waarom begin ik er nog aan?

Iedere keer als ik een jongen echt leuk begin te vinden gaat het mis… genegeerd worden, niet gezien worden of zelfs blokkeren is ondertussen best normaal voor mij . Ik snap niet wat ik verkeerd doe. Ik doe niet arrogant of bitchie, app niet overdreven veel en zou altijd voor diegene klaar staan. Al mn vriendinnen hebben al een vriendje (gehad) behalve ik en daar baal ik soms best erg van. Ik wil ook wel eens twee sterke armen om me heen, met zn tweën hand in hand lopen en gewoon gelukkig met elkaar zijn. Maar nee hoor ik ben lekker loner en alle jongens waar ik iets voor gevoeld heb willen me niet… dit lucht echt op maar toch voel ik me soms best depri…

Dit kan misschien beter in het Klaagmuur voor de vrijgezellen-topic :slightly_smiling_face:

Maar OT: Ik had dit ‘vroeger’ (twee jaar geleden) ook heel erg. Niemand zag mij staan en de jongens die me wel zagen staan waren vooral geïnteresseerd in mijn vriendinnen. Maar lekker cliché: op ieder potje past een dekseltje.

Hoe oud ben je? Je hebt nog een heel leven voor je met heeeeeeel veel jongens. En die gaan je inderdaad niet allemaal zo leuk vinden als jij hen, maar misschien zijn er ook genoeg jongens die jou leuk vinden terwijl jij hen niet ziet staan. Geef het de tijd en maak je er niet te druk om. Als je ‘op zoek’ gaat schrik je ze af, laat hen maar op zoek gaan naar jou :grinning:

Je moet niet te graag een vriendje willen, want dan krijg je dat op een of andere rede juist niet. Ga gewoon lekker door met je leven, maak je er niet teveel druk om dat je nog geen vriendje hebt gehad, het komt allemaal wanneer je je er eigenlijk niet zo veel bezig mee houd.

Thanx, ik ben bijna 15 maar heb ook nog nooit gezoend en als mn vriendinnen het er dan weer eens over hebben kan ik er nooit over mee praten enzo. Ik wil gewoon ook weten hoe het is om je geweldig te voelen bij een jongen van wie ik echt hou.

Ik snap dat het nu heel vervelend is. Maar het gaat jou ook overkomen. En dat helpt niet tegen die frustratie want je hebt morgen niet opeens - PLOP - een vriendje. Maar je bent echt niet de enige die dit heeft of die zich zo voelt. Sterker nog, ik denk eerder dat jouw vriendinnen de uitzondering zijn dan jij. En als je hier later op terug kijkt denk je waarschijnlijk: Waar maakte ik me druk om?
Kun je het niet met je vriendinnen bespreken? Hebben hun vriendjes geen leuke vrienden? Of misschien aangeven dat je het vervelend vindt dat je niet mee kan praten.

En - de oma in mij moet nog even spreken - de kans dat je op je veertiende al iemand vindt van wie je echt houdt is niet zo groot. Dus die hoef je ook echt nog niet te vinden. Iemand op wie je heel erg verliefd bent lijkt me een beter begin :slightly_smiling_face:

Precies dit. Het komt vanzelf. Niet forceren.

Je moet je niet té onafhankelijk stellen. Jongens willen jagen.

Dit allebei. Als je het te graag wilt, komt dat denk ik ook zo over op de jongen in kwestie. En dan kunnen ze idd niet meer jagen en dan gaan ze je negeren. Wanneer je je eigen er niet mee bezig houdt komt het vanzelf!:slight_smile: