Waarom leven we?

Hallo,

Ik vraag me heel vaak af waarom ik leef, wat erna komt, wat ervoor was en of dit niet allemaal mijn verbeelding is?
Vooral de vraag of alles we echt is en hoe dat kan houd me bezig. Ik krijg dan een heel onwerkelijk gevoel, alsof dit niet echt is maar mijn onderbewustzijn.

Daarom hier een discussie forum over wat het leven is, en waarom we leven.

Ik ben benieuwd wat jullie gaan zeggen! :slightly_smiling_face:

Ik hoop dat dit topic nog niet bestaat.

Ik vraag me vooral vaak af wie of wat er voor heeft gezorgd dat de mensheid zo fucked up is.

Maar ik begrijp het inderdaad wel. Ik vraag me vaker af of het leven wel echt is, of wij wel echt zijn en inderdaad waarom me leven. Dat onwerkelijke gevoel krijg ik dan vaak ook, bijvoorbeeld als ik ergens loop en dan ineens het gevoel krijg dat dit niet de werkelijkheid is, dat ik niet ik ben en alsof er iemand anders in mijn lichaam zit en ik alleen kan toekijken.

Ja inderdaad, en alsof het allemaal je gedachtes zijn.
Dat van dat de mensheid zo fucked up is denk ik ook vaak na. Hoe hebben we het zo ver kunnen laten komen dat mensen bezwijken onder stress, depressief worden, zelfs zelfmoord willen plegen? Dat doet de maatschappij, en ik snap niet hoe dat zo ver is gekomen.

Haha ken je gevoel precies. En dan vervolgens ben ik gefrustreerd omdat ik het gewoon niet kán weten, en dat wil ik niet accepteren ik wil het weten haha.
Maar waarom, ik heb echt zo veel theorieen. Bijvoorbeeld dat alles eigenlijk een droom is en dat als je dood gaat je wakker wordt. En dat je het eigenlijk zelf kan maken zoals je wil, net zoals een lucide droom.
En naja er waren wel meer dingen, maar kan ze zo even niet bedenken, maar er over nadenken vind ik wel heel leuk, vind dit onderwerp zo interessant.

Precies en eigenlijk haat ik de mensen die ooit hebben bedacht dat alles in ons leven maar beter en sneller moet. Ik heb een schijthekel aan wetenschappers en politici. Ik snap niet waarom wij mensen niet gewoon blij kunnen zijn met wat de wereld ons gegeven heeft.

We leven omdat we geboren zijn en nog niet dood zijn gegaan
Sorry geen serieus antwoord dit

Ja! Dat van een droom denk ik ook heel vaak, ook omdat mijn dromen altijd zó realistisch aanvoelen, net zoals het ‘gewone leven’. Soms denk ik dat mijn dromen ook best realiteit zouden kunnen zijn, en dat als ik wakker ben ik eigenlijk droom…
In ieder geval is het een heel interessant onderwerp ja, en ik kan er ook echt heel lang over blijven doordenken. Het kan me alleen soms wel een angstig of onbehaaglijk gevoel geven.

Hahaha, ik wil zelf onderzoekster worden in het gedrag van dieren, maar puur omdat ik dat gewoon heel leuk en interessant vind :slightly_smiling_face:
Maar over die snelheid; het geeft ook heel veel stress aan mensen, alles moet zo snel mogelijk en zo goed mogelijk, zo niet dan is het niet goed genoeg. Dit geeft enorm veel stress en niemand wordt er nou echt gelukkig van. Dus waarom hebben we zo een maatschappij gecreëerd? Dat vraag ik me ook vooral af.

Ervoor was er niks, erna zal er niks zijn. Nu is er leven. De reden dat je nu leeft, is dat toevallig die ene zaadcel versmolten is met die ene eicel.

En ik herken je gevoel en twijfels wat de werkelijkheid betreft. Ik vind het heel interessant om erover na te denken maar ga er voor m’n eigen welzijn vanuit dat wat mijn zintuigen me vertellen over het algemeen waar is (dus ik geloof dat ik nu in de tuin zit, dat de deur kraakt en de zon ondergaat. Dat ik op jouw topic reageer, dat jij bestaat, dat de iPhone waarmee ik reageer bestaat en dat het keelsnoepje waarop ik sabbel smaakt naar sinaasappel. Ik geloof dat ik leef.)

En wat ervoor gezorgd heeft dat de mensheid al dan niet ‘fucked up’ is? De mens zelf.

Maar hoe heeft de mens het dan zo ver laten komen dat het zo fucked up is?

Oké even for the record: ik ben tegen de hele ‘de mensheid is fucked up omg trieste wereld :’((!!!1!’-riedel. Maar, de mensheid zoals hij nu is, is voor een groot deel gevormd door de mens zelf. Menselijke behoeften en verlangens hebben zich vertaald naar ambities en prestaties. Met alles wat we zeggen en doen (dus ook maken, uitvinden en ontdekken) hebben we impact op het leven van anderen. Sommige dingen raken misschien een persoon, andere dingen hebben vergaande gevolgen voor grote bevolkingsgroepen (denk aan Caesar die de Rubicon overstak of Columbus die Amerika ontdekte, maar ook aan een groep pesters die iemand voor het leven tekenen en in zijn verdere handelen hebben beïnvloed).

TL;DR Alles staat in verband met elkaar en de mens heeft over het algemeen het grootste aandeel in dit hele mechanisme.

En nog even specifiek antwoord op je vraag: de mens is vaak egoïstisch.

Oh dit heb ik ook wel eens!
En dan kan ik maar door blijven denken en door blijven denken…
Want hét leven is alles… Voor je geboorte heb je niks van mee gekregen. En nu ben je hier op aarde en ga je ook ooit weer eens dood. En dan is er weer niks…

Oke ik heb geen idee hoe je dat moet uitleggen haha, maar als ik daar allemaal aan denk kan ik wel depressief worden haha

De mens is een egoïstisch wezen.
Wij willen het als maar beter hebben, ondanks wat we anderen daarmee aandoen.

Volgens het boeddhisme en het hindoeïsme is verlossing van de ziel het doel van het leven ( of eigenlijk de levens ), om weer terug te keren in het oneindige. Eigenlijk zoeken de geloven zoals het christendom en de islam ook verlossing, maar dan in de vorm van een uitvolkorene of iets dergelijks. Ik denk dat ons levensdoel puur en alleen biologisch is: verbeteren (d.m.v. evolutie) en voortplanten. Wat ons geestelijke doel is? Gelukkig worden denk ik.

Ik geloof in evolutie, dus wat dat betreft is het puur toeval. Dat de mensheid zo vreselijk en naar is komt gewoon omdat we een vrije wil hebben en dat sommige mensen denken dat dat hetzelfde is als dat je andere mensen die niet hetzelfde vinden als jij het leven zuur mag maken.

Hahaha, jaa inderdaad, dat heb ik ook!
Daarom denk ik er ook niet meer aan =S

Ja dit vraag ik me ook vaak af niet dat ik dood wil maar gewoon hoe kan ik dit allemaal zien, hoe kunnen jullie mij begrijpen wat ik zeg. Hoe weet jij dat groen groen is en niet paars. Dat soort rare vragen.

Ligt eraan welk geloof/filosofische stroming je aanhangt.

Aangezien ik me het meest vereenzelvig met het existentialisme “geloof” ik niet dat er een reden is waarom wij leven. Die moet je zelf maken.

-

Ja ! Dat met die kleuren denk ik ook heel vaak. Want misschien ziet iedereen wel een andere kleur bij paars maar hebben we gewoon geleerd dat dat dan paars heet.