Wanneer ben je nou écht verwend? [discussie]

Aangezien er een grote discussie was in het turkish slowchat over verwend zijn, leek het me een goed idee om hier een topic over te maken, vooral omdat ik niet wil dat de sfeer daar verpest wordt door die dicussie daar. De ene vindt iemand meteen verwend als die 100 euro voor z’n verjaardag krijgt, en de andere vindt iemand meteen verwend als diegene nieuwe, leuke kleren krijgt.

Wat vinden jullie hiervan?

Ik vind kinderen van 13 met een Canada Goose jas, Louboutin schoenen en een iPhone 5s in de hand, en het ook nog normaal vinden dat ze dat allemaal krijgen materialistisch verwend.

Hoezo ben je verwend als je een X bedrag krijgt op je verjaardag? Ik krijg altijd ziekelijk veel geld van mijn oma voor mijn verjaardag(daar spaart ze ook het hele jaar voor, doet geld in een potje iedere maand enz) maar ik ben haar daar heel dankbaar voor, ik wil eigenlijk nieteens dat ze dat doet en gewoon dat geld voor zichzelf houdt en besteed maar zij voelt zich daar prettig bij. Ik doe heel lang met dat geld. Maakt dat mij verwend?

Ik vind mensen verwend als ze als volwassenen teren op hun ouders/verzorgers geld zonder erbij na te denken en het zien als ‘normaal’, geld uit geven zonder de waarde ervan te kennen. Zeggen dat ze een iPhone van 600 euro ‘geen geld’ vinden en dat hun papa het moet kopen anders worden ze boos. Ik heb trouwens echt een hekel aan de eigenschap verwendheid.

Ik vind iemand niet verwend als die bijv. 100 euro krijgt of nieuwe kleren. Als de ouders dat zelf WILLEN betalen ben je toch niet verwend? Die worden verwend.

Nou in het turkish slowchat was hier een discussie over, en de meeste mensen over het algemeen vinden dat, vandaar.

Ja en dat roep ik al de hele tijd, amen.

Ik vind je verwend wanneer je niet hebt geleerd om te vechten voor een bepaald doel.

Maar dan ligt het eraan hoe je ermee omgaat. Als je dankbaar bent en je goed met het geld omgaat en niet alles uitgeeft aan schoenen en mcdonalds, dan is het alleen maar fijn toch? Je moet gewoon niet vergeten dat veel andere mensen dat niet krijgen en dat je dankbaar moet zijn dat jij dat wel mag krijgen… Ook opschepgedrag vind ik naar. ‘ik heb een iphone en louis vuitton gekregen voor mijn verjaardag was bij elkaar 1500 euro ook nog 500euro van oma en opa xxx*10 foto’s met tas*’

Ik vind iemand verwend als je er altijd maar vanuit gaat dat je alles/veel wat je wil krijgt en er nooit zelf iets voor hoeft te doen en geen dankbaarheid toont/voelt.

Ja klopt. Eigenlijk is de reden dat ik dit topic heb aangemaakt ook zodat we hier verder kunnen discussiëren en niet daar, zodat de sfeer daar niet wordt verpest. :slightly_smiling_face:

Ja, ook ik krijg veel wat mijn hartje begeert. Maar ik kan er niet tegen als mensen mij meteen als verwend beschouwen want ik ben er tenminste dankbaar voor, klaar.

Ik vind je verwend als je je ernaar gedraagt.
Als je andere mensen kleineert omdat zij minder hebben.

Oh en daarbij, als mijn/jullie ouders mijn studie, rijbewijs en auto willen betalen, doen ze dat toch. Mijn ouders zeggen dat ze dat willen en gaan betalen, dan hou ik ze niet tegen, simpel. Maar je kan je ouders ook niet dwingen dat ze het voor je moeten betalen.

Als dit topic dood gaat mag hier een slotje op, nogmaals: ik maakte dit eigenlijk alleen zodat de sfeer daar (in het turkish slowchat) niet verpest werd en er geen ruzies kwamen door deze discussie, dus het was niet echt nodig denk ik.

Niet bedwetering bedoeld hoor maar verwennen is wel degelijk erg.
Zij het wanneer ouders maar blijven verwennen en dit niet proportioneel doen (bv een Iphone kopen omdat ze een griepje gehad hebben, ik ga even heel extreem om mijn punt echt duidelijk te maken.) Vaak verwennen ouders hun kinderen ook om de verkeerde redenen (de leuke ouder willen zijn, het kind laten stoppen met zeuren,…) Daarnaast heb je ook nog andere vormen van verwenning. Ouders die constant alles in de plaats van hun kinderen doen, zichzelf wegsijpelen voor hun kinderen enzo.

Heb hier deze week nog over geleerd :slightly_smiling_face:

Om eerlijk te zijn vind ik het wel goed als je rijbewijs zelf moet betalen, in ieder geval een deel. Zodat je leert om te sparen en door hebt hoeveel alles kost. Mijn moeder heeft ook maar een klein deel betaald van mijn rijbewijs en ik ben daar blij om. Ik heb hard gewerkt voor mijn geld en ik weet dat je niet zomaar iets kan krijgen.
Maar desondanks vind ik niet dat mensen verwend zijn als hun ouders het wel betalen.
Zoals ik al eerder zei: Ik vind iemand verwend wanneer deze persoon niet heeft geleerd om te vechten voor een bepaald doel. Als ze maar gewoon begrijpen dat ze dankbaar moeten zijn dat hun ouders het voor ze betalen.

Nou ik krijg een iPhone 5S, dan ben ik toch niet meteen verwend of wel dan. :")

Ik denk dat je verwend bent als je er maar vanuit gaat dat je van alles krijgt zonder dat je er ook maar iets voor hoeft te doen.
Als je het normaal vindt dat iedereen alles voor je koopt zonder dat je er dankbaar voor hoeft te zijn. Ik krijg best veel van mijn ouders, maar ik ben er wel dankbaar voor en weet ook dat dit niet zomaar vanzelfsprekend is.