Wanneer komt die zoen nou?

Hey, ik post bijna nooit een nieuw topic… Maar ik hoor graag de mening van andere meisjes (naast mijn beste vriendinnen). Ik zal het kort proberen te houden.

In september zijn we met school naar Rome gegaan. Onze jaarlaag werd verdeeld in groepjes van 15 man ongeveer, met wie je dan de stad zou gaan verkennen. Ik zat in een groepje met slechts 3 vriendinnen en 1 vriend, met derest ging ik niet echt om. In de loop van de dagen werd ik steeds ‘closer’ met die ene vriend. Elke avond gingen we uit (tot 22:30 haha…) en als je je een avond had misdragen moest je thuis blijven, wat die vriend 3 keer moest doen. En 1 keer was ik vrij dronken (toen hij thuis moest blijven) en toen was ik al vrij ‘handtastelijk’ en had hij me die avond nog een kus op m’n mond gegeven toen hij terug naar z’n kamer ging (en bij m’n andere 2 vriendinnen op hun wang).

Een andere avond, liet hij duidelijk merken dat hij met me wilde zoenen, ik stelde het alsmaar uit, want hij was erg dronken, maar uiteindelijk had ik het toch gedaan. Terug bij onze kamers hebben we weer gezoend, maar om 23:00 moest hij weer terug… De volgende dag werd hij naar huis gestuurd omdat hij 3x teveel had gedronken. Ik vond 't zo vervelend!

Bij terugkomst had ik besloten hem te contacteren, en zo praatten we elke avond met elkaar. Gingen we afspreken (waar niks was gebeurd), nog een keer afspreken (een drankje gedronken, ook niks gebeurd). En nu hebben we nòg een keer afgesproken. Dit was bij hem thuis, er moest nu wel wat gebeuren dacht ik? We zaten op de bank, in z’n kamer, een filmpje te kijken en vervolgens tv. We waren meer aan het praten dan naar het scherm aan het kijken. Aan het begin zaten we nog vrij ver van elkaar af, maar we schoven steeds meer naar elkaar toe… Haha. Ik voelde dat de zoen er bijna aan zat te komen, toen er opeens werd geroepen dat het eten klaar was. Ik moest naar huis, kut, er was geen zoen gekomen… Maar dit kon nog bij het afscheid toch?

Onderweg naar de voordeur kwam ik z’n vader nog tegen, die niet wist dat hij bezoek had… Dus hij was een beetje verbaasd haha. Maargoed, ik trok m’n schoenen aan en m’n jas. Hij keek een beetje om zich heen of er geen familie in de buurt was. Ik keek hem aan… En hij mij. Nu moest de zoen toch komen? Dus niet… We gaven elkaar een lullig kusje (op de mond). En ik zei heel awkward: “Nouja ik spreek je nog wel”. ARGH! What to do? Om die zoen nou wel eens te starten? Ik weet dat het ook van mijn kant moet/kan komen. Maar tot nu toe is het altijd van de andere kant gekomen… Volgens mij is hij ook verlegen, maar ik ook wel eigenlijk. Help…

Misschien heeft hij zijn eerste zoen nog niet gehad en is daar onzeker over?
Of hij weet niet of jij het wel zo goed wilt. Praat er gewoon met hem over. Zo moeilijk moet dat toch niet zijn?

@tartaarsaus Jawel, we hebben dus al gezoend in Rome zelf… Dus daarom vind ik het zo vreemd. En verder weet ik ook dat hij met meerdere meisjes heeft gezoend. Maar volgens mij alleen op feestjes enzo, en niet echt met iemand met wie hij afsprak

Ah oké , ja ik kon er eigenlijk alleen uit opmaken dat jij hem in een dronken bui een zoen gaf. Dus ja, dat maakt het ook veel makkelijker.

Ik denk dat hij gewoon een beetje verlegen is. Ik zou als ik jou was gewoon de eerste stap zetten op een goed moment anders komt het er nooit van.

Gewoon zoenen joh. Ten slotte: Niet jullie eerste zoen. Dus je weet al hoe het gaat. Het enige verschil is dat jullie bij de volgende zoen nuchter zijn. Tenzij hij ontzettend slecht zoent, kan het alleen maar beter aanvoelen.

Ja dat is dus wel een beetje het probleem. Hij was niet echt een zoenwonder haha.

Misschien herinnerde hij zichzelf dat het niet helemaal soepel ging en is hij eigenlijk wel een beetje super onzeker om nu met je te zoenen!

Over 10 dagen, 2 uur, 38 minuten en 23 seconden.

:bowing_man:

Tja, misschien was hij niet op z’n gemak omdat zijn ouders erbij waren? Als jullie al een keer gezoend hebben zal hij je vast nog wel een keer zoenen. Misschien was het niet het goede moment voor hem

Als je dat nou gewoon doet bij een afscheid waar je gewoon wat meer tijd hebt. En niet dat zijn ouders op hem zitten te wachten met het eten, dus.