Walging en misselijkheid - hulp nodig

Hallo iedereen,

de laatste tijd walg ik van alles, wat steeds irritanter wordt. Ik walg elke dag wel van íets en dat gaat dus gepaard met ontzettende misselijkheid.

Ik walg erg van eten. Als anderen koken, of als het eten niet goed lukt. Dan word ik zo misselijk dat ik dat gerecht dus vanaf dat moment niet kan eten. Of als er gemorst is, vieze keukens, eten wat over de datum is. Ik sta dus altijd wel schoon te maken omdat ik er zo van walg. Lukt spinazie een keer niet, dan hoef ik het ook nooit meer, terwijl ik er normaal dol op ben. Heel frustrerend.

Vroeger kon ik tegen heel van dingen, maar nu totaal niet. Ook walg ik steeds vaker van mensen, van kinderen vooral die er dan niks aan kunnen doen dat ze niet netjes eten bijvoorbeeld. Of als mensen lichamelijke problemen hebben, al is het maar iets kleins. Nu heb ik mezelf gedwongen om me eroverheen te zetten bij mezelf, maar bij anderen gaat dat gewoon niet. Soms heb ik ook het gevoel dat ik walg van de aanwezigheid van mensen.

Ik heb het nu dus ook zo vaak dat er niet eens wat hoeft te zijn en ik word gewoon ontzettend misselijk dat ik echt wil overgeven. En dat ik zo erg walg van ons huis dat ik non-stop wil schoonmaken, terwijl ik -eerlijk waar- het niet haal. Ik kan niet álles en óveral schoonmaken, ik heb het erg druk deze zomer en elk hoekje lukt me gewoon niet. En dat is heel frustrerend, omdat ik dus ook plaatsen in het huis ga mijden en dan vooral de keuken.

Ik weet niet echt of ik smetvrees heb, ik heb het vooral bij eten. Ik las ook dat het kan komen door stress, waar ik ontzettend veel last van heb.

Kan iemand me helpen?

Heb je het hier al met je moeder over gehad (je woonde met je moeder samen toch?)?

Niet om je af te doen als lastige puber (want dat vind ik je niet), maar toen ik een puber was en jouw leeftijd had, had ik ook altijd dit soort dingen. Op sommige momenten was alles dan ff teveel…

Ik denk stress inderdaad :frowning_face:

Wat vervelend. Ik denk ook stress of iets in die aard. Zelf heb ik het ook wel een beetje, maar dat is veel minder en heb ik altijd al gehad.

Misschien is het ook dat de muren nu een beetje op je af komen, omdat het nu vakantie is en je vaker aan huis bent? Dan vallen dingen je automatisch meer op. Ik vind het toch ook een beetje als smetvrees klinken en dat is ook iets dat echt een serieus probleem kan zijn.

Wat kut. Ik heb zelf er geen verstand van en dus ook geenidee wat het kan zijn. Maar als het echt lang aanhoudt, misschien met een psycholoog praten? Misschien kan je dan een patroon herkennen en de oorzaak achterhalen. Naja hoop voor je dat het in de loop vd tijd weg-ebt.

Maar je moeder werkt toch ook neem ik aan? Dan komt er toch eigenlijk niemand in die keuken nog, in de tijd dat jij van huis bent. Waar ben je dan precies zo ‘bang’ van in de keuken?

Klinkt toch wel echt als smetvrees. Misschien zou je er eens mee naar je huisarts kunnen gaan? Er zijn behandelingen mogelijk voor OCD’s zoals smetvrees.

Dat zijn toch wel belangrijke plekken natuurlijk. En veel mensen met smetvrees hebben die smetvrees ook voor mensen, maar ook bv. hun bed of bedden in het algemeen, de keuken is inderdaad ook een bekende. Ik wil je niet gelijk een stempel geven, want ik ben geen dokter maar misschien kan het toch geen kwaad om er eens serieus over te praten met iemand die je zou kunnen helpen? :slightly_smiling_face: Je voelt je hier toch duidelijk vervelend over.

Heel vervelend en sommige dingen heel herkenbaar.

Het is belangrijk dat je niet toegeeft, jaja makkelijk gezegd! Dat zeg ik ook als ik mijn handen weer eens wil wassen, zonder dat ze vies zijn. Maar het is een gedachtengang, die aangepast moet worden.
Doe je dit niet, dan word het een OCD en hiermee beperk je je leven. OCD’s kunnen zodanig erg worden dat je leven letterlijk een HEL wordt.
Klink vreselijk, maar ik zeg altijd tegen mezelf: mens, doe normaal! Soms helpt het, soms helpt het niet, maar toegeven is nooit het antwoord!
Spinazie gaat niet zoals je wilt, jammer dan, dit is wat je eet, klaar. Iets harder zijn als je merk dat je in het patroon valt. Zal moeilijk zijn, maar over een tijdje is het je gewone gedachtengang en denk je er niet meer over na.

sterkte.

Slotje aangezien de gebruiker er niet meer is