Wantrouwen?

Hello.

Ik heb morgen drie jaar met mijn vriend, maar begin me steeds meer aan hem te ergeren.
Ik woon bij hem en zijn ouders in, aangezien mijn eigen thuissituatie een regelrechte ramp is.
Mijn vriend en ik zijn dus altijd samen, maar elke keer als ik iets wil doen met een vriendin gaat hij zeuren en chagrijnig kijken.
Hij vraagt de hele tijd wat ik ga doen en met wie, en als ik een uurtje later thuis kom van werk, omdat ik met een vriendin heb staan praten, heb ik het gevoel dat ie me nooit gelooft.
Dan vind hij het ‘vreemd’ en apart… nu ga ik morgen wat drinken met een vriendin, en hij begon al helemaal te vragen waar ik dan naartoe ga enzo. En weer zo chagrijnig kijken.

Ik ben twintig, we zijn niet getrouwd en ik wil ook graag de dingen doen waar ik zin in heb. Ik ben al heel erg veranderd sinds ik hem ken, want vroeger ging ik elk weekend stappen en nu nooit meer.
Het is ook niet zo dat ik mijn vriend kwijt wil, maar hoe kan ik dit het beste aanpakken?

Anyway, ik ben nog nooit vreemdgegaan en heb ook geen rare dingen gedaan waardoor dit gedrag ontstaan zou kunnen zijn.
Zelfs ik ben niet zo erg als hij, en dat zegt echt heel veel. :’)

Ik denk dat hij bang is dat je naar een andere jongen toe gaat? Wat opzich ook niet echt goed is als je dat bij je vriendin denk lijkt mij.

Sorry ik heb jammer genoeg geen tips, maar ik vind het wel heel rot voor je!
Gaat hij wel gewoon met zijn vrienden stappen enzo?
Ik vind overigens wel dat hij je een beetje claimt.

Hij is gewoon heel jaloers en bang dat je naar andere jongens gaat ofzo, jij moet gewoon naar vriendinnen kunnen en kunnen uitgaan als jij dat wil! Het is jou leven en jij bepaalt dat zelf

^ Ja precies, en af en toe ook wel leuke dingen met je vriend blijven doen.

“Ik vind het vervelend dat je steeds vraag waar ik heen ga. Alsof je me controleert, dat voelt niet fijn”
?

Zoiets misschien?

Hij gaat zelf twee keer per week oefenen met zn bandjes. Dinsdag- en donderdagavond. Hij gaat ook bijna nooit stappen omdat hij zegt dat hij daar niet van houdt. Een plaatselijk feest, 1 keer per jaar, is hij wel naartoe geweest… maar vooral omdat ik ging, omdat ik biet wil dat hij zich van zn vrienden afzondert.
Ik kan het met die jongens ook goed vinden, dus vond ik het erg gezellig met ze. Maar het moet natuurlijk niet zo zijn dat ik met hun moet afspreken omdat hij anders niet gaat. Vind het prima als hij thuis wil zitten, maar ik zit niet echt zo in elkaar…

Hij controleert me ook. Op mn facebook en mail. Hoe hij steeds aan mn wachtwoordeb komt mag Joost weten…

Heeft hij een ex ofzoiets die hem bedrogen heeft? Want het lijkt alsof hij totaal geen vertrouwen in je heeft als je alleen op pad gaat. Misschien dat het wantrouwende gevoel daarvandaan komt? Maar ik durf het niet goed te zeggen. De vriend van een vriendin van mij was in het begin van hun relatie ook heel erg een controlfreek en heel erg wantrouwend. Op dit moment (na 2,5 jaar) gaat dit nog niet helemaal super, maar hij begint haar wel steeds meer te vertrouwen (ook zij heeft nooit iets gedaan waardoor hij haar niet zou moeten vertrouwen). Ze hebben er wel vaak ruzie over gehad en vaak lange gesprekken over gehad, zo ver dat het pas bijna uit was omdat mijn vriendin het echt niet meer trok dat hij zo jaloers deed heel de tijd.

Ik zou er proberen rustig met hem over te praten, op de manier zoals Silverbleed aangaf bijvoorbeeld? Laat hem gewoon weten dat je het echt niet tof vind, en dat je graag wil dat hij hierin probeert te veranderen?

Stom. Misschien vertrouwt hij mij niet? :’)

Oh en dan nog iets: Je bent of bij hem of bij mij. En als je niet bij 1 van ons bent, werk je? En als je vreemd zou willen gaan waar ik bij ben, sla ik je. :blush: Hij moet zich niet zo druk maken.

Hahaha ja, misschien is hij bang dat ik stiekeme dingen met jou doe. :smirk:
Maar je zei al eens: als er een gast te dichtbij komt, ga je op ze zitten. X’D

HAHA. yeeaaah. Sowieso.