Waarom behandel ik hem zo?

Hey iedereen,

Misschien kennen een paar onder jullie mij nog van het “Algemeen Grenzeloos Verliefd” topic, misschien ook niet.

Wel het zit dus zo: Ik heb vorig jaar Oktober een hele leuke jongen leren kennen in Londen, hij bleek uit Noorwegen te komen. In Januari ben ik hem gaan opzoeken voor een week en het was heel erg fijn, sindsdien is het eigenlijk een beetje officieel geworden. Ook al had ik toen ik daar was, tijdens de laatste dagen een beetje twijfels over of ik het wel zou doen. Eenmaal toen ik thuis was, waren die twijfels helemaal weg en mistte ik hem vooral.

In April kwam hij mij opzoeken, en toen begon mijn raar gedrag eigenlijk. Na een paar dagen sloegen mijn gevoelens voor hem helemaal om en kon ik hem geen affectie meer tonen. Ik heb het zelfs uitgemaakt op de voorlaatste dag en gezegd dat we beter vrienden konden blijven. Ja ik weet het, best timing ever. Het moment dat ik hem uitgezwaaid had en hij echt weg was, kreeg ik al spijt. En na twee weken heb ik hem een lange e-mail gestuurd waarin ik uitlegde dat ik hem heel erg mistte en ik het nooit uit had moeten maken. Hij begreep mijn gedrag niet, maar hij snapte wel wat ik bedoelde en vergaf het me.

15 Juli zagen we elkaar weer op een festival in Denemarken, we hadden samen een hotel geboekt voor 4 dagen. Hetzelfde verhaal maar extremer, eerste dag ging het goed… maar op de 2de kreeg ik weer twijfels en mijn gevoelens leken ineens te verdwijnen, ik voelde me niet meer tot hem aangetrokken etc. Ik kon het niet over m’n lippen krijgen, dus ik heb het nog 2 dagen volgehouden tot op de laatste dag en toen maakte ik het weer uit.

En ja… ik beland weer in de vicieuze cirkel. Ik mis hem sinds Augustus weer enorm, het voelt alsof ik nog steeds van hem houd, en als ik het geld had nam ik meteen een vliegtuig naar Noorwegen om het gewoon nog maar eens te “proberen.” Ik heb hier alleen geen verklaring voor, en ik weet dat ik het hem niet nóg een keer mag aandoen. Maar ik snap het niet, als ik bij hem ben lijkt het geen goed idee en als ik thuis ben wil ik niets liever dan teruggaan en zo lang mogelijk bij hem zijn.
Iemand raad, tips?

Die jongen verdient het niet om iedere x op zo’n manier door jou afgewezen te worden. Ga niet meer achter hem aan, het zal iedere keer alleen moeilijker worden. Daarnaast geloof ik niet dat je hem echt leuk vindt, want juist als verliefd ben wil je hem zien en zoveel mogelijk bij hem zijn, niet als hij pas weg is.

Ga niet meer achter hem aan. Probeer hem te vergeten.

dat is heel rot dat je gevoel dat doet maar zou het iedergeval niet meer met hem proberen misschien is het iets van bindingsangst

Als je hem ziet zie je alles, zijn goeie en slechte kanten. Wanneer hij weg is is hij in je gedachten. Die zijn/kunnen vaak veel mooier zijn dan in het echt. Ik denk dat je niet daadwerkelijk verlieft op hem bent, maar op hem hoe je hem steeds herrinert.

Misschien heb je een soort van bindingsangst?
dat je wanneer je bij hem bent het toch iets te dicht bij komt?
ik zou als ik jou was hem niet weer op gaan zoeken want voor hem is het ook niet leuk om steeds afgewezen te worden.

Dank jullie wel, ik had echt nood aan dit te horen x

Het is eigenlijk best logisch dat als hij weg is (zeker voor zo’n lange tijd), je hem ontzettend gaat missen, en je alleen maar na gaat denken over hoe fijn het zal zijn als hij nu bij je zou zijn etc. Maar het is (denk ik) wel duidelijk dat je niet hele diepe gevoelens voor hem hebt, want zodra je bij hem ben in ‘real life’, dan verdwijnt de affectie en irriteer je je aan hem. Sowieso, als je echt diepe gevoelens voor hem hebt, dan zouden die er altijd wel zijn, zeker als je samen met hem bent!
Dus ik zou hem niet verder hoop geven. Succes ermee!

Precies. Ik zou hem als ik jou was laten gaan, al is het niet fijn.