Wat doe je als je vriend/verloofde/man besluit om een vrouw te worden?

Hallo!

De titel zegt het al: hoe zou jij reageren als je partner besluit dat hij een vrouw wilt worden, compleet met ombouwen?

Ik zou het accepteren en respecteren maar ik zou niet bij hem/haar/het blijven denk ik. Ik ben hetero dus ja.

Zo grappig, ik had het hier laatst over met enkele vrienden! Ik zou er meteen een punt achter zetten, ik denk niet dat ik ‘met zo’n iemand’ zou kunnen samenleven.

Maar hoe zou je je voelen? Vaak zie je dat vrouwen zich hierdoor gekwetst en onzeker gaan voelen, en dat ze denken dat het aan hun ligt.

Het zou voor altijd mijn beste vriend(in) blijven, maar ik dénk dat ik niet bij hem/haar zou kunnen blijven.

Ik zou er niet een ontzettend groot probleem van maken. Als die persoon daar gelukkiger van denkt te worden. Ik ben alleen wel hetero om een reden en zou dus hoogstwaarschijnlijk ook niet bij hem blijven. Ik hou ook echt van man-mannen met baardjes en waar alles gewoon ruig aan is. Dus voor mij zou het denk niet echt werken nee.

Daar zal ik zo echt geen antwoord op kunnen geven. Ik weet van mezelf dat ik op mannen/jongens val, en als er dan ineens een vrouw voor me staat weet ik niet hoe ik daarop reageer. Als ik hem dan al een hele lange tijd ken, ik ken zijn karakter etc. dan kan het ook zo zijn dat ik gewoon bij haar blijf, en misschien zal ik het verbreken. Echt geen idee.

Hm ik snap het maar ik denk niet dat ik me zo zou voelen. Zoiets is aangeboren en vooral voor een man zijn zulke dingen over het algemeen moeilijk toe te geven. Voor een man is het al lastig om uit de kast te komen, laat staan toegeven dat je je een vrouw van binnen voelt.
Het zal moeilijk zijn om er achter te komen dat de persoon met wie je misschien al jaren samen bent niet blijkt te zijn wie je dacht dat hij/zij/het was maar ik zou het vooral knap vinden dat hij/zij/het er voor uit durft te komen. Beter laat dan nooit en ik zou hem/haar/het alle geluk van de wereld toewensen.

Ik zou het uitmaken. Maar ik zie het niet direct gebeuren aangezien ik niet op vrouwelijke jongens val.

Maar als dat nu je grote grote liefde is die opeens zegt: ‘ik word een vrouw’, zou je daar geen probleem van maken?

Dit is ook precies mijn mening hierover, maar ik denk eerlijk gezegt dat ik me toch rot zou voelen over het hele gebeuren, vooral als ik nooit een vermoeden gehad heb.

Ja dat sowieso! Het zal denk ik best als een schok komen + dat break-ups nooit fijn zijn om welke reden dan ook, maar dat zou denk ik ook nog een soort rouw-proces zijn omdat die persoon die je kent weg gaat en nooit meer terug komt.

Uitmaken, meteen. Niet omdat ik boos ben of teleurgesteld, maar omdat ik op mannen val.
Ik vind het ook knap dat sommige stellen bij elkaar blijven als er een een wilt veranderen van geslacht, maar dat zou ik zelf niet kunnen.

Ik zou het denk ik wel heel jammer vinden, maar het toch uitmaken. Wel m’n best doen om goede vrienden te blijven, maar ik denk dat een relatie dan gewoon niet meer werkt.

Ik zou me vast wel even kut voelen, maar als dat is wat die persoon gelukkig maakt dan kan ik hem moeilijk tegen houden. Wie ben ik om er dan een probleem van te gaan maken.

Misschien mensen die bi zijn wel? Idk (’:

Sowieso uitmaken. En jezelf ombouwen bedenk je ook niet zomaar even, daar gaat echt wel een lange tijd van nadenken aan vooraf. Dus ik zou ook wel even boos zijn dat hij een relatie met je aangaat terwijl hij zulke gedachtes heeft.
Maarja, uiteindelijk zou ik het wel accepteren natuurlijk.

Ik zou me toch wel een beetje bedrogen voelen in de zin van, waarom ben je daar niet eerder mee gekomen/heb je het niet eerder gezegd. Ik als hetero heb dus een relatie gehad met iemand die zich vrouw voelt en geestelijk ook vrouw is.

Ik denk dat er inderdaad niet veel mensen zullen zijn die het accepteren hoor.
Al zou ik het bij vrienden misschien toch nog wel makkelijk kunnen accepteren.
Een vriendin van me zat bij een meisje in de klas en die heeft een geslachtsoperatie gehad en volgens haar was het in het begin even wennen en is het nu gewoon hartstikke normaal.

Ik zou boos, teleurgesteld en verdrietig zijn en het daarna uitmaken/scheiden. Ik bedoel, wie ziet het nou aankomen dat je grote liefde van geslacht veranderd? Ik denk niet dat ik alleen zou zeggen: oké dan maak ik het uit doei, veel plezier!!maar dat er ook veel emoties bij komen kijken (zie eerder genoemde)