Wat denk jíj over denken?

Hoe oneindig zijn gedachten? Waarom weet ik wat ik onthou? En wat vergeetik asl ik vergeet? Ik kan me vaak niet voorstellen wat gedachten zijn, waar ze vandaan komen en waar ze heen gaan als ik ze vergeet. Ik kan me niet voorstellen waar iets heen gaat als ik het onthou? Waar zijn mijn gedachten als ik in de spiegel kijk? Mijn gedachten maken mij, maar niemand kan ze zien. Niemand kan dan zien wie ik ben. Weet ik zelf wel wie ik ben, als ik niet eens weet waar mijn gedachten zijn als ik ze niet zie? Ik kan niet zeggen wie ik ben zonder daarover te denken. Wat ik onthou ben ik. Maar ben ik dan niet een eeld van mijn eigen gedachten? Ben ik nooit dat wat ik vergeet? Dat wat vergeten is was eerste een gedachte. Ik ben mijn gedachten, maar deze is vergeten. Ben ik deze gedachte niet, nooit geweest, of juist nog steeds? Kan ik dan ook vergeten wie ik ben? Ben ik wat ik niet denk en wat ik niet weet? Ik weet het niet. Ik en nu alleen de vragen, waarop ik nog geen antwoord weet. Of misschien en ik verwondering, want elke nieuwe vraag maakt mij meer mij.

Wat denken jullie? Weten jullie een zinnig antwoord op één van deze vragen? Ik kom er niet uit.

nee :stuck_out_tongue: gedachten zijn vreend ja :stuck_out_tongue:
maar mooi geschreven

Het is inderdaad wel interessant om daar over na te denken :stuck_out_tongue:
Ik vind het eigenlijk heel raar dat je kan denken, want dan hoor je eigenlijk een soort stem in je hoofd, maar het is geen geluid. Het is heel raar om daar over na te denken.
Maar over jouw vragen…
Nouja… daar kan ik natuurlijk niet echt antwoord over geven he :stuck_out_tongue: Want ik denk dat er heel veel onderzoekers zijn die heel graag al die antwoorden zouden willen weten. Ik kan natuurlijk wel dingen bedenken…

Het zou inderdaad best kunnen dat je een beeld bent van de gedachten, maar dat denk ik eigenlijk niet. Anders zou je jezelf toch wel kunnen veranderen? Als alles wat je ziet eigelijk een gedachte is, dan zou je een witte tafel bijvoorbeeld zwart kunnen maken, als jij denkt dat het eigenlijk een zwarte tafel is. Snap je wat ik bedoel?

Wat ik af en toe ook zo raar vind om te bedenken: Bestaan andere mensen wel? Kunnen anderen mensen net zo denken als ik? Ik kan namelijk helemaal niet weten of andere mensen ook kunnen denken. Misschien zijn het eigenlijk wel allemaal een soort robots. Misschien ben ik wel de enige die kan denken. Oke dit klinkt vast heel krankzinnig ofzo :stuck_out_tongue: Maar soms dan denk ik dat echt, want hoe weet ik nou of een persoon iets doet wat hij denkt, of dat hij dat doet omdat het is geprogrammeerd ofzo (haha zou je eigenlijk wel een film over kunnen maken, maar als mijn gedachten echt waar zijn, ben ik toch de enige die daar iets aan heeft… hmm oke :stuck_out_tongue:)

Nouja… dit (misschien onzinnige) antwoord is alweer best lang geworden :stuck_out_tongue:
Ik hoop dat je er iets aan hebt…

haha ja echt raar eigenlijk.
hoe zouden de gedachten van een dier zijn vrag ik me weleens af. :stuck_out_tongue:

Zijn kleuren niet gewoon aangeleerd? Misschien zie ik bij wit wel een heel andere kleur dan jij ziet. Dat kun je niet onderzoeken. Als je op die manier denkt, is dus wel alles een gedachte, want dan is voor iedereen alles iets anders.

Dat zit allemaal in onze hersenen.
En stofjes maken al die gedachten aan, zoals boze gedachten, blije gedachten enzo.
En je geweten laat je nadenken over al die dingen. Waarom je hier bent, wie je bent en waar je voor staat.
Bevestiging geven daaraan komt weer vanuit jezelf.

Het is bewezen dat als je al je gedachten en herinneringen een plaat zou moeten geven in je hoofd, je hoofd daar veel te klein voor is. Je hoofd zou een miljoen keer groter moeten zijn, wil je alles in je hoofd kunnen bewaren. Waar blijven die gedachten dan?

Ergens geef ik je gelijk.
Maar herinneringen van vroeger onthoudt je ook, maar vaak zijn dat alleen de hele leuke dingen of dingen die je diep geraakt hebben.
De rest verdring je en dat is met alles zo.
En je gedachten gaan sneller uit naar iets wat je daadwerkelijk interreseert en wat je aandacht dus trekt. Iets met een vriendin wat je bezig houdt, tot een proefwerk waar je tegenop zit.

Ja maar dat bedoel ik eigenlijk niet… Wat jij bedoelt is dat we misschien wel kleuren allemaal anders waarnemen (wat trouwens ook erg grappig is om over na te denken, want niemand weet of jij en ik rood hetzelfde zien bijvoorbeeld)
Maar wat ik bedoelde was dat als alles was ik zie alleen maar mijn gedachte is en ik zie een witte tafel, maar ik wil hem zwart zien, dat omdat ik dan mezelf bedenkt dat die tafel zwart is hij ook zwart zou moeten worden. Oke dit klinkt nog steeds nogal vaag… :stuck_out_tongue:

Dat bedoel ik ongeveer ook. Misschien ís de tafel wel zwart, maar maken wij hem in gedachten wit. Dus als je niet zou denken zou hij zwart zijn, maar je kan niet niet-denken dus is het wit. En als jij denkt dat wit zwart is, zou de tafel zwart zijn in jouw gedachten. Alleen jij weet dat wit wit is, dus de tafel is nog steeds ook wit.
Haha, dit klinkt ook heel vaag…

Echt ik dacht dat ik de enige was die over zulke dingen nadenkt. xD

Haha, ik denk ook altijd over zulke dingen na! : D
Ik denk ook altijd: nu denk ik niet, maar ik denk nu dat ik niet denk.
Oftewel: je gedachten kunnen nooit uit! Ö

ik vind het ook best wel raar
dat we gewoon op zn lompst gezegt
een homp vlees zyn met een paar
organen.

maar toch kunnen we heel goed functioneren.

Dat denk ik ook precies! Dan zal het wel niet he, als 2 mensen dat denken haha.

Ja ik ook :’)

Ik denk vaak: Gebeurt alles om jou, of gaat alles precies hetzelfde door als jij er niet bent.

Stel, Je staat te wachten op de trein. De trein komt, komt deze dan voor jou? Als jij niet bij de trein staat te wachten en iemand anders wel, dan komt de trein voor diegene. Of er staat niemand te wachten, dan komt de trein zodat de machinist werk heeft. Maar stel nou dat er niemand staat en dat er geen machinist is, dan is er niemand waarvoor de trein hoeft te komen en hij komt waarschijnlijk ook niet omdat er geen machinist is en geen behoefte aan een trein.
Of maakt het helemaal niet uit wat jij doet, de trein zal altijd blijven komen omdat in het ritme van de wereld nou eenmaal vast is gesteld dat de trein moet komen.
Snappen jullie het nog?

Jeetje, ikd acht dat ik de enige was! Ik zit ook altijd na te denken of mensen ook denken zoals ik denk, en ook hoe dat zit met kleuren… Maar dan zouden wel álle kleuren omgewisseld moeten worden want anders zou je niet als je rood en geel mengt oranje krijgen. Dan zou het alleen kunnen als rood blauw was en geel rood, zodat oranje paars zou zijn. Snap? :stuck_out_tongue: Ik denk niet dat iemand ooit antwoord kan geven op deze vragen, tenzij er iets bedacht wordt waardoor gedachtes gehoord kunnen worden, maar ik denk niet dat dat ooit lukt… Sowieso omdat het niet echt een geluid is… En ik dacht ook, als je nou een hersentransplantatie ofzo ondergaat, ben jij dan nog jezelf? Denk je dan zoals jij denkt, ook al heb je een ander hoofd op je lijf? Of neem je dan diegene’s gedachten en karakter enzo over?

Haha idd, dat klinkt echt zo raar! :relieved:

Vind ik ook vaag.
net zoals in je zelf praten zeg ik heel vaak; ik wil niet in mezelf praten, nu doe ik het toch!, alweer, alweer, stop nou, hea nu doe ik het alweer, en weer, en nu nog steeds, stop dan, nee wil niet xD
of waar ben jij op deze aarde gekomen. waarom heb jij die ziel gekregen & waarom ben je niet in afrika geboren?.
ook raar.

half, maar ik denk dat laatste. dat het het ritme van de wereld is, dat het gewoon zo hoord