Wat er gebeurde...

Vroeger is er het een en ander gebeurd… Daar heb ik nu problemen mee. Ik wil het gewoon even kwijt… Want erover praten helpt bij mij…

Vroeger toen ik heel klein was toen werd ik niet normaal behandeld… Mijn ouders sloegen me vaak. En ik had heel vaak ruzie. Toen besefte ik nog niet zo erg dat me broers en me zusje anders behandeld werden als mij. Dat heeft allemaal heel lang geduurd. Ook mocht ik niet meer met mijn vriendinnen omgaan. Maar ik kon niet zonder ze, dus deed ik het toch. Toen ik een jaar of 10 was heeft me oudste geadopteerde broer me aangerand. Hij kuste me vagina. Dat vond ik niet fijn, maar ik besefte toen nog niet echt dat het verkeerd was… Na een paar weken dat iedere avond te doen bij mij stopte het weer. Omdat ik niet met hem wilde tongen. Ik had er toen nog niet zoveel last van. De paar jaren daarna had ik er ook niet veel last van. Ik dacht er niet aan. Nu ik 14 ben begon ik er weer aan te denken. Ik blijf dit jaar zitten op school. Me ouders heel boos natuurlijk. Het mishandelen begon weer opnieuw. De school had besloten dat ik hulp moest gaan zoeken. Ik had een gesprek gehad met de vertrouwenspersoon. Maar dat was meer over me zelfmoordneigingen van toen die tijd omdat het niet goed ging op school. Ik had niets verteld over me ouders en me broer. In de laatste schoolweek ging het echt neit goed. Me mentor had nog een gesprek voor me geregeld met me counselor. Die had ik gehad maar het ging niet goed dat gesprek… Maar hij kon verder ook niets doen. Me zelfmoordneigingen waren eindelijk over, maar nu zijn ze weer terug. En ik vind het vreselijk. Ik ben bang dat ik de vakantie niet uithoud.

Help??

-----------------------------------------------------------------------------
Er waren een aantal meiden die wilde weten hoe het verder is gegaan met mij. Ik ben hier nu al een tijdje niet meer geweest door zoveel stress en alles… Ik heb uiteindelijk geen jeugdzorg gebeld of watdanook. Toen ik het wilde was het al te laat want dan ging ik 2 dagen later op vakantie, en daarna moest ik meteen weer naar school. Op school zijn 2 vriendinnen van me met mij naar de zorgcoördinator gegaan. Zij kan me doorverwijzen naar bureau jeugdzorg. Ondertussen gaaat het nog steeds iedere dag slechter met me. Ik doe nu ook aan zelfbeschadigen. :S En ik neem regelmatig overdosissen paracetamol. Maar om mij door te kunnen verwijzen naar bureau jeugdzorg is er toestemming van me ouders nodig. Dus ze gaan ergens deze week met me ouders praten. Als me ouders geen toestemming geven dan kan ik nog wel hulp krijgen, maar dan moet het via het riach of hoe je dat ook schrijft of via de bascule ofzo. Nja dat zij die vrouw. Maar dat is dan een veel langere weg, en ze wilt dat ik gewoon zo snel mogelijk hulp krijg. :slightly_smiling_face: En ja, dat was het ofzo :stuck_out_tongue:

bah bah wat een verhaal, sorry maar ik vind echt dat zulke mensen er niet horen te zijn! (ouders die kinderen slaan en aanranders/verkrachters etc.)

ik heb echt geen idee wat je kan doen,
misschien de kindertelefoon bellen? in ieder geval niks ergs doen, je moet hulp zoeken -klinkt makkelijker dan het is, ik weet het- en misschien kun je ergens anders gaan wonen ofzo?

sorry ik weet niet zoveel…
sterkte & up voor jou

dankje voor je reactie. Ik ben bang dat als ik de kindertelefoon bel dat me ouders er dan toch achter komen. Want ze weten helemaal nites wat er aan de hand is… :x Ik heb er wel aan gedacht jeugdzorg ofzo te bellen, maar is het allemaal wel erg genoeg?

Wow dit is allemaal niet niks, weten mensen dat je thuis mishandeld word of verberg je het voor anderen.
Dat is logies natuurlijk maar praat daar ook eens over met professionele hulp.
Je kan naar een praat uur van de huisarts gaan die kan je daar bij helpen, en hij heeft ook een geheimhoudingsplicht ofzo dus je ouders kunnen er dan niet achter komen.

Veel sterkte

ja het is echt erg!
en kindertelefoon is anoniem hé, en anders kun je op school bellen of met een mobiel van vriendin ofzo, daar kunnen ze moeilijk achter komen :stuck_out_tongue:

of bedoel je als je geholpen wordt, dat ze er dán achterkomen?
anyway, je kan het proberen, zij weten vast wel iets, I guess…

succes…

Dankje voor jullie reacties :slightly_smiling_face:

Ik ben op dit moment wel op internet opzoek naar allemaal hulp enzo. Maar me ouders weten nog helemaal voor niets. De enigste die van alles wat er aan de hand is weten zijn me oude mentor, me counselor en 2 vriendinnen. Verder niemand.

Dit is zeker erg genoeg! Mishandeling en aanranding zijn 2 ernstige zaken! En je moet hulp zoeken. Want dit kan zo langer niet doorgaan. Bel naar de kindertelefoon gewoon doen, bij een vriendin, bij een familie lid of wanneer je alleen thuis bent, desnoods in een telefoon cel. Eerst moet dit opgelost worden… kan je niet met een goed familielid praten?? Maar ik denk dat de professionele mensen (jeugdzorg etc. Je hierbij kunnen helpen…) Als dat opgelost is zou ik echt met ene psycholoog gaan praten. Heb zelf ook vaker zelfmoordneigingen gehad, maar met een psycholoog praten helpt echt! ook dat is in vertrouwen… ZOEK HULP!

Maar waarom doet je school er dan niets aan die hadden al lang professionele hulp moeten zoeken.
Niet alleen voor je zelfmoord gedachten maar ook voor de situatie thuis.

Wat ontzettend naar!
Ik zou naar de huisarts gaan, die heeft beroepsgeheim en kan je doorverwijzen naar de ggz. Daar kan je misschien geholpen worden door een therapeut.
Veel sterkte!

Nouja, me counselor wist dus wel dat er iets was ofzo. Maar niet dat het zo erg was. En ik heb hem pas de dag dat we ons rapport op moesten halen verteld van me ouders en me broer… :S

O… wat erg… ik snap echt niet waarom mensen dat doen…
Maar ik zou indd even naar jeugdzorg of kindertelefoon bellen…
heel veel sterkte.

Wél juist de kindertelefoon bellen, daar komen je ouders niet achter hoor.
En naar de jeugdzorg gaan desnoods, want dit moet stoppen! Slaan/aanranden ect. mag niet!

Succes :kissing:

dankje allemaal!! Als je met je mobiel (prepaid) de kindertelefoon beld, kost het dan beltegoed?

Volgens mij kan je niet met je mobiel naar de kindertelefoon bellen (heb ik ooit geprobeert.)

Wow. Dat jij gewoon dacht dat dit niet erg genoeg is om de kindertelefoon te bellen… Ze willen al dat je belt als je verliefd bent en er daardoor iets is of zo! Maar gewoon bellen. Ze komen er niet achter.
Het komt wel goed. :sob::muscle:

Ik hoop het :slightly_smiling_face:

en nu ga ik folders lopen… ben strax wel weer terug :wink:

Aah, heftig.
Ik zou toch met een persoon gaan praten, dit kan zo toch niet.
Dus je wordt nu weer mishandeld? :open_mouth:

zorgen dat je ergens anders gaat wonen

Oh wat erg! Het enige was ik kan zeggen is dat je denk ik toch echt iemand moet vertrouwen en het vertellen, iemand die je kan helpen. Want deze situatie kan niet langer. Heel veel sterkte meid!

ik zou niet weten wat je zou moeten doen!
heb je misschien geen oom of tante ofzo die je kan helpen?
heel veel sterkte <33!!