Wanneer weet je of het over is?

Hallo lieve meiden,

Tis heel lang geleden dat ik hier een topic geopend heb en ik kom hier normaal gesproken ook niet zo vaak, maar ik heb eigenlijk best wel jullie hulp nodig. Dus vandaar toch dit topic.

Anyway, ik heb al ruim twee jaar een hele lieve vriend. We zijn ooit begonnen als beste vrienden, maar van het één kwam het ander en zo was er een relatie.

In het begin hadden we het ontzettend leuk en plezierig en deden we erg veel leuke dingen, maar dat verdween een beetje toen mijn vriend aan zijn knie geopereerd werd. Hij kon niets meer, was chagrijnig als ik bij hem was en als er ander bezoek was fleurde hij wel op. In die periode is het dan ook bijna uit gegaan, maar wonder boven wonder kwamen we er door heen.

Hij ging op stage, we zagen elkaar weinig omdat hij alleen in het weekend hier was en ook dat was een zware periode. Gelukkig kwam de zomer er aan en we gingen samen op vakantie en voor het eerst in en jaar hadden we het weer echt leuk samen :slightly_smiling_face:.

Nu is mijn vriend aan het einde van afgelopen zomer opnieuw geopereerd, nu aan zijn andere knie. Het is niet zo in elkaar gestort als de vorige keer, maar wel dusdanig dat ik niet weet of ik er mee verder wil. Ik weet gewoon niet meer of ik hem beschouw als mijn vriendje of als mijn beste maatje. En ik weet dat het verliefde gevoel niet oneindig blijft bestaan, maar ik wil niet me nu al een getrouwd stel voelen.
We proberen een heleboel leuke dingen te doen nu samen en veel tijd voor elkaar te maken, maar ook nog genoeg onze eigen ding te doen. Gewoon om te kijken of we het nog kunnen herstellen. Maar wat ik me dus af vraag is hoe weet je wanneer je het niet meer kan redden? Ik bedoel ik weet dat het voor iedereen anders is, maar ik vraag me af hoe dat voor andere meiden werkt. Want ik weet het momenteel echt niet meer. Weet gewoon niet meer wat ik wil en bij hem weggaan voelt ellendig, maar bij hem blijven nu ook. Dus hoe weet ik of het over is?

Hoop dat jullie me een beetje kunnen helpen :slightly_smiling_face:.

=

Ik had bij mijn ex op een gegeven moment dat het oke was als ik bij hem was, maar dat het ook oke was als hij weg was. Persoonlijk vind ik dan dat er iets niet meer goed zit. Als je echt van iemand houd vind je het geweldig/leuk/fantastisch dat hij bij je is, en als hij weg is wil je hem bij je hebben. Dit had ik dus niet meer. Samen hadden we het gezellig en konden we lachen, maar zonder hem had ik niet het gevoel dat ik iets miste, ookal zag ik hem 3 weken niet ivm vakantie.

Dit is niet in alle gevallen zo. Momenteel vind ik het helemaal niet erg als mijn vriend weer naar huis gaat en ik hem een tijdje niet zie, maar dat komt niet omdat ik niet van hem hou…

Als je ‘leuke dingen doet’, bedoel je dan dingen die je samen vaak doet (zegmaar normale dingen, eten, filmpje, weetikhet)… Ik heb ooit ergens gelezen dat, op het moment dat je voelt dat je relatie in een soort ‘sleur’ zit, het kan helpen om een keer iets geks te doen, of iets wat je allebei nog nooit gedaan hebt…

Hoop dat je er misschien iets aan hebt :blush: xx

In elke relatie komt wel het punt dat je hem meer als een maatje ziet dan als je geliefde, denk ik. Het is heel goed dat je probeert die sleur te doorbreken maar logisch dat je je ook afvraagt van wanneer weet je nou dat het gewoon klaar is?
Waardoor ik bij mijn ex merkte dat het echt over was voor mij:

  • als ik iets leuks deed (uitstapje) vond ik dat met hem hetzelfde als met iemand anders. Het kon me zeg maar niet echt schelen of ik iets met hem deed of met een willekeurig andere vriend(in) Ik zeg niet door hem alles geweldig moet voelen, maar ik denk wel dat je met hem iets leuks doen anders/beter moet vinden, ook als het niet romantisch ofzo (meer) is.
  • ik zag de toekomst niet meer zitten, zag het niet meer zitten om mijn hele leven met hem samen te zijn

Wat vervelend voor je :sob::muscle:
Ik kan je geen tips en advies geven want ik ken de situatie niet. Wel heb ik problemen gehad binnen mijn relatie en mezelf afgevraagd: [b]kan ik de rest van mijn leven hiermee leven?

[/b]Kan jij dat? Hiermee leven, de rest van je leven?

Oh meid ik begrijp hoe lastig dit is, want kom net zelf uit zo’n situatie.

Het laatste half jaar voelde mijn relatie al anders, gewoner, minder speciaal en het boeide me veel minder als een afspraak niet doorging oid. Hij voelde voor mij ook als mijn beste maatje, de intimiteit werd minder.

Nou goed, toen kwam hij met wat leugens op de proppen en was het voor mij makkelijker om de knoop door te hakken (het is nu uit). Maar achteraf gezien had ik dat eerder moeten doen! Je bent jong, een relatie hoort niet aan te voelen alsof je 10 jaar getrouwd bent.

Misschien even een pauze van elkaar nemen?

Je weet wanneer het over is als je meer houdt van de herinneringen dan van de jongen zelf.

Als jij het gevoel hebt zonder hem te kunnen leven, dan is het klaar. Je hebt een relatie waarbij je elkaar helpt in voor en tegenspoed zeg ik altijd maar. Ook als het even niet goed gaat met de ander.

Ik denk persoonlijk dat als je het zowel vervelend/moeilijk vind om bij hem te zijn als om niet bij hem te zijn, dat het beter is om er een eind aan te maken. Want hoe langer je blijft zitten met twijfels die niet weg gaan en geen definitief besluit kunt nemen, hoe ellendiger je je voelt. Misschien voel je je schuldig als je bij hem weg gaat omdat je denkt dat het nog kan werken, maar als je merkt dat er geen verandering in komt zou ik echt een beslissing nemen.

Oh, dat is zo moeilijk! Als je al heel lang twijfelt, en je inderdaad de herinneringen nog heel mooi vindt, maar dat dat eigenlijk niet meer dezelfde persoon is. Het is echt heel erg pijnlijk soms, en je houdt ook nog veel van zo’n iemand en je wilt na twee jaar iemand ook niet zomaar ineens kwijt zijn, maar misschien kun je inderdaad wel even met hem bespreken om een soort van pauze te hebben. Even een tijdje alles op een laag pitje zetten en zelf goed nadenken en kijken naar wat je voelt. Gewoon wat me-time, haha. Lekker gaan sporten of alles van je afschrijven werkt vaak ook wel heel erg verhelderend. Sterkte xxx

Ik vind (geheel persoonlijk dus he) dat je vriend je beste maatje moet zijn. Maar moet ook liefde zijn.
Ik en mijn vent zullen dit jaar 11 jaar samen zijn en ik ben nog steeds stapel verliefd. Ik krijg nog steeds vlinders in mijn buik en moet stom glimlachen in de auto als ons liedje op de radio kom (en natuurlijk luidkeels meezingen xD).
Ik ben van mening dat als je op het punt komt dat je denkt over uitmaken, dat je eigenlijk al antwoord op je vraag heb. Dan is het een gevalletje: erover praten, veranderen of toch uitmaken. Maar kennelijk moet er iets anders, anders zou jij je zo niet voelen toch? :slightly_smiling_face:

Sterkte!