Je ex vriend heeft het uitgemaakt with no good reason eigenlijk. niet eerlijk tegenover jou maar hij heeft t recht om het uit te maken.
ik vind zijn ‘ik snap nu waarom ik nooit in je telefoon mocht kijken’ een roep om aandacht. Hij wil een emotie losmaken bij jou zodat hij jou in zijn macht heeft. hij heeft d emacht over hoe jij je voelt. en als jij hem belt en hij drukt jou weg heeft ie nog meer macht, snap je? Hij weet dat jij daar wanhopig van wordt en verdrietig. Hij wil jou straffen dat je (makat niet uit wat voor) smsjes hebt gestuurd naar n maat van m. maar als je hem ernaar vraagt zegt ie dat t m geen reet uitmaakt, maar dat t kansloos is. ik vind die reactie persoonlijk kansloos want hij is niet eerlijk. als het hem echt niet uit zou maken zou ie niet tegen jou zeggen dat ie ‘zogenáamd’ verhalen heeft gehoord(en jou neit kan vertellen wat voor verhalen) en zou ie jullie lekker met rust laten en gewoon zn telefoon opnemen als jij hem zou bellen. natuurlijk moet je hem wel de tijd gunnen alles te verwerken maar hij is duidelijk ngo erg veel met jou bezig.
hij liegt tegen je en hij wil jouw emoties beheersen en dat lukt m tot nu toe erg goed.
hij heeft t zelfs voor elkaar dat jij de jongen die gek op je was overal hebt geblokkeerd en geen contact meer hebt met hem. hoe ultiem voor jouw ex.

tis aan jou wat je ermee doet.

Hij is inderdaad heel erg met jou aan het spelen nu. Je moet er juist niet op ingaan. Waarschijnlijk heeft ie helemaal geen verhalen gehoord, en wilt ie je juist schuldig laten voelen. Blokkeren die handel dus, overal, en niet meer aan denken. Verder gaan met je leven.

Jullie hebben wel gelijk! Dank jullie wel meiden!

Ja idd, zoals ze hierboven zeggen. Laat die ex mooi met rust. Jij weet wel beter. Je hoeft hem niet te bewijzen dat je niets gedaan hebt met A. Je had alleen beter nooit erover kunnen beginnen. Maar ik snap dat ergens ook wel weer, je wilde de ‘‘roddels’’ voor zijn als die zouden komen. Ik zou gewoon zoiets hebben van, doei. Blok erop en weg ermee :slightly_smiling_face: Je vind vast een veel leukere jongen die je tenminste niet op zo’n manier behandeld :slightly_smiling_face:! Komt wel goed!

hij heeft het zelf uitgemaakt! en de verhalen die hij heeft gehoord zijn dus lekker niet waar, maar hij geloofd ze wel. wat een lul. hij had aan jou moeten vragen of die verhalen waar zijn. ik zou lkkr doen waar jij zin in hebt. hij heeft t zelf uitgemaakt

Bedankt! Ik was zo bang dat die verhalen waar hij het over had heel erg waren, maar nu zit ik me gewoon te bedenken of het wel waar is dat er verhalen over me gaan… Ik zou namelijk niet weten wat voor iets ik heb gedaan om over te roddelen de afgelopen maand. Verder weet ook niemand waar ik het over heb als ik hen vraag naar roddels over mij. :stuck_out_tongue:

Ik zit er over te denken om hem, mijn ex vriend, een smsje te sturen met: ik snap echt niet dat je die verhalen geloofd. Echt triest.
Ik weet natuurlijk helemaal niet waar die verhalen over gaan die hij mij niet wil vertellen, maar misschien kom ik er zo achter. Wat zeggen jullie: doen of juist niet?

Misschien zou je langs hem moeten gaan, gewoon in het echt. En dan gewoon zeggen wat jij ervan vind en dat je ermee zit dat het uit is en hoe het is uitgegaan, en gewoon dan aan hem vragen wat je wil weten. Dan krijg je toch wel gelijk antwoord. Dat gedoe via whatsapp werkt niet.