Wanhopig..

Hallo,

Ik zal maar meteen gewoon beginnen, denk ik?
ergens half januarie kregen wij een nieuw meisje i d klas. Ze was best aardig maar ook verlegen enzo. Ik werd wel vriendin met haar enzo.
Maar ergens in mei ofzo, zei ze ineens dat ze zichzelf dik vond. Ze is denk ik iets groter dan mij en woog toen 7 kilo minder dan ik. Maar ze hat steeds huilbuien en at niks meer op school Ze reageerde bijna niet op school en haar cijfers zijn ook neit goed (voor zover ik dat weet…)
Nu is ze helemaal depressief en ik weet niet meer wat ik moet doen. Ze ging bij mij op de weegschaal staan en ze weegt 40 kilo, terwijl ze bijna 1.75 is…
Ik heb al egzegt dat ze naar de dokter moet gaan, maar ze wil niet luisteren…

Herkent iemand dit, en weet iemand wat ik meot doen?? Zometeen gaat ze dood ofzo, daar ben ik serieus bang voor…

xx

Hoi hoi

Ik heb hetzelfde vroeger meegemaakt en het beste wat je kan doen is haar aanhoren en inderdaad het advies geven om er met professioneel iemand over te praten. Als zij dit niet kan en jij er mee blijft lopen misschien kan jij zelf dan met iemand van school ( leraar of lerares ) of een dokter of je ouders of andere vriendinnen praten hierover om te kijken hoe en wat je nog meer voor haar kan betekenen. Succes maar mijn complimenten heb je bij deze want je doet het super!

Ik denk dat ze misschien wel anorexia heeft, of anorexia in beginning. Misschien moet je eens met haar moeder/vader gaan praten over haar. Of confronteer haar ermee, dat je bang bent dat er iets met haar gebeurt.

Bedankt al voor die paar tips!
Ze komt zo en blijft ook eten. Nja, eten… Ik overweeg mn moeder in te lichten, maar die vond van begin af aan al dat ik niet bevriend meot haar moet zijn. Ze is een beetje gotic achtig, maar niet heel erg ofzo. Ik maak me echt ongerust over haar.
Weet iemand nog iets?
xx

Ik weet niet of niet meer met haar omgaan voor jou en of voor haar de oplossing is. Ik denk dat je nog in gedachten met haar bezig blijft. Zoek anders zelf voor haar professionele hulp. Bied haar aan dat je desnoods met haar mee wilt gaan.
Sterkte en liefs sun

@ sunshine30
Ik ben ook een keer naar een vertrouwingspersoon geweest op school, en die ging met dr praten maar ze ontkende ALLES. en die evrtrouwingspersoon deed er verder niks mee…
Als ze zo komt ga ik haar wel proberen over te halen…

xx liefs

Overhalen is heel moeilijk in dit soort situaties. Iemand moet er zelf achter staan anders heeft alles helemaal geen zin. Je kan haar misschien wel voor een keuze zetten. Samen met haar gaan praten met een professioneel iemand of anders alleen maar vriendschap zonder daarover te praten. Misschien hard maar wel een keuze die ZIJ moet maken. Wilt ze geholpen worden of wilt ze aandacht?:face_with_raised_eyebrow:

Zeg tegen haar dat je je echt zorgen maakt en ga langs bij haar ouders.

Okee jongens…

Gister heb ik dus met haar gesproken over dat ze echt te dun is en dat ze hulp moet krijgen. Maar ze werd woedend, zo sloeg me zelfs! en toen schreeuwde ze dat ik me met mij eigen zaken moest bemoeien en rende mn kamer uit, naar haar huis. Volgens mij heeft ze me geblokt op msn en evrwijderd op hyves. Ik stuurde dr een smsje maar ze reageerde niet.
Ik weet echt niet meer wat ik moet doen… moet ik haar met rust laten?
Maar dat wil ik niet. Ik voel me toch en soort verantwoordelijk voor haar…
Kent iemand een goed adres ofzo?

liefs,

de boodschap ik duidelijk, ze wilt niet dat je haar helpt. ik denk dat je haar beter gewoon kunt laten; als ze niet wilt dat je haar helpt dan heeft het weinig zin toch?

laat haar,
ze komt er zelf wel achter dat ze zo niet oud wordt!

Ik weet niet hou oud je vriendin is? Haar bmi is 13,06, dit is echt veel te weinig! Ik heb even gekeken op wikipedia, zelfs zesjarigen zijn al te licht bij een bmi <13,92… Ik zag dat jij 15 bent, als zij even oud is dan zou een bmi <17,52 te licht zijn… En nu weet ik wel dat sommige mensen gewoon heel dun zijn, dat dat hun bouw is, maar gezien het feit dat ze ook zo weinig eet en dan die bmi… dan denk ik toch eerder richting anorexia!

ik ben het trouwens niet eens colouryourlifee en mioba, over dat je haar niet zou moeten helpen omdat ze dat niet wilt. Ik weet niet heel erg veel over anorexia. Maar gezien het feit dat die ziekte een dodelijke afloop kan hebben, zou ik hier wel serieus mee omgaan… Hoewel dit natuurlijk ook erg lastig is als zij zelf niet mee wil werken…

Wat zit je toch in een lastige situatie! Nu ze zo boos op je is geworden zou ik het eerst even laten rusten… Je zegt dat je moeder haar niet zo geweldig vind als vriendin voor jou, maar misschien zou je toch kunnen overwegen om er met je moeder over te praten, haar om advies te vragen? En je zou natuurlijk ook met die moeder van die vriendin kunnen gaan praten. En verder… ik weet eigenlijk ook niet zo goed wat je op dit moment zou kunnen doen… ik zou in ieder geval blijven opletten, mocht het ineens slechter met haar lijken te gaan, dan toch nog een poging doen om hulp voor haar te vinden?

dankje voor al jullie reacties!
we zijn nu 2 dagen verder, en ze heeft nogsteeds niets van zich laten horen. Gisteravond had ik even een zwak moment en toen heb ik alles verteld aan mijn beste vriendin. Nu voel ik me wel wat beter. Ze zei dat ze wel mee wil gaan naar de ouders van haar (mijn andere vriendin), dus dat ga ik dan doen. Ik hoop zo dat er iets gaat gebeuren.
@ blaisno ze is 16, een halfjaar ofzo ouder dan ik. De dag dat ze zo boos wegrende, daarvoor dan, ging ik haar meten, en wegen, om haar bmi te laten zien, en dat dat veel te weinig is. Ze wilde het wel doen, zodat ze kon aantonen dat ze veelste dik is. Haar lengte is 1. 75, en haar gewicht 39,2 … Toen zei dat bmiding dat het veelsteweinig was, en ik zei dat ik me zorgde maakte, en toen flipte ze dus…

iig bedankt voor alle reacties! vanavond ga ik naar haar ouders toe, want dan is ze naar een feest ofzo.

liefs, x

hee, wat super van je dat je zo voor haar klaarstaat! ik denk dat het inderdaad een goed idee is om naar haar ouders te gaan, in ieder geval erover te praten dat je je zorgen maakt. Misschien hebben haar ouders ook al wat door, en maken zich ook zorgen en als ze horen dat ze niet de enige zijn dat ze dan actie ondernemen? Verder weet ik niet zo goed wat je nog meer kunt helpen, ik denk dat als jullie weer met elkaar praten dat het enige wat je kunt doen is laten merken dat ze niet alleen is en dat je haar altijd zult steunen en voor haar klaar staat.
Maar het is echt een vervelende situatie voor jou vind ik, en ik vind het echt super hoe je haar probeert te helpen =)
succes, xx

Hee,

Ik weet eigenlijk niet echt iets xD Ik denk dat het het idd het beste is als je met har ouders praat. Miss meot je ook nog een gesprek hebben met je vriendin en haar ouders? Ik vind het ook super hoe je haar wilt helpen :V

xx

Goed dat je zo voor haar klaarstaat, daar is ze je later vast dankbaar voor.
Ik zou idd met haar ouders gaan praten.
Suc6!

http://www.proud2bme.nl/

staan heel veel tips op voor dit soort problemen.