waarom is een goede vriendin vinden zo moeilijk?

Okee, ik heb een probleem, een niet zo groot probleem voor anderen, maar zelf zit ik er soms behoorlijk mee.

Sinds vorig jaar heb ik 4 beste vriendinnen. Vorig jaar ging ik het meeste met een meisje daarvan om, laten we haar I noemen. En C en M zaten ook in dat groepje en toen kwam er ook nog iemand bij F. C & M gingen veel met elkaar om, en I en ik ook. En F was gewoon een beetje neutraal. Dus we hadden met zn allen een vakantie geboekt, en ik dacht dat het op vakantie net zo zal worden [C&M, I&ik en F neutraal]
Komen we daar aan, zitten we naast een groep jongens, harcore luisterend, nike air max aan [niet discriminerend bedoeld], petje op, lurkend aan bier 8 uur sochtends met een sigaret erbij etc. Ze waren best aardig, dat niet. Maar wat gebeurde er? C&M hielden dus blijkbaar veel van de aandacht van jongens en gingen 24/7 bij die jongens zitten. I&F waren best verlegen en op het eind zaten ze alleen maar in de tent een boek te lezen omdat ze de jongens echt niet normaal vonden. En ik zat daar maar wat tussenin. Ik bedoel, ik had geen zin om om aandacht tevragen van de jongens net als C&M, maar ik had ook geen zin om saai in de tent te zitten. Bovendien ging I, die eerst mijn beste vriendin was, heel veel met F om. Dus ik voelde mij best in de steek gelaten.
Steeds als ik bij C&M zat, vond ik I&F stom, en steeds als ik tijd doorbracht met I&F in de tent, vond ik C&M stom.
Nu, een paar weken later, zit ik er nog steeds tussenin. C&M vind ik nu echt niet normaal meer. Ze doen nu echt alles om aandacht van jongens te krijgen, hoe laag kun je zijn? I&F vind ik tja, saai ofzo. Ik kan niet lang tijd met hun doorbrengen want dan vind ik het gewoon saai worden, iets in mij snakt dan gewoon naar méér.
Typisch geval van de gouden midden weg. Maar nu was ik laatst op de verjaardag van een andere vriendin van mij. En haar vriendinnen waren gewoon vólwassen, ik werd gewoonhelemaal jaloers dat zíj wel leuke vriendinnen had en dat ik het maar moest doen met 2 gestaltes die gêilen op jongensaandacht, en twee die boeken lezen.
Waarom kan ik geen goede vriendin vinden, die hetzelfde is als mij? Of maak ik van een mug een olifant, dat kan natuurlijk ook.

Het is ook gewoon moeilijk

Goede vriendinnen zijn zeldzaam

waarom vraag je niet aan die vriendin die jarig was of je een keer met hun mee mag? Misschien zijn die wel veel leuker en vinden ze jou ook aardig. Of praat er met die C&M&I&F mee. En als je het niet durft tegelijk eerst met die ene waar je het meest mee om ging. Succes iig!

Ja, het is moeilijk om een echt goede vriendin te vinden, en haar dan ook nog te houden als je haar eenmaal gevonden hebt. Ik ben hartstikke blij dat ik wel een supergoede vriendin heb ontmoet dit jaar, maar daar gaat het nu niet om.
Je oude vriendinnen hebben je teleurgesteld, en ik zou verder kijken voor andere. Probeer eens te zoeken bij clubs/verenigingen waar jouw passies/interesses inzitten, des te groter de kans dat je écht een meid vindt die hetzelfde is als jij. En de gouden regel is: behandel je vriendinnen zoals jij ook door je vriendinnen behandeld zou willen worden!

Dat vraag ik me soms ook af. De enige waarbij ik me 100% op mijn gemak voel en zeker van weet dat hij echt nooit iets zal doorvertellen ofzo, is mijn vriend. Ik heb altijd het gevoel dat je ‘beste’ vriendin je toch óóit wel zou verraden/naaien, zoals ik al zovaak mee hebt gemaakt… helaas.

ja dat is heel moeilijk en helaas heb ik haar ook nog niet gevonden

mensen die je kunt vertrouwen zijn tegenwoordig een bedreigde diersoort.

dat heb ik ook ongeveer, wij zaten dus in het 1e jaar samen met 6 meiden [A,M,IL,S,F]. Toen in de 2e gingen A&M daarvan steeds meer met andere meisjes om, wat opzich niet erg is maar toen zijn ze helemaal veranderd. En nu in de 3e is S uit de klas[waar ik het meeste mee omging] en F is uit het groepje, en kreeg ik er een andere vriendin bij [IR]. Maar nu vinden mijn vriendinnen elkaar niet meer aardig. Want door IR is IL nu best arrogant geworden, en IR er niet is, is IL opeens heel anders[aardig]. En nu zijn A&M opeens heel kinderachtig geworden. En ik sta er lekker tussenin.
Maar gelukkig heb ik nog 2 beste vriendinnen die ik echt 100% kan vertrouwen.

oke beetje vaag verhaal :cold_sweat:

Zo herkenbaar dit. Alleen ons ‘groepje’ is met zes, en (op twee na) iets minder extreem :’)

-

het is ook moeilijk om een goede vriendin te vinden. vind ik zelf ook.

Het is ook lastig.
en tsjaa.
wat sommige al zeggen:
Goede vriendinnen zijn zeldzaam.
en je maakt echt niet van een mug een olifant,
want het is jou gevoel.
x

Goede vriendinnen zijn nou eenmaal zeldzaam

Oké hier heb je niet veel aan, upje voor jou

omdat niemand perfect is. (A)

Hihi, mijn situatie is wel anders, maar uiteindelijk komt het hier op neer ^^ maar ik denk dat één van de enigste oplossingen is om een beetje een ander vriendengroepje te vinden. En dat is moeilijk ja.
Ik heb bijvoorbeeld geen idee met wie ik uit moet gaan als ik eenmaal 16 ben. En dan echt uitgaan, gewoon met een groepje.
Verder denk ik dat je dit maar een beetje moet laten gebeuren, dit soort dingen gebeuren altijd in de puberteit :slightly_smiling_face:

Ik heb het zelfde probleem, of tenminste het lijkt erop.
Ik ben 2,5 jaar geleden vanuit de randstad naar een klein Drents boerendorpje verhuist wat ik overigens niet zo heel erg vond, want ik zou toch naar de middelbare school gaan (nieuwe vrienden etc.). Ik heb in mijn nieuwe klas redelijk snel mijn maatjes gevonden. Ik vond ze eerlijk gezegt wat achter lopen (er is gewoon verschil tussen mensen uit de stad en hier), maar hier heb ik me op aangepast en ben zegmaar met hun mee gaan leven. Toen in het tweede jaar begon ik al meer dingen te merken waarvan ik dacht, is dit zoals je met je beste vriendinnen omgaat? Het was vooral zo dat een tijdje 2 uit mijn vriendinnen groepje met elkaar omging, en dan opeens diegene links laten liggen en dan weer even met de andere. Niemand leek dit heel erg te vinden behalve ik. Ook begonnen ze (zoals veel mensen op de 14/15 jarige leeftijd) te expirimenteren met roken/alcohol, niet dat ze dat deden maar afentoe gewoon, en ik NIET, ik zag er geen reden toe, ben niet zo iemand die zich helemaal lam zuipt/doet alsof ieder weekend op de gekste feestjes. Nou toen heb ik wel geprobeert me wat aantesluiten bij andere meisjes, maar niemand waarmee ik echt een klik kon krijgen.
Ik heb me hier nu bij neergelegt, omdat ik in mijn dorp op school het VWO niet kan afmaken ga ik volgend jaar naar de stad en een grote school en hoop ik hier mijn maatjes te treffen.
Uiteindelijk vind je altijd wel mensen die bij je passen, waarneer het ook zou zijn. Maar je moet (bijna) altijd wel een fase door waar je iets minder goeie vrienden hebt.
Life’s hard helaas…

Weetje… de perfecte beste vriendin bestaat niet !
Iedere gek heeft z’n gebrek, en dat zul je ook moeten slikken in een vriendschap. Het is lastig, k weet t.

En je hoeft niet te kiezen toch? Juist leuk, zulke verschillende soorten vrienden.
En… jij verandert, en je vriendinnen veranderen. Puberteit… Elke levensfase heb je weer andere vrienden (vaak dan). Misschien is dit de kans om andere mensen te leren kennen !!

Maar… t voelt wel rot !!
Ik heb precies hetzelfde gehad. :wink: